donderdag 31 december 2009

blue moon



Een blauwe maan is de tweede volle maan in een maand tijd. Dat gebeurt al zelden, maar dat de blauwe maan ook nog in de nacht van oud op nieuw schijnt is voor het laatst in 1990 waargenomen. De volgende blauwe maan tijdens de jaarwisseling verschijnt pas in 2028, zo heeft sterrenkundige Theo Jurriëns van de Rijksuniversiteit Groningen uitgerekend.
De benaming blauwe maan komt van het Engelse begrip blue moon. In het Engels bestaat ook de uitdrukking once in a blue moon, oftewel iets wat maar zelden gebeurt.
(Bovenstaand stukje tekst heb ik overgenomen uit de Volkskrant).
Ik heb geprobeerd om er een mooie foto van te maken. De kleuren van de foto doen de naam blue moon in ieder geval eer aan. Wat betreft de bijzonderheid ........... we hebben plezant bezoek, we hebben lekkere hapjes voor vanavond .... dus ....... het nieuwe jaar gaat bij ons zeldzaam goed van start ...... en we hebben ook nog een oudejaarslot. Mijn lief en ik wensen iedereen een heel goed 2010.

zondag 20 december 2009

kerstkaarten maken


Het sneeuwt, sneeuwt en het blijft sneeuwen. Een mooie zondag om de kerstkaart voor Corcelles en omstreken te maken. Ieder jaar maken we voor onze internationale buurtbewoners een kerstkaart. Het eerste jaar hadden we een kerstboeketje, het tweede een zelfgebakken kerststolletje het derde jaar helaas niets en dit jaar hebben m'n lief en ik de hele dag cantuccini-koekjes gebakken en wenskaartjes gefröbeld. Het zijn aardige lolligheidjes geworden die we morgen en overmorgen langs gaan brengen. En ze zijn lekker hoor. Hier is het recept voor ongeveer 40 koekjes: Specialement pour Caroline la recette en Francais.

350 gram zelfrijzend bakmeel (farine fermentante)
200 gram amandelen (amandes)
200 gram suiker (sucre)
snuf zout (prise de sel)
3 eieren (oeufs)
geraspte schil van 1 sinasappel (zeste de orange râpé)

Verwarm de oven voor op 160 graden. Vermeng het meel met de amandelen, suiker en zout. Klop er dan de eieren en de sinasappelrasp door. Kneed alles goed. Verdeel het deeg in twee stukken en vorm van elk een staaf van 3 cm doorsnede. Leg de staven op een bakblik. Bak in ongeveer 30 minuten goudgeel. Neem de staven uit de oven en laat ze afkoelen tot lauwwarm. Snijd ze in schuine plakjes van 1 cm dik, leg deze op het bakblik terug en droog de cantuccini nog 10 min. Laat ze op een rooster afkoelen.

Préchauffez le four à 160 degrés. Mélangez la farine, amandes, sucre et sel. Ajoutez les oeufs et le zeste d'orange râpé. Partagez la pâte en deux morceaux et formez la en deux bâtons de 3 cm diamètre. Faites cuire 30 minutes. Laissez froidir et coupez en tranches obliques de 1 cm epaisses. Faites cuire encore 10 minutes.


dinsdag 15 december 2009

mistletoe


Toen we nog in Nederland woonden en ik gewoon iedere dag met de trein naar mijn werk reed, las ik vaak het blad Seasons. Je las dan altijd van die mooie reportages over het buitenleven. Vrolijke groepjes lieden die er samen op uit trokken om in de natuur van alles en nog wat op te duikelen. Ze gingen daarna altijd gezellig naar huis om heerlijk gevulde kommen soep te eten en te genieten van haardvuren en glazen wijn. Mooie reportages dus, om bij weg te dromen. Laat dat nu toch gewoon werkelijkheid zijn geworden. Gewoon op maandagavond beslissen om de volgende dag met z'n viertjes wat kerstversiering bij elkaar te sprokkelen. Het is -4 graden, de mutsen op, de zaagjes mee en stappen maar door de velden achter onze huizen. Met de buit op onze schouders nog even bij de altijd benieuwde Franse buren een aperatiefje nuttigen en dan inderdaad lekker aan de soep. Daarna is de dag dan weer voorbij. Maar weer eens zien wat morgen ons brengt.

zaterdag 12 december 2009

langzaam wordt het kerst



In Frankrijk begint iedereen al begin december de kerstkriebels te krijgen. Wij import Fransen met ons Hollands bloed blijven toch nog steeds de Goedheiligman in eren houden en beginnen pas na 5 december onze dozen vol tierelantijnen van de zolder te halen. Boven de keukentafel ben ik me al helemaal te buiten gegaan. Van Barbara heb ik een oud boek vol Geistliche Lieder und Arien von Bach gekregen en daar ben ik nu van hartelust uit aan het knippen en plakken om originele kerstversiering te fabrieken. En het lukt, ik ben tevreden met het resultaat. Volgende week maar eens op strooptocht door het bos om wat hulst en mistletoe te scoren en een paar dagen voor kerstavond mag de boom naar binnen.

zondag 6 december 2009

fête des lumières Lyon



Als je dit toch in het echt mee kunt maken ....
We zijn dus grif ingegaan op de uitnodiging van François en Caroline om bij hen te logeren in Villeurbanne. Op zaterdagmiddag vanaf vier uur was al het openbaar vervoer gratis en stroomden de mensen in drommen naar de binnenstad van Lyon; wij ook. Volgens een strategisch plan van François gingen we met de metro naar Place de la Croix-Rousse (het hoogst gelegen deel van de stad) en zijn we vanaf daar langzaam naar beneden gelopen. Onderweg staan overal tafeltjes waar mensen 'vin chaud' verkopen. De foto is niet scherp, dat is ook heel moeilijk met mijn kleine damestasjes Pentaxje, in het donker zonder statief, maar de sfeer zie je er goed aan af. Waar het in een willekeurige stad in Nederland helemaal uit de hand zou lopen met een coctail van vrij te verkopen alcohol en een miljoen mensen, is in Lyon alles vriendelijk en feestelijk. (de politie heeft natuurlijk overal dranghekken om de richting te bepalen, maar allez, minstens een miljoen mensen op de been hè). De prachtige verlichting en de lichtshows die we rond en op al de monumenten van de binnenstad te zien kregen, Merveilleux!! De verrukking was de verdrukking meer dan waard. Op mijn andere blog: proBEERsels staat nog een kleine impressie.

maandag 30 november 2009

Advent

Vroeger, toen we thuis nog geen auto hadden, gingen we altijd met het hele gezin per trein naar opa en oma in Amsterdam. Ieder seizoen had zo z'n charmes; in de zomer mochten we kiezen of we vanaf het station met de bus naar huis gingen of dat we het busgeld stuk zouden slaan bij de Italiaanse ijssalon. In de winter liepen we altijd met veel plezier vanaf CS naar de Nassaukade, want de Sinterklaasetalages van de Bijenkorf lieten ieders hart sneller kloppen. Maar als de advent was begonnen was het hoogtepunt van de reis de treinreis zelf. We kropen dan achter mijn vader's winterjas (om het héééél donker te maken) en dan telden we adventsterren die we vanuit het treincoupé konden zien. Och, wat had ik zelf graag zo'n ster achter ons venster gehad. Maar m'n moeder vond het (geloof ik) een beetje kitscherig. Later, toen ik een eigen huis ging bewonen, vond ik het ook stiekem wel een beetje kitscherig. Dus het is het eigenlijk nooit van gekomen. Maar nu we ik Frankrijk wonen en het buiten echt heel donker kan zijn, vind ik zo'n ster een aangenaam lichtje in het duister en hang ik hem ieder jaar op de eerste Adventzondag weer achter het raam.

zondag 22 november 2009

wulpse peren



Het blijft fantastisch weer. We hebben de afgelopen week zelfs meerdere malen buiten een glaasje kunnen drinken, zonder jas. De laatste dagen hebben we dan ook heel wat afgewandeld (zonder jas!). Mijn zwager had, naast mijn zus natuurlijk ook zijn fotoapparatuur meegenomen en ik heb van mijn lief een statief gekregen als verjaarscadeau. Dan wil je ook niets liever dan op pad gaan. Oefenen maar, op landschappen en kleinnoden, je komt altijd wel iets tegen wat het fotograferen waard is. En bij thuiskomst van zo'n wandeling liggen de stoofperen op de keukentafel soms zomaar als heuse fotomodellen op je te wachten.

maandag 16 november 2009

nieuwe schoenen


Na jaren van dromen en voor de etalages staan, heb ik ze. Mijn eerste paar Paraboots. Schoenen van ambachtelijke Franse makelij. Ze zitten me als gegoten en zijn natuurlijk supermooi. Je hoort me niet lopen want de echte rubberen zolen zijn gemaakt van hetzelfde materiaal waarvan ze de racebanden voor de formule 1 auto's maken. De buitenkant is van kalfsleer en de binnenkant van geitenleer. Ze zijn gestikt volgens een bepaalde zeer beproefde methode die ze al sinds 1916 hanteren. Nou ...... broer Beer, je kunt trots zijn op je zusje, ze heeft echte schoenen.

woensdag 11 november 2009

nachtvorst



Het blijft altijd super fotogeniek weer als het gevroren heeft. We hebben vorige maand een maal nachtvorst gehad en de afgelopen nacht pas voor de tweede keer. Morgen schijnt het overdag 14 graden te worden en 's nachts blijft het zelfs weer 10 graden. Geen pijl op te trekken. Toen we vannacht van de bridgeclub thuiskwamen hebben we gelukkig nog de tegenwoordigheid van geest gehad om de Perlagoniums, op z'n Hollands gewoon potgeranium, binnen te halen. Ze blijven het zo lollig doen op de vensterbank, ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om ze eerder weg te halen. Dus morgen zet ik ze weer ijzereheinig op hun plekje (voor zolang het duurt). Het blad van de Geranium 'Tiny Monster', hier op de foto blijft in de border stoer rechtop in de vrieskou haar naam eer aan doen.

vrijdag 6 november 2009

kastje



Je schuift wat, je wikt en je weegt wat en ineens past dat beeldschone kastje wat je bij de brocante een paar dorpjes verderop hebt zien staan in de keuken. Pieter was wel weer een beetje verdrietig want voor de zoveelste maal moesten de stopcontacten verplaatst worden. Maar uiteindelijk zijn we alletwee heel content met het eindresultaat. En die andere kastjes die we al hadden? Nou die staan gewoon weer ergens anders in huis.

zondag 1 november 2009

IJdelheid


Gisteren was weer de foire-concours veaux reproducteurs in ons dorp. Het was een goede opkomst. De boeren met hun stieren krijgen het niet voor niets. Er moet heel wat afgepoetst en geschoren worden voor dat hun prijsbeest klaar is om als mister univers een rondje langs de kritische jury te lopen. De aanzet van de staart en de hoorns worden minitieus in patroon geschoren, ieder poepje wordt keurig met een nat lapje weggeboend en de vacht wordt de hele tijd door de zenuwachtige eigenaren glanzend gekamd. We zijn niet tot het eind gebleven dus ik weet niet welke stier heeft gewonnen, we kopen morgen de krant.

dinsdag 27 oktober 2009

over stoelen


Het is weer een stralende middag en we hebben onze gebruikelijke 8 km lange wandeling rond ons huis gemaakt. Naast de prachtige uitzichten ook mooie paddestoelen gezien en wat schetste onze verbazing? Redelijk aan het begin van onze wandeling vonden we op de afvalbrandstapel van een boerderij zomaar een kinderstoel. Nou, die hebben we onze hele wandeling meegesjouwd en die krijgt een fris likje verf.

zaterdag 24 oktober 2009

Einde zomertijd


Marlous en Bas hebben de laatste dagen van de zomertijd bij ons gelogeerd. Het was weer een heel gezellige week. Ze heeft het vast van haar vader, dat lekkere koken. De pizza's van Marlous zijn niet te versmaden en zien er altijd zomers uit. Wel jammer dat de zomer nu echt zijn biezen heeft gepakt en zelfs de tijd heeft meegenomen. Maar niet getreurd, we hebben een prachtige zomer gehad met veel familie en vrienden over de vloer. Zelf zijn we nog twee keer een weekje wezen varen over de kanalen van ons nieuwe thuisland met onze Franse vrienden Caroline en Francois (is ook heel goed voor onze taalvorderingen geweest). En nu gaan we ons opmaken voor de lange avonden. Luiken dicht, kaarsen en kacheltje aan. In de kelder staat de hele zomeroogst in potten en flessen en de wijnvoorraad is aangevuld. Ik heb een dag een fotoworkshop in de Auvergne gevolgd bij Kristel Schneider. Dat was heel leerzaam en leuk, ik ga de hele winter studeren en oefenen op sluitertijden en diafragmaopeningen. En last but certainly not least gaan we natuurlijk heel veel voorbereidingen treffen op ons grootouderschap, want Marlous en Bas verwachten half januari hun eerste kindje. Dus moeten er sokjes, jasjes en weet ik niet wat gemaakt worden. Het oude bedje dat we van Dineke hebben gekregen is al met vereende krachten kaalgeschuurd en gaat heel mooi opgeknapt worden.

vrijdag 11 september 2009

lang warm?


Jammer, de foto is niet scherp. Misschien toch eens een grotere lens erbij kopen. De foto heb ik afgelopen woensdagochtend vanaf ons stoepje gemaakt. Het lijkt wel of al die honderden zwaluwen op de telefoondraad in het station op de TGV naar het zuiden wachten. Later bleek dat ook zo te zijn, want s'middags hoorde ik weer uit volle borst de roodstaartjes kwetteren. En die hoor je alleen als er geen zwaluwen in de buurt zijn. Want zwaluwen gedragen zich doorgaans als een stel meiden van een ouderwetse typekamer. Al kwetterend, elke andere kantooremployee overstemmend, kunnen ze de laatste nieuwtjes van het afgelopen weekend uitwisselen of nog even de aanbiedingen van de dolle dwaze dagen van de Bijenkorf met elkaar doornemen. Maar na woensdagochtend bleef het stil. Ze zijn definitief vertrokken naar warmere oorden. Dat denken die vogeltjes in ieder geval. Op het Franse nieuws was een weersvoorspelling voor de aankomende drie maanden. En volgens die verwachtingen mogen we ons verheugen op drie mooie warme herfstmaanden. Nu maar hopen dat het waar is en dat de meteorologen het van de zwaluwen winnen.

donderdag 27 augustus 2009

eind augustus

Eind augustus, wat een mooie tijd. De zwaluwen kwetteren weer op de stroomdraden boven het erf. Ze maken zich weer langzaam op om de terugreis naar Afrika te aanvaarden. Vorige week vloog er een paar dagen een zwerm van bijna 100 bijeneters over onze hameau. Hetgeen iedereen ervan doordrong dat dit dus echt Frankrijk is, waar de gevederde vrienden soms heel exotisch kunnen zijn. De zomerzon heeft de aarde de laatste maanden heerlijk warm doorstooft, de ochtendmist legt er in de ochtenden een film van dauw overheen. Als ik dan op mijn teenslippertjes door het natte gras de kippen ga voeren, ja ...... als God in Frankrijk. De border die we vorige jaar hebben aangelegd heeft deze zomer een prima start gehad. Alles, op één polletje siergras na, is aangeslagen. Het polletjes (Pennisetum alopecuroïdus Hameln) heb ik vervangen want het hoort er echt in. het lijken wel kleine muisjes op een steeltje, kleine juweeltjes in de ochtendmist.


zondag 23 augustus 2009

volop oogst


De zomer is al zo ver op streek dat zij ons vrucht begint af te werpen. Dit jaar hadden we nog niet genoeg aardbeien om te verwerken omdat we afgelopen herfst het oude bed hebben omgespit en de jonge uitlopers hebben verplant. De abrikozenopbrengst van ons boompje was groot genoeg om er twee taarten mee te bakken, maar ik kon het goedkope aanbod op de markt niet weerstaan en heb toch een heel kistje verwerkt tot confiture. De rabarber hebben we op wodka gezet en de cassisbessen worden nu langzaam creme de cassis. Vlierbloesem hebben we tot siroop en alcoholvrije champagne gebrouwen (echt heel lekker). Ook de bramen en Reine Claude pruimen zijn omgetoverd tot heerlijke confiture. Vandaag maken wij ons de aloude techniek van het wecken meester met een paar kilo Mirabelles. Morgen nog even mirabellen- en vlierbessenconfiture en dan wordt het alweer tijd voor de stoofperen. Wat een pret op het Franse land en dan heb ik het nog niet gehad over de tomatenoogst; daarover volgende keer meer.

maandag 13 juli 2009

vliegen

De keerzijde van de Franse campagne is dat er zomers erg veel vliegen kunnen vliegen. Zeker bij ons met koeien voor achter en opzij in de wei. Maar we hebben er wat op gevonden! Tijdens ons apéro en een gezellig spelletje rummikub met mijn hier gelogeerde vader bevinden we ons onder de klamboe. Gelukkig zijn de buurmannen Daniel en Emile nog niet lang gekomen, zij zouden van de lach niet meer bijgekomen zijn.

dinsdag 7 juli 2009

de kleine Fredjes

Drie weken geleden vroegen Fred en Trees of onze kippen op een paar van hun bevruchte kippeneieren konden broeden. Wij hebben geen haan maar onze onnozele dames denken dat ieder ei een poging waard is en ze zitten er braaf bovenop. Dus wij hebben de eieren met de naam Fred gemarkeerd en ze onder de twee broedse dames gemoffeld. Toen ik vanmiddag in het kippenhok ging kijken of er nog eieren waren gelegd, zag ik tot grote vreugde onze eerste twee Fredjes onder moeder vandaan piepen. Nu maar afwachten of de drie overgebleven eieren ook nog uitkomen en maar hopen dat alles goed zal aflopen met de moeders en de kinderen.

dappere dame

Ja, dat hadden we wel nodig, zo'n dappere dame. En gelukkig hebben we onze vriendin Trees.
Vanaf het eerste jaar dat we hier wonen hebben we al een bijenvolk in de schoorsteen. De meeste tijd hebben we er geen last van maar als het heel warm weer is, druipt er honing door de schoorsteen op het fornuis. Geen lekkere honing, te veel schoorsteenroet erin, jammer dus. Soms gaat er een nieuwe koningin met een ferm volk om zich heen aan de zwier . Het tweede jaar verkoos zij in haar jeugdige overmoed onze logeerzolder als nieuw werkpaleis. Daar hebben we uiteindelijk de Sapeurs-Pompiers bij moeten halen om het te laten verwijderen. Gisteren was er weer een paleisrevolutie en majesteit verkoos dit maal een gunstigere plek om met haar hofhouding neer te strijken. De lage perenboom bij ons in de achtertuin. En dan komt Trees in beeld! Voor geen kleintje vervaart kruipt ze in haar gele "Maja de bij"-overalletje, tooit ze het hoofd met een hoed waar menig vrouwelijk minister tijdens prinsjesdag jaloers op zou zijn en verricht ze een sterk staaltje werk. Met een klein uurtje had ze het hele volk van duizenden harde werkers een een jeugdige koningin in haar zelfgebouwde ruchette en zitten wij weer opgelucht aan een glaasje wijn.

woensdag 1 juli 2009

toch maar een landingsbaan aanleggen

Het is voor de vijfde dag op rij smoorheet en in de tuin zoemt en ritselt het dat het een lieve lust is. Waren we net gewend aan die grote groene sprinkhanen, verschijnt er ineens iets nog groters. In het Nederlands heet dit vliegende gevaarte Gewone bronlibel (Cordulegaster boltonii). Onvoorstelbaar! De toevoeging Gewone mag wat ons betreft geheel achterwege gelaten worden. Wat een beest zeg. Een spanwijdte van 10 centimeter. Met gevaar voor eigen leven heb ik hem op de foto gezet.

maandag 22 juni 2009

kastanjehek

Gisteren was het de langste dag. Het was jammergenoeg niet helder dus we hebben geen sterren kunnen kijken. Wat wel alles goedmaakte was de hoeveelheid vuurvliegjes die we vanaf het terras konden gadeslaan (er zat er zelfs vannacht één in de slaapkamer!).

De zomer komt nog steeds haperend op gang maar me mogen niet klagen. We hebben al heel wat zon gehad, maar ook flinke buien. Die buien hadden we echt nodig, want alle vier de regentonnen stonden al leeg. Gelukkig waren het allemaal tuinvriendelijke buien, niets werd platgeslagen. Het wieden in de moestuin en de bloemborders blijft met dit soort weer een van onze hoofdtaken (naast het ontvangen van al onze zomergasten). Het uienperk en de aardappelen zijn dit jaar Pieters trots. Naast de grote hoeveelheid eieren hebben we straks ook een creativiteitsslag te winnen met de familie Ui. Worteltjes daarentegen doen het, net als bij onze vrienden, dit jaar slecht tot helemaal niet. En om alles wat groeit en bloeit te kunnen beschermen hebben we eindelijk ons kastanjehek gevonden. Vorige week hebben we het geplaatst. Het ziet er heel Frans uit. Nous sommes contents!

zaterdag 30 mei 2009

over de kip en het ei


De dames van de plantsoenendienst zijn op de laatste dag van 2008 alle vier vakkundig de hals doorgebeten door een marter. Maar onze Schotse buurman kwam ons eind maart verrassen met een doos waarin 2 jonge Sussex dames ons nieuwsgierig met een scheef koppie aankeken, een witte en een grijze. Begin april hebben we zelf nog 2 zwarte en 2 bruine doordeweekse Franse dames aangeschaft bij de "Boerenbond" in het dorp. Helaas is er al weer eentje het haasje door een laffe marterbeet in het halsje. Maar ik denk dat we het nachthok nu als een bomvrije wijnkelder hebben afgesloten voor indringers en de vijf fiere dames rustig kunnen slapen. Gelukkig zijn ze minder bang voor onze poes dus we hoeven ze 's avonds niet bij de buren of onder de heggen vandaan te halen. Bij zonsondergang scharrelen ze vanzelf naar hun hok en zitten zoals het hoort netjes naast elkaar op stok. Na enige zachte drang van onze kant leggen ze nu ook keurig iedere dag hun eieren in de legkistjes. Want sinds twee weken zijn ze allemaal "pondu" oftewel ze leggen. Dat zijn minstens 30 eieren in de week (help!!) en het vergt van ons dan ook een hoop creativiteit op het kookfront. Zoals op de foto te zien is, zijn ze nog een beetje aan het oefenen op het juiste formaat.

zaterdag 23 mei 2009

voorjaar


Zo, dat is weer heel lang geleden. in april en mei hebben we wel wat gedaan hoor. Pieter is druk met de luiken voor het woonhuis. Het worden prachtig rode luiken. Verder zijn we erg druk in de tuin; zowel de moes- als de siertuin. De aardappelen en de uien staan er dit jaar zeer florisant bij, we hebben ze ook goed gemest. Zaai- en pootgoed staan keurig op rijtjes en we verheugen ons op de oogst. De eerste rabarber hebben we met een liter wodka en een grote hoeveelheid suiker in een pot gedaan en over twee maanden gaan we hier van proeven. In de in bloemborders hebben de voorjaarsbollen, irissen, pioenrozen en sommige viburnums al uitbundig gebloeid en is nu het wachten op de voorzomer-bloeiers. Van de pioenrozen heb ik pioenrozensiroop gemaakt maar ik geloof niet dat we daar erge grote fans van worden.
De zwaluwen en roodstaartjes bevolken onze schuren met veel gevlieg en gekwetter. De eerste kleine snaveltjes zie je alweer boven de nestranden uitkomen. De zwaluwen in de timmerschuur babbelen gezellig met Pieter mee. Grappig toch dat die beestjes ieder jaar weer op hetzelfde plekje terugkomen. En als het gaat schemeren zitten ze allemaal keurig op een rij op de electradraden die over het erf hangen. Vorige week, na de IJsheiligen heb ik alle zomergasten weer op hun plek gezet. Helaas geen chocoladecosmea meer. Die heeft de afgelopen winter niet overleefd. Ik heb gelukkig wel een knolletje gekregen van iemand dus ik begin weer van voor af aan en haal haar van de winter weer netjes binnen. Op de foto zien jullie de roos 'Constance Spry' die weer geurt en kleurt en er wordt alvast een tipje van de sluier opgelicht inzake het luikenproject. Binnenkort meer.

vrijdag 20 maart 2009

Printemps


Eindelijk weer even een rustig moment. De laatste weken zijn in een sneltreinvaart voorbij gegaan. De lente is namelijk begonnen. Dat betekent dat we ieder vrij moment in de tuin snoeien, wieden, poten, zaaien, spitten en gelukkig ook nog zitten. We hebben er al een paar keer kunnen lunchen. Op 17 maart heeft Pieter de eerste zwaluw gespot en de volgende dag vlogen er al 5 van die enthousiastelingen, op zoek naar een prettig zomerverblijf op ons erf. Helaas was het vandaag strakblauw maar er waaide een zo gure noorderwind dat we alléén de tuin in konden om heel actief bezig te zijn. In het stalletje van Emile staan wel 30 lammetjes en er komen er nog steeds bij. Dat "erbij komen" gebeurt heel vroeg in de ochtend en daar ik zie niets van want dan lig ik nog op één oor. Vandaag in de krant gelezen dat schapenmest zo uit de stal op het land kan, het hoeft niet eerst een jaar te liggen zoals met koeienmest wel het geval is. Dat opent perspectief voor alle nieuwe aanplant dit jaar. Wat zal alles weer z'n best gaan doen. Ik zal binnenkort onder het kopje "tuinieren met de pikhouweel" weer een update maken van het wel en wee van de borders.

zondag 22 februari 2009

groente en fruit


Toen wij het voornemen hadden om naar Frankrijk te verhuizen, vroegen alle mensen ons waarom we dat zo graag wilden. Ons antwoord was dan altijd dat we ten eerste gingen voor de ruimte en de rust, en ten tweede om het zeer te waarderen punt dat men hier buiten de grote steden nog leeft op het ritme van de natuur. De slagers hebben nog eerlijk vlees in hun winkels en in de winter eten we winterwortel, prei en kool in alle variaties. Van gekookt tot gefrituurd, gestampt of gesneden. Nou moet ik zeggen ..... die mening heb ik in de loop van de 3 jaar toch enigzins bijgesteld. En ik begon toch wel de groente- en fruitafdeling van mijn oude vriend Albert Heijn te missen. Maar daar is nu verandering in gekomen! Gisteren zijn we weer eens naar de Grand Frais geweest. Een supergrote verswinkel. Een van de vele die de laatste tijd als paddestoelen uit de grond schieten. Bij deze winkels verdwijnt AH al gauw naar de lagere regionen. Alles wat je maagje begeert is hier vers te koop. Zoete aardappels, 5 soorten ananassen, alle groene kruiden, wel 8 slasoorten, fruit waar we in Nederland nog nooit van gehoord hadden en verzin het maar. Je begrijpt, de firma Meerbeer is content met deze aanwinst in de regio.

donderdag 19 februari 2009

Naar de Emmaüs


In de zomer is er altijd wel ergens in de omgeving een brocante op zondagochtend. Die verschilt van een kerkpleintje met wat kraampjes goedbedoelde rommel tot dorpjes waar je door alle straatjes dwaalt en de ene schat na de andere ontdekt. In de winter is dat andere koek. Het is te koud voor dit soort volksvermaak. In de winter brengt de ware die-hard een bezoek aan het regionale depot van de Emmaüs. Iedere woensdagmiddag en in het weekend zie je daar jong en oud, rijk en armlastig langs de koopwaar schuiven. Buiten liggen de zaken die minder tot de verbeelding spreken. Binnen, keurig in de schappen of zomaar ergens geëtaleerd, zoals in een echt warenhuis vind je de opgepoetste handel van kromme vorken tot droogkappen en van stoelen tot slaapkamerameublement. Pieter heeft er gisteren weer een puik smeedijzeren braadpannetje voor maar 2 euro's opgedoken. Hij staat er nu tevreden 10 heerlijke Hollandse gehaktballen in aan te braden. Ik kon m'n geluk niet op met 6 prachtige limoges porselein theekopjes. Dat ze alle 6 hun schoteltje missen, is helemaal niet erg, ze zijn zo mooi transparant, je ziet er de zon door schijnen. Ze krijgen een mooi plaatsje in mijn vitrinekastje.

dinsdag 17 februari 2009

mistige morgen


Ik heb maar even vanuit het zolderraam een foto van de tuin gemaakt. Het blijft saai en mistig grauw weer. We maken van de weeromstuit maar een grote pan groentesoep. Soep maken geeft altijd iets geruststellends, zoals iets in de trent van: 'nog even geduld en dan is het voorjaar'. Om toch al een beetje de sferen op te roepen van mooie zonnige dagen, hooilanden en lome zomeravonden luister ik af en toe naar de vogeltjes op deze site. Daar wordt je meteen weer heel vrolijk van en vergeet je de mist over het land. http://www.chants-oiseaux.fr/index.htm

vrijdag 13 februari 2009

vrijdag de 13e


Wat vermeldenswaardig is, is dat in Frankrijk vrijdag de 13e een geluksdag is. Helaas is er niet veel van te merken hoor. Het is een saaie dag met grijze luchten en piepkleine sneeuwvlokjes. Pieter is op zolder bezig de oude tafeltennistafel die we van Francois en Caroline hebben gekregen te instaleren. Ik dood de tijd met het bestuderen van de participe-present en de participe-passé. De poes slaapt in haar mandje bij de kachel. Het lichtpuntje van de dag is de hyacint die ik in het plaatselijke supermarktje heb gekocht. Die verspreidt heerlijke luchten door de kamer.

donderdag 12 februari 2009

nogmeerbeer

We hebben al een leuke website maar helaas was de ruimte daarop niet zo groot. Dus nu heb ik een blog aangemaakt. Alle feuilletonverhaaltjes die al op onze website stonden, heb ik hieronder geplakt en vanaf nu gaat het hier dus verder. De tuinperikelen zal ik wel op onze website blijven schrijven. Tot dat de ruimte daar dan ook vol is. Dan ga ik wel bedenken hoe verder te gaan.



11 februari 2009: J'ai une amie, Caroline, qui fait des vins aromatisés et des confitures très bons. Mais elle a un truc pour coller les etiquettes qui est merveilleux. Elle compose les etiquettes sur l'ordinateur et après elle les colle avec DU LAIT. Très facile a faire mais aussi très facile à decoller avec un peu d'eau.


9 februari 2009: Ik heb een prijs gewonnen! De eerste in mijn leven. Vorig jaar mei hebben we meegewandeld met de jaarlijkse wandeltocht van Issy L'Évêque "Randonnee Compostelle". Twee weken geleden werd ik opgebeld of ik tijd had om mijn prijs in ontvangst te nemen tijdens een apéro op deze maandag. Ik had geen idee meer om welke foto het ging. Wat schetst mijn verbazing, er waren 140 foto's ingezonden en ik ben er met twee foto's in de prijzen gevallen! De foto met de bordjes heeft de 2e prijs (een mand vol heerlijkheden van het plaatselijke supermarktje) en de foto met de boomstammen de 4e prijs (een wandellicentie voor het jaar 2009). En van de winnende foto's worden ansichtkaarten gemaakt die op het gemeentehuis te koop zullen zijn.


7 januari 2009: We hebben een voersilootje met zonnebloempitten hangen. Iedere dag moeten we het opnieuw vullen. Allerlei soorten vogeltjes vliegen af en aan. Helaas was deze glanskopmees even de weg kwijt en vloog tegen de raam. De kat had het meesje snel daarna te pakken. Maar ons kooitje, dat we ooit als souvenir meegenomen hebben uit Suriname, heeft goed dienst gedaan als hospitaaltje. Na een uurtje rust kon het meesje weer naar buiten en vloog het al snel weer van boom naar boom.

19 december 2008: Mijn moeder was mijn beste vriendin en ontegenzeggelijk de tofste moeder die je je kunt wensen. Zij kende alle planten in haar tuin bij de Latijnse naam en wist van de palmtakjes uit de kerk prachtige buxushagen te kweken. Ze is maar een paar keer bij ons in Frankrijk geweest. Maar dat weerhield haar er niet van om dagelijks mee te denken over hoe het moest met onze verbouwing en de inrichting van de tuin. Via het internet en de telefoon hielden we hierover lange gesprekken.

29 november 2008: Het vriest al een paar dagen behoorlijk. Vandaag scheen daar de zon bij. Dat geeft dan gelijk een mooi kerstkaartenlandschap. We hebben dan ook meteen een fikse wandeling gemaakt om er volop van te kunnen genieten.
Vanaf ons huis hebben we twee rondjes van 1½ uur om te wandelen. En natuurlijk ook stukken van de GR13, maar die loop je een stukje heen en terug. We wandelen ook wel eens mee met een wandeltocht. Daar hadden we, toen we in Nederland woonden niet over gepeinsd. Maar hier in Frankrijk zijn deze wandeltochten heel gemoedelijk en niet massaal.

12 november 2008: Eerst dacht ik: "foutje van de natuur?" Maar nee hoor, alle blaadjes aan de pruikenboom (Cotinus coggygria 'Royal Purple') hebben dezelfde mooie herfsttekening. Prachtig he?


november 2008: Dit is Fine de Bourgogne, in de volksmond Fien. Ze is genoemd naar de Eau de Vie uit deze streek die erg lekker is. Sinds januari 2007 is ze volwaardig lid van onze huishouding. s'Morgens verlaat ze al vroeg het huis om er pas laat weer terug te komen om te eten en slapen. De hele dag is ze druk in de weer als avonturier tussen de koeien van de buren of met het inspecteren van de schuren. Ze vangt muizen als de beste en verschalkt zo nu en dan een molletje of hagedissenstaart. Helaas is ze ook een liefhebber van gevogelte. Wat met zich meebrengt dat de dames van de plantsoenendienst af en toe luid kakelend naar hun nachtverblijf wapperen, of dat er ineens een klein zangvogeltje als geschenk aan ons overhandigd wordt.