maandag 13 juli 2009

vliegen

De keerzijde van de Franse campagne is dat er zomers erg veel vliegen kunnen vliegen. Zeker bij ons met koeien voor achter en opzij in de wei. Maar we hebben er wat op gevonden! Tijdens ons apéro en een gezellig spelletje rummikub met mijn hier gelogeerde vader bevinden we ons onder de klamboe. Gelukkig zijn de buurmannen Daniel en Emile nog niet lang gekomen, zij zouden van de lach niet meer bijgekomen zijn.

dinsdag 7 juli 2009

de kleine Fredjes

Drie weken geleden vroegen Fred en Trees of onze kippen op een paar van hun bevruchte kippeneieren konden broeden. Wij hebben geen haan maar onze onnozele dames denken dat ieder ei een poging waard is en ze zitten er braaf bovenop. Dus wij hebben de eieren met de naam Fred gemarkeerd en ze onder de twee broedse dames gemoffeld. Toen ik vanmiddag in het kippenhok ging kijken of er nog eieren waren gelegd, zag ik tot grote vreugde onze eerste twee Fredjes onder moeder vandaan piepen. Nu maar afwachten of de drie overgebleven eieren ook nog uitkomen en maar hopen dat alles goed zal aflopen met de moeders en de kinderen.

dappere dame

Ja, dat hadden we wel nodig, zo'n dappere dame. En gelukkig hebben we onze vriendin Trees.
Vanaf het eerste jaar dat we hier wonen hebben we al een bijenvolk in de schoorsteen. De meeste tijd hebben we er geen last van maar als het heel warm weer is, druipt er honing door de schoorsteen op het fornuis. Geen lekkere honing, te veel schoorsteenroet erin, jammer dus. Soms gaat er een nieuwe koningin met een ferm volk om zich heen aan de zwier . Het tweede jaar verkoos zij in haar jeugdige overmoed onze logeerzolder als nieuw werkpaleis. Daar hebben we uiteindelijk de Sapeurs-Pompiers bij moeten halen om het te laten verwijderen. Gisteren was er weer een paleisrevolutie en majesteit verkoos dit maal een gunstigere plek om met haar hofhouding neer te strijken. De lage perenboom bij ons in de achtertuin. En dan komt Trees in beeld! Voor geen kleintje vervaart kruipt ze in haar gele "Maja de bij"-overalletje, tooit ze het hoofd met een hoed waar menig vrouwelijk minister tijdens prinsjesdag jaloers op zou zijn en verricht ze een sterk staaltje werk. Met een klein uurtje had ze het hele volk van duizenden harde werkers een een jeugdige koningin in haar zelfgebouwde ruchette en zitten wij weer opgelucht aan een glaasje wijn.

woensdag 1 juli 2009

toch maar een landingsbaan aanleggen

Het is voor de vijfde dag op rij smoorheet en in de tuin zoemt en ritselt het dat het een lieve lust is. Waren we net gewend aan die grote groene sprinkhanen, verschijnt er ineens iets nog groters. In het Nederlands heet dit vliegende gevaarte Gewone bronlibel (Cordulegaster boltonii). Onvoorstelbaar! De toevoeging Gewone mag wat ons betreft geheel achterwege gelaten worden. Wat een beest zeg. Een spanwijdte van 10 centimeter. Met gevaar voor eigen leven heb ik hem op de foto gezet.