donderdag 21 januari 2016

In het zonnetje

Waar kun je nu beter aan een blommenmandje fröbelen dan op het stoepje voor je huis. In het zonnetje, lekker uit de wind en dan is het al snel 18 graden. 
(Ik kon het niet laten om het even aan jullie te laten weten). 





zondag 17 januari 2016

Het wil maar niet gaan sneeuwen

Het hangt al dagen in de lucht en af en toe is de wereld daadwerkelijk wit maar de volgende dag is de sneeuw al weer gesmolten. Wel lekker binnen-zit-weer. Dat doe ik dan ook met veel plezier. Ik brei wat, ik lees wat en pruts aan de mandjesquilt. Ik vind deze mandjesquilt een reuze leuk project. Tegen al mijn principes in toch maar weer een facebook account aangemaakt om mede quilters te ontmoeten en van hen te kunnen leren. Want dat is het voor mij zeker, veel nieuwe technieken, veel leren. Ik heb tot nu toe op safe gewerkt; rechte lapjes, veel met de naaimachine en eenmaal de hexagonquilt met de engelse paper piecing methode. De paper piecing methode met de voorgeprinte patronen onder de naaimachine had ik nog nooit gedaan. Moeilijk vond ik dat, het kostte me veel stof. Nee, het is niet mijn favoriete methode. Dan dat appliqueren, dat is leuk. De eerste rondjes waren niet echt rond, maar dat vond ik niet zo erg. Bloemen zijn in het echt ook niet allemaal even rond. En het ging steeds beter, sneller en secuurder. Op de logeerzolder heb ik een 'ontwerpwand' gemaakt, net echt.

Op naar het volgende mandje. Nu eerst nog mijn spinopdracht afmaken voor het eind van de maand.
Omdat je natuurlijk niet ėcht de hele dag binnen kunt blijven zitten, heb ik al mijn verschillende helleborusbloemen gefotografeerd die nu uitbundig beginnen te bloeien en warempel zag ik zomaar ook al twee blauwe druifjes staan. 


 
Morgen zal ik in de schuur op zoek gaan naar alle vogelvoer huisjes en plankjes want mijn gevederde vriendjes komen nu steeds meer langs op zoek naar iets lekkers. 
Allemaal een fijne week toegewenst.



dinsdag 5 januari 2016

Ze zeggen wel eens....


dat een kat negen levens heeft. Soms vraag ik me af waarom zo'n beest er zoveel nodig heeft. Onze Fien ligt dagen te slapen, gaat af en toe naar buiten om een muis te vangen en zit op gezette tijden voorbeeldig voor haar bakje te wachten op nieuwe aanvoer. 




Ik daarentegen kom tijd te kort. Ik zou er best een leventje bij kunnen gebruiken. Zoals jullie kunnen zien zijn mijn handwarmers af met bijna perfecte kabelsteekjes. Voor het groene vest heb ik, op één schoudertje na, het rugpand af. Aangestoken door het piece & plenty virus (je kunt er dus niet resistent tegen worden) ben ik begonnen met het eerste blok. Wat een gepruts zeg voor iemand die nog nooit ge-apliqueerd heeft. Ik heb eerst wat proeflapjes gemaakt omdat er hier niemand in de buurt ooit van de needle turn-techniek heeft gehoord. Een van de dames op onze handwerkclub apliqueert met miniscule festoneersteekjes. Aan de achterkant van haar werk ziet er net zo mooi uit als aan de voorkant. Dat gaat mij echt niet lukken. Nu rommel ik op mijn eigen manier en niet onverdienstelijk het bloemenmandje op het lapje. Ik hoop dat er medeblogsters zijn die13 februari naar de show & tell in Rijpwetering komen. Ik heb al een treinkaartje gekocht, bedje geregeld bij een toffe vriendin en we komen samen naar de middagsessie van Judith luisteren en kijken. Dan neem ik mijn lapje mee om het door jullie te laten keuren. 
Ook wil ik nog voor 6 februari mijn gesponnen wol twijnen om mee te nemen naar de spinbijeenkomst en voor vrijdag aanstaande moet er nog iets knutseligs verzonnen worden voor de kleintjes bij de naschoolse opvang. En dat rokje, ja, dat wil ik ook nog afmaken. Pfffffff en die kat maar slapen. Nee hoor, echt klagen mag én wil ik niet want het leven lacht me toe in dit gloednieuwe jaar. Ik wens jullie allemaal hetzelfde toe. 

zaterdag 19 december 2015

Over de zaken van december

Tjonge, jonge, de tijd vliegt en ik kan toch echt niet zeggen dat ik geen tijd heb. Ik heb geen baan, geen thuiswonende kinderen en een lief die graag voor me kookt. Ook het huishouden neemt niet zo veel tijd in beslag. Wonen in een oude boerderij met balken plafonds geeft altijd veel stof. Met laarzen in en uit lopen en een poes die verhaart ..... tja, een dagje meer of minder poetsen valt dan ook niet zo op.  Maar toch, de tijd vliegt, ook voor mij is het nu al bijna kerst. 
Vorige week zijn we gezellig een lang weekend bij vrienden in Lyon geweest. Kerstinkopen doen, pffffff, wat een drukte. Die Fransen weten van inkopen hoor, van speelgoed en juwelen tot fois gras en truffels. We hebben lopen lekkerbekken in Les Halles de Boucuse waar alles op culinair gebied te koop is. In de binnenstad schuifelden we samen met vele anderen langzaam de straten op en neer. Tussen al kooplustige Fransen lopen er dan ook ineens zéér, zéér serieuze militairen met uzi's tussen. Best een gek gezicht en hopelijk hoeven ze nooit in actie te komen. En toch ... in een kookwinkel stond een onbeheerde weekendtas. De verkoopster vroeg aan mij en aan de mensen om mij heen of de tas van iemand was. Van niemand, vervolgens zette ze de tas achter de toonbank. Daar voelde ik mij heel erg onbehaaglijk bij en ben de winkel uitgelopen. Er was natuurlijk (en gelukkig maar) niets aan de hand maar alles moet toch weer een beetje slijten. 
Na dit genoegelijke weekend hebben we ook nog een bezoek gebracht aan het Bougondische wolwalhalla, de wolfabriek van Plassard met outletstore, feestje! De buit is bevredigend te noemen. Wijnrode merino lontwol, genoeg voor een trui, witte merino lontwol met zijde genoeg om te gaan dromen over mooie projectjes, en 14 bollen wol in een prachtig groene kleur en genoeg om er een vest van te breien.  

Dit jaar hebben we geen kerstboom maar dat wil niet zeggen dat het niet kerstig kan zijn.  Er hangt weer een flinke tak boven de eettafel waar kerstprullaria aan bungelt. Het kerstquiltje heeft een plekje aan de muur en de engelenbalk is weer be-engeld. Die engelenbalk is iets bijzonders. Het begon jaren geleden met een verjaardagscadeautje dat ik van mijn zusje kreeg, een kerstengeltje. Dat is nu uitgegroeid tot een traditie en ieder jaar krijg ik er van haar eentje bij. Verder hangen er onder andere twee 'Hummel' engeltjes aan die ik van mijn moeder heb gekregen, een kristallen engeltje dat ik van mijn lief heb gekregen toen ik eens heel verdrietig was en een papieren engeltje dat vroeger bij ons thuis aan de lamp boven de tafel hing. Het is al een hele verzameling die iedere kerst weer tevoorschijn komt. 

Mijn vader heeft zijn laatste twee jaar zeer comfortabel in een zorgvilla in Amersfoort gewoond waar ongekende talenten bij hem boven kwamen. Nooit geweten dat m'n vadertje zo creatief met wol kon zijn. Jullie begrijpen dat dit lapje ieder jaar prominent aanwezig zal zijn in mijn kersthuis. Zoals jullie zien valt de appel niet ver van de boom wat betreft creativiteit met wol want voor mijn 'buurtkerstkaart 2015' prik ik me helemaal suf om bij buurtgenoten een mooie vilten kerstbal af te leveren. 

Met deze kleurrijke ballen wens ik jullie ook allemaal een goede kerst en een veilig begin van het nieuwe jaar. 

zondag 6 december 2015

Enige planning zal van pas komen

G

Wat is dat spinnen tof om te doen zeg. Ik kan het nog niet goed en mijn witte wol doet me erg denken aan m'n jeugd. De tijd dat alternatief Nederland in zelf gesponnen truien rond liep waarvan mijn moeder plachtte te concluderen dat ze er uit zagen als zieke schapen. Dat was ook wel een beetje zo, wol met héél véél kronkels en pluizen en een dikte die in één trui kon variëren van naalden nummer 2 tot nummer 12. Nou, zo ziet mijn witte wol van buurman's schaap er ook uit.
Gisteren had het spingilde waar ik me nu lid van mag noemen weer een bijeenkomst. Omdat het december is, was het tevens ook het jaarlijkse kerstfeestje. We hadden allemaal wat lekkers gemaakt, van vismousse tot gevulde speculaas en een van de dames had van haar wijnbuurman heerlijke biologische Givry meegenomen. Ook hadden we afgesproken om allemaal, als kerstcadeautje verpakt, 100 gram mooi spinmateriaal mee te nemen. Na een ochtend zwoegen op mijn schaap volgde de lunch en daarna werd er met nummertjes gegoocheld en kreeg iedereen een pakje. Ik kreeg vrolijk gekleurde lontwol van schapen uit Washington! En toen ..... toen ging er voor mij een wereld open. Wat is dat heerlijk spinnen. Dat gaat straks een lollig dasje worden. 
Het kolletje op de rondbreinaald en Faire Isle techniek dat ik als oefenlapje brei, is al bijna af. Dan ligt er nog een bolletje mooie grijze wol te wachten waar ik handenwarmers van ga breien met een kabelsteek, tenminste, als ik dat kan (nog nooit iets anders dan een telefoonkabel in mijn handen gehad). En dan is het weer bijna januari en heeft (quilting)jeannet me het hoofd op hol gebracht met de BOM-quilt. En dan zijn er natuurlijk ook nog de naaiwerkjes, de foto avontuurtjes, bridgetoernooitjes, tuinperikelen, familie en vrienden en de gezellige dingen in het dorpse leven. O, ik vergeet ook nog dat ik de buurtkerstkaart nog moet verzinnen en maken. Kortom, weer genoeg op de agenda. Tot snel. 

zaterdag 7 november 2015

Spinner de spin

17 jaar was ik, toen ik mijn spinnenwiel kocht. Ik zou me gaan ontwikkelen als een natuurtalent op het wiel. Niets was minder waar. Verder dan één kamelenharen bol wol waarvan ik een das heb gebreid voor mijn vader is het nooit gekomen. Maar zo'n mooi Louët spinmonster zet je niet zo één, twee, drie bij de vuilnisbak. Mijn leven lang sleur ik het wiel al achter me aan. In ieder huis waar ik woonde heeft het altijd rustig zijn dagen kunnen slijten in een donker hoekje op een zolder, in een rommelkamertje of een nauwe gangkast. Totdat ik vorige week op zoek was naar rondbreinaalden. Snuffel de snuffel op het internet met als trefwoorden breinaalden, wol en Bourgogne. Breinaalden heb ik heel dichtbij gevonden op de markt, waar een dame met heel mooie wol en rondbreinaalden stond. Ze heeft me de truckjes van het rondbreien geleerd. Als je werk te klein is voor de naald, leg er gewoon een lus in! Ja zo simpel is het dus. En ..... ik ben er nu ook achter dat Jacquard breien het zelfde is als Fair Isle breien. Het leven kan soms zo eenvoudig blijken. Maar wat ik ook tegekwam bij het dwalen over het web was de site van la guilde de filage en Bourgogne. Daar zou ik wel eens een kijkje willen nemen. Nou, waarom niet, trek de stoute schoenen aan en gaan met die banaan. Dus vanmorgen na een stevig ontbijt ben ik in de auto gestapt met spinnenwiel en een vacht van een schaap van de buurman en een grote dosis lef (ik vind het toch stiekem nog steeds wel een beetje eng om zo ergens alleen op af te stappen). Super leuk! Allemaal aardige mevrouwen, Franse mevrouwen, Engelse-, Schotse- en zelfs een Nederlandse mevrouw. Ze kwamen van heinde en ver en hebben met z'n tienen met veel geduld mij de kneepjes van het spinnen bij gebracht. Iedere maand komen ze een hele zaterdag bij elkaar. Dus .... ik ga de eerste zaterdag van december met mijn afgestofte Louët weer richting Mont Saint Vincent. Nu eerst iets breien van mijn bolletje eigen gesponnen wol. 


dinsdag 3 november 2015

De aanhouder wint

Althans ...... dat is het motto van vele handweksters in blogland. 
Na dat gezellige grijze spencertje wat ik laatst heb gebreid, dacht ik dat ik wel iets verder de breiwereld in kon steken. Op de club heeft een Franse dame me ingewijd in de kunsten van het jacquard breien. Oef, moeilijk, na enig gegoochel met de draden had ik het principe door. Maar met alleen het principe ben je er nog niet. Na nog meer geworstel met zelfs een kromme breinaald tot gevolg gingen de pennen die rechts gebreid moesten worden redelijk soepel. Maar die averechtse pennen, iiiiiiiiii, een ramp van internationale omvang. Deze sjaal zou nooit af gaan komen. Nu had ik eens gelezen dat je op een rondbreinaald alleen maar rechts hoefde te breien. Pragmatisch als ik ben, als een sjaal lekker warm is dan zal een kol wel net zo warm zijn. Hup naar de winkel om een rondbreinaald te kopen. Maar dat is nog geen sinecure hè? Al mijn steken blijven steken op het punt waar de draad in de naald overgaat. Wat een gehannes, iedere twintig steken moet ik de boel weer op de naald duwen en ik brei echt zeer losjes. Doe ik iets verkeerd?