zaterdag 24 april 2010

geluk delen





Het is half 10 en op mijn bankje tegen de schuur is het al 22 graden. Dit plekje is me zo lief dat ik het graag met jullie wil delen. Jammergenoeg heb ik er geen geluid bij maar dat moeten jullie er zelf maar bij denken. De buurman is net met een flink koppel koeien voorbij gekomen en heeft ze in de wei tegenover ons huis gezet. De dames loeien hun overburen (die er al sinds een paar dagen staan) hartelijk toe en het galmt tegen de heuvels. Als het even stil is hoor je de zwaluwen en de koekoek. De kippen zijn vervelend, ze vliegen over het hekje het erf op en bedrijvig pikken en tokken ze er op los in mijn bloemenborders. Ik durf ze niet te kortwieken dus moet ik binnenkort mijn buurman erbij halen om het me voor te doen. Ik wens jullie een fijn weekend, wij gaan zo richting Dôle om in de bridgefinale ons clubje te verdedigen.

donderdag 15 april 2010

huisvlijt

Speciaal voor de achterblijvers in Nederland. Die weten namelijk hoe al die jaren mijn creatieve uitbarstingen door onhandigheid op niets uitliepen. Wie had toch ooit gedacht dat mijn naaimachine en ik zulke goede vrienden zouden worden. Lief heeft het oude beestje helemaal gesmeerd en gesteld en nu maakt ze ook weer een echt naaimachinegeluid en loopt ze als een zonnetje. Op de keukenstoelen liggen (zoals op de foto te zien) nu keurig door mij gefabriceerde kussentjes en de tas voor de jonge moeder is ook klaar (ik zal hem morgen op de post doen). Dat was nog even puzzelen hoor. Ik heb hem uit het boek French General - Home Sewn. Een, voor mij althans, zeer moeizame beschrijving dus ik heb er zelf maar een draai aan gegeven. Maar ik ben niet ontevreden met het eindreslutaat van al mijn gepiel.
Vorige week ben ik met D. naar Arleuf geweest waar een handige hollandse bij haar thuis bergen lapjes te koop aanbod. Wat ik heel bijzonder vond waren de zijden lappen uit oude Japanse kimono's. Het contact was meteen heel leuk en zodoende zijn zij en haar man gisteren bij ons geweest met nogmaals de nodige zakken vol lapjes om uit te zoeken. D. en onze engelse quiltvriendin waren ook van de partij en nu beginnen D. en ik zelfs een beetje een lapjesvoorraad te krijgen. Daarover volgende keer meer.
Wat de tuin betreft, de knoflook en de sjalotten staan al 10 cm boven de grond. De perzikbomen bloesemen en de pruimenboom beloofd ook een witte wolk te worden. Ik moet nodig aan de slag met het inzaaien van mijn pluktuintje, maar ik vind het nog steeds te koud om lang in de tuin te staan.

woensdag 7 april 2010

de buit is weer binnen

 Zo, de marathon zit er weer op. Ik ben weer thuis. Zondagavond met al mijn bagage uit de dapper doorrijdende C3 van mijn vriendin (D.) gerold. Iedere voorjaar lukt het ons weer om met een, door mijn zwager vakkundig ingepakte overvolle auto (anders zou de helft daar moeten blijven) huiswaards te keren. Mijn lief kijkt er niet eens meer van op dat ik dan door mijn spaarcenten heen ben en er heel tevreden uit zie. Buiten leesvoer, taarten van Maison Kelder, Unoxworsten, satésaus en een hele grote buit voor mijzelf zitten er ook altijd wat schatten voor hem bij. Dat stemt hem dan altijd weer wat milder. Vorige week zaterdag ben ik naar het textielfesival in Leiden geweest, zo zeg, wat een knappe handen hebben al die mensen en wat een goede ideeën heb ik opgedaan. In een prachtig wolwinkeltje een streng handgeverfde wol gekocht voor een gezellig sjaaltje (ja breien gaat me steeds beter af). Sinds een paar weken ben ook ik door het quiltvirus aangestoken. Na een voorzichtig dekentje voor de kleine man ben ik samen met D. op zoek gegaan naar iemand die ons op het patchworkpad wilde begeleiden. Er woont bij ons in het dorp een Engelse die de kunst meer dan meester is en zij was onmiddelijk bereid ons onder haar hoede te nemen. Dus nu kan ik snijden, vouwen en hele kleine steekjes maken. Er is al een klein zacht balletje gefrutseld en ik ben bezig met een 'diamantvorm' in gele en blauwe tinten. En iedereen die met het quiltvirus besmet is begrijpt dat ik ook even naar Den Haan en Wagenmakers ben geweest. Ik voelde me er een ware toerist en heb de lapjesverleiding niet kunnen weerstaan. Vooralsnog ga ik eerst maar even kijken naar mijn buit want overdag roept de tuin om aandacht, alles schiet uit de grond. Lief heeft al veel bonen gelegd en, optimist als hij is, heeft hij al aardappelen gepoot. Willen jullie allemaal duimen op nachtvorst vrije nachten? Alvast mijn dank daarvoor.