maandag 30 november 2009

Advent

Vroeger, toen we thuis nog geen auto hadden, gingen we altijd met het hele gezin per trein naar opa en oma in Amsterdam. Ieder seizoen had zo z'n charmes; in de zomer mochten we kiezen of we vanaf het station met de bus naar huis gingen of dat we het busgeld stuk zouden slaan bij de Italiaanse ijssalon. In de winter liepen we altijd met veel plezier vanaf CS naar de Nassaukade, want de Sinterklaasetalages van de Bijenkorf lieten ieders hart sneller kloppen. Maar als de advent was begonnen was het hoogtepunt van de reis de treinreis zelf. We kropen dan achter mijn vader's winterjas (om het héééél donker te maken) en dan telden we adventsterren die we vanuit het treincoupé konden zien. Och, wat had ik zelf graag zo'n ster achter ons venster gehad. Maar m'n moeder vond het (geloof ik) een beetje kitscherig. Later, toen ik een eigen huis ging bewonen, vond ik het ook stiekem wel een beetje kitscherig. Dus het is het eigenlijk nooit van gekomen. Maar nu we ik Frankrijk wonen en het buiten echt heel donker kan zijn, vind ik zo'n ster een aangenaam lichtje in het duister en hang ik hem ieder jaar op de eerste Adventzondag weer achter het raam.

zondag 22 november 2009

wulpse peren



Het blijft fantastisch weer. We hebben de afgelopen week zelfs meerdere malen buiten een glaasje kunnen drinken, zonder jas. De laatste dagen hebben we dan ook heel wat afgewandeld (zonder jas!). Mijn zwager had, naast mijn zus natuurlijk ook zijn fotoapparatuur meegenomen en ik heb van mijn lief een statief gekregen als verjaarscadeau. Dan wil je ook niets liever dan op pad gaan. Oefenen maar, op landschappen en kleinnoden, je komt altijd wel iets tegen wat het fotograferen waard is. En bij thuiskomst van zo'n wandeling liggen de stoofperen op de keukentafel soms zomaar als heuse fotomodellen op je te wachten.

maandag 16 november 2009

nieuwe schoenen


Na jaren van dromen en voor de etalages staan, heb ik ze. Mijn eerste paar Paraboots. Schoenen van ambachtelijke Franse makelij. Ze zitten me als gegoten en zijn natuurlijk supermooi. Je hoort me niet lopen want de echte rubberen zolen zijn gemaakt van hetzelfde materiaal waarvan ze de racebanden voor de formule 1 auto's maken. De buitenkant is van kalfsleer en de binnenkant van geitenleer. Ze zijn gestikt volgens een bepaalde zeer beproefde methode die ze al sinds 1916 hanteren. Nou ...... broer Beer, je kunt trots zijn op je zusje, ze heeft echte schoenen.

woensdag 11 november 2009

nachtvorst



Het blijft altijd super fotogeniek weer als het gevroren heeft. We hebben vorige maand een maal nachtvorst gehad en de afgelopen nacht pas voor de tweede keer. Morgen schijnt het overdag 14 graden te worden en 's nachts blijft het zelfs weer 10 graden. Geen pijl op te trekken. Toen we vannacht van de bridgeclub thuiskwamen hebben we gelukkig nog de tegenwoordigheid van geest gehad om de Perlagoniums, op z'n Hollands gewoon potgeranium, binnen te halen. Ze blijven het zo lollig doen op de vensterbank, ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om ze eerder weg te halen. Dus morgen zet ik ze weer ijzereheinig op hun plekje (voor zolang het duurt). Het blad van de Geranium 'Tiny Monster', hier op de foto blijft in de border stoer rechtop in de vrieskou haar naam eer aan doen.

vrijdag 6 november 2009

kastje



Je schuift wat, je wikt en je weegt wat en ineens past dat beeldschone kastje wat je bij de brocante een paar dorpjes verderop hebt zien staan in de keuken. Pieter was wel weer een beetje verdrietig want voor de zoveelste maal moesten de stopcontacten verplaatst worden. Maar uiteindelijk zijn we alletwee heel content met het eindresultaat. En die andere kastjes die we al hadden? Nou die staan gewoon weer ergens anders in huis.

zondag 1 november 2009

IJdelheid


Gisteren was weer de foire-concours veaux reproducteurs in ons dorp. Het was een goede opkomst. De boeren met hun stieren krijgen het niet voor niets. Er moet heel wat afgepoetst en geschoren worden voor dat hun prijsbeest klaar is om als mister univers een rondje langs de kritische jury te lopen. De aanzet van de staart en de hoorns worden minitieus in patroon geschoren, ieder poepje wordt keurig met een nat lapje weggeboend en de vacht wordt de hele tijd door de zenuwachtige eigenaren glanzend gekamd. We zijn niet tot het eind gebleven dus ik weet niet welke stier heeft gewonnen, we kopen morgen de krant.