zondag 7 februari 2010

vol verlangen

Spreeuwen en kramsvogels bevolken de nu nog lege weilanden en ik kijk door de ramen, die overigens best wel eens gezeemd hadden mogen worden naar buiten en verlang naar de lente. De zaden zijn gearriveerd en het grondplan is gemaakt. Nu is het wachten op betere dagen die de grond zullen opwarmen en drogen. Dan gaan we weer aan de slag en nemen het op tegen de ondoorgrondelijke krachten van moeder natuur die onkruiden zal doen woekeren, legers slakken over onze gewassen zal jagen en de zon mededogenloos zal doen schijnen op het moment dat de zaailingen net boven de grond komen. Maar uiteindelijk zal ze zich gewonnen geven en onze arbeid belonen met een mooie opbrengst. (mooi gedragen tekst hè, zo voor de zondagochtend?)

5 opmerkingen:

Theresia zei

En voor de draagzaamheid: "amen". Ook de geest is een tuin waarin soms gewied moet worden.

De tuinman zei

Nou, ik ben vandaag al begonnen. Zet je schoffel dus maar klaar.

THEA zei

Idd mooie tekst!!

Ik merk dat het weer begint te kriebelen en voorzichtigaan word er al hier en daar iets gezaaid!

Ik ga nog even verder kijken op je blog en hem dan in mijn linkenlijst opnemen!

Groetjes Thea

Anoniem zei

Heey Dorothe,
je weet het inderdaad mooi te verwoorden; ons verlangen naar het voorjaar, voorlopig helaas nog niet in zicht hier...
Kijk af en toe op je weblog,
heel leuk en voorzien van prachtige foto's,
groeten,
Jeanet den Besten (Geerars)

Dorothé zei

He Jeanet, leuk dat je even langskomt