vrijdag 25 juni 2010

onze ochtendwandelingen




We zijn weer thuis na een paar dagen Nederland met veel feest en gezelligheid. De hexablommen zijn niet afgekomen. In de auto heb ik wel de eerste kantjes aan elkaar gezet maar toen ik weer een nieuwe draad in de naald moest steken bleek dat tijdens de rit schier onmogelijk. De eerste ochtend hebben we nog even lekker lang uitgeslapen maar donderdagochtend weer de wandeldraad opgepakt.  Dit keer heb ik het fototoestel meegenomen om jullie een beetje mee te laten wandelen. Zo, hebben jullie de wandelschoenen aan? Dan kunnen we vertrekken.



Als we het trapje van het terras aflopen gaan we linksaf en kijken achterom nog even de tuin in. Je ziet nog net een stukje van het fruitbomenveldje met de roos (Gishlaine de Féligonde) die heerlijk geurend en doorbloeiend over het poortje in de druivenhaag klimt, daarachter zie je één van onze schuren met daarnaast het bakhuisje. De schuren en het bakhuisje staan op onze projectenlijst die we iedere dag onder het wandelen doornemen dus binnenkort gaan die echt gerenoveerd worden.
Als we iets verder lopen zie je als je over je schouder kijkt de oude stoofperenboom (geen idee welk ras). De boom is helaas op sterven na dood en dat is jammer want we hangen er altijd de hangmat onder. Om hem toch nog een beetje allure te geven hebben we er de ramblerroos sea gull doorgejaagd. We lopen een paar honderd meter over de weg langs de weilanden en slaan dan weer linksaf het pad van de GR13 op waar voor ons uit tientallen kleine bruin zandoogjes  (Maniola jurtina) vlindertjes genaamd Hooibeestje door het gebladerte tuimelen. Vervolgens stoppen we op het kruispunt om even om ons heen te kijken.






Dan slaan we rechtsaf en lopen een aardig eind verder over deze weg en genieten van alle vlinders, vogels en de beginnende dag die nog maagdelijk voor ons ligt. Op het hoogste punt van de weg, daar waar hij naar links buigt, kunnen we over de daken van onze Schotse 'achterburen' heenkijken en zien we de bergen van de Morvan liggen.

Langzaam zakken we naar beneden en nu worden we vergezeld door konijntjes. Wij vinden het lollige diertjes, de Schotten daarentegen kunnen ze wel schieten (ze hebben géén geweer) want de hele familie van deze schattige broer konijn heeft hun moestuin leeggepeuzeld.  Daarna heb ik even mijn fototoestel rust gegeven om langs wat boerderijen te lopen en na nogmaals een keertje linksaf te zijn geslagen beginnen we weer aan een klimmetje omhoog. We lopen dan door een lommerlijk stukje waar het van het voorjaar fantastisch heeft gegeurd naar de bloemen van Acacia (Robinia pseudoacacia) en waar nu de bloemen van de bramen beloven dat het een goed oogtsjaar zal gaan worden. Hmmm... jam, ijs, taart en crème de mûre.



Zo dat was even een rustpuntje, we zijn halverwege onze wandeling. Nu lopen we snel weer verder want we proberen het wel binnen anderhalf uur te redden. Ik moet bekennen, dat is doorlopen want het is heuvel op heuvel af en bij elkaar zo'n 8 km. Ik sla maar weer even wat impressies over en laat jullie genieten van een uitzichtje naar ons dorp wat je vanaf dit punt op een afstand van 5 km ziet liggen.


Dan buigt de weg weer naar links en kijken we uit over de weilanden waar weer volop gemaaid en gehooid wordt. Tegenwoordig worden al die hooirollen verpakt in plastic hetgeen futuristische beelden in het landschap oplevert.


Op het kruispunt bij de hooibalen treffen we ook een bordje aan voor de Chambre d'hotes. Er lopen hier wel eens wandelaars de route Santiago de Compostella en die hebben hier in de buurt genoeg keus om de nacht door te brengen, van luxe onderkomens tot de slaapzaal bij de kerk.
   

De kamperfoelie is een van mijn lievelingsbloemen, hij bloeit hier volop verstrengeld in de hagen rond de weilanden en dat doet me meteen denken aan een andere verslaving van mij. Dinsdag op de terugweg vanuit Nederland zijn we langs het plaatsje Gien gereden om even een flitsbezoekje te brengen aan de aardewerkfabriek. Ik heb het weer niet kunnen weerstaan en ben met 6 ontbijtbordjes, waarop de afbeelding van een kamperfoelie, onder de arm tevreden glimlachend verder naar huis gereden.
Doorwandelend komen we aan bij het meertje. Het meertje zit stikvol vis en ook schrijvertjes, libelles, kikkers, beverratten en veel vogeltjes leven hier in volmaakte symbiose. We blijven hier altijd eventjes staan om van dat alles te genieten en iedere keer bloeien er wel weer andere bloemen, zoals nu het vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) en het slangenkruid (Echium vulgare).


Nu nog even het laatste 'kuitenbijtertje' en dan bereiken we ons buurtschapje. Op het kruispunt waar we wederom linksaf slaan woont een oude weduwe en er staan ook de kliko's waar wij onze vuilniszakjes naar toe sjouwen. Wij noemen de weduwe die overigens een moeilijk uit te spreken achternaam heeft nu de Veuve Cliquot naar het beroemde champagnehuis (ze weet het zelf niet hoor, trouwens, een Fransman begrijpt natuurlijk niets van dit woordgrapje). En als dan daadwerkelijk de laatste bocht genomen hebben, zien we ons huis liggen, nu nog in de schaduw omdat het pas 9 uur in de ochtend is maar straks weer lekker in de zon op het zuiden.  Snel een kopje koffie en dan gaat de dag beginnen. Ik hoop dat jullie het een leuke wandeling gevonden hebben.



woensdag 16 juni 2010

hexen op reis

Vandaag geen hexablommen. We hebben gezellig getoerd in onze nieuwe bolide en alle knopjes uitgeprobeerd. De tomtom behoeft nog enige oefening, op dit moment kunnen we hem alleen gebruiken als we ook naar de radio luisteren, dat moet toch niet de bedoeling zijn. De aan/uit knop om te starten heeft ook nog niet helemaal mijn vertrouwen, maar goed, ik zal er aan moeten wennen want het is nou eenmaal zo. Afgelopen maandag is mijn vader 90 jaar geworden en dat gaan we op gepaste wijze vieren. Dus gaan wij vrijdag op weg naar Les Pays Bas, natuurlijk ook om kinderen en kleinkind te knuffelen en leuk weer even in de bossen van Marienwaerdt te kunnen wandelen want daar wordt het feestje gehouden. Omdat het toch wel 8 uur rijden is heb ik de hexen even in een klein oud sigarenkistje gestopt om ze onderweg, voor ze weg kunnen vliegen aan elkaar te zetten. Ik zal de oogst volgende week woensdag op m'n blog zetten.

dinsdag 15 juni 2010

van kilt naar quilt

In 1975 begon ik als jonge griet aan mijn eerste baan, de afdeling ECG/Cardiologie van het AZU. Mijn baas Marjolein (hmm, wat zal er van haar geworden zijn?) was een virtuoos op de naaimachine. En als zij haar weekend wacht had dan werden de naaimachine, strijkplank en allerlei prachtige lappen (zij nam geen genoegen met inferieure kwaleit) in haar MG-tje gepropt en naar afdeling gebracht om in de wachtende uren van de weekenddienst allerlei prachtigs te maken. Je moest altijd wel uitkijken als je na haar de wacht in moest, je kon maar zo s'nachts met een duf hoofd en blote voeten in een speld of naald stappen. Omdat zij wist dat ik uit een knutselfamilie kwam, kreeg ik vaak de afknipsels die over waren van haar beeldschone creaties. Zodoende ben ik nog steeds in bezit van onder andere kleine frutsels van de kiltstof Black Steward. Het is maar net genoeg om er een poppenkleertje uit te maken en omdat ik daar tot op de dag van vandaag geen behoefte toe heb gevoeld, ligt het nog steeds op mijn stapeltje 'bijzondere vondsten'. Maar nu wij hier in Frankrijk wonen en het een internationale bende om ons heen is (pensionados van alle nationaliteiten) hebben we een internationale vriendenkring. Bijvoorbeeld onze achterburen (dat is 3 km lopen hoor) komen uit Schotland. Muriel en Ian vinden dat ik braaf bezig ben met al mijn patchworkstrapatsen en hebben als verrassing 4 halve meters kiltstof voor me meegenomen van een tripje naar de good old Highlands.  Op hun volgende tripjes proberen ze nog meer verschillende clanruiten voor me op te scharrelen en dan ga ik van de winter beginnen aan een heuse kiltquilt. Zo, nu ga ik nog even een blom hexagonnen en dan zal eindelijk nieuwe auto wel afgeleverd worden, een Renault Fluence.

woensdag 9 juni 2010

jonge zwaluwen

Op de bonenstaken in onze moestuin zaten twee jonge zwaluwen. Vanuit het slaapkamerraam waren ze prachtig in de gaten te houden. Net twee mopperende mannetjes uit de Muppetshow, een beetje kwetteren, hun vleugels proberen en alsof ze aan de kant van een wedstrijdveld zaten, bewogen hun koppies van links naar rechts en van boven naar onder op zoek naar actie en eten. Geduldig zaten ze te wachten op een heerlijk hapje wat ze door hun ouders werd gebracht.

dinsdag 8 juni 2010

alweer dinsdag

Voor mijn idee heb ik de helft van de week overgeslagen, zo snel is het alweer dinsdag. Gewied, gewandeld, gebridged, naar de tandarts geweest en gelachen met een vriendin uit Nederland die samen met haar dochter op doorreis en aankwam voor een hapje en een bedje. Het weer is weer een beetje ingezakt maar vanmorgen hebben we wel keurig ons rondje gelopen. Het 'heilig moeten' heeft ook wel voordelen hoor, je ziet de omgeving ook eens van onderuit een paraplu. Want regenen dat deed het vanochtend flink. Thuisgekomen snel uit de natte kleren en onder de douche daarna mijn knutselkamer in om een blokje te maken en om door het raam naar buiten te kijken hoe de bonen groeien en hoe de mussen de aardbeien aanpikken (nee, de vogelverschrikkers staan nog niet). Vorige week ook nog 7 potten aardbeienjam gemaakt. Trouwens, de patchworkblokjes die al af zijn liggen in een aarbeienkistje uit onze oude Nederlandse woonplaats, zo zie je maar, aarbeien blijven het altijd goed doen. Ik heb ook een piepklein veldje aangeplant met dahlia's, allemaal verschillende en ik ben heel benieuwd hoe dat er straks uit gaat zien. Op mijn andere blog proBEERsels heb ik foto's van al mijn rozen gezet die nu in bloei staan, kunnen jullie even meegenieten. En nog even op de valreep ...... we hebben vanmiddag (je moet toch wat op een regenachtige dag, ha ha) een nieuwe auto gekocht! Uiteraard een Frans merk. Dus volgende week als hij afgeleverd wordt gaan we lekker door de wijngaarden toeren, joepie.

dinsdag 1 juni 2010

morgen is het woensdag

En het schijnt dat het dan hexagonnendag is. Ik weet niet precies hoe ik me er voor op kan geven dus ik probeer maar wat. Ik moet wel zo snel mogelijk weer van deze verslaving af hoor, de tuin komt op het tweede plan, mijn Franse les huiswerk raakt in het slop en en over fotograferen hoef ik het al helemaal niet te hebben. Alles draait om patchwork. In de 'grote' stad hier dichtbij hebben ze een filiaal van het stoffenwalhalla Mondial Tissus. De dames aldaar kennen me al als 'la Hollandaise de trente centimetre'. Van alle gezellige katoentjes die ik daar tegenkom koop ik 30 centimeter, ga vlug naar huis en stop ze in de wasmachine, wapper het aan de lijn een uurtje droog, strijk het glad en leg het op geordende stapeltjes (het moet niet gekker worden). Vriendin D. gaat morgen naar het grote Zweedse warenhuis, hmm, zal ik meegaan? Is wel weer 130 km heen en 130 km terug, maar ze hebben vast wel iets naar m'n gading en natuurlijk de theedoeken met de donkergrijze randjes. Nee, niet doen, wandelen is beter en gezonder. Lief en ik proberen, om de taille weer een beetje patenter te krijgen, iedere ochtend anderhalf uuur te wandelen. Hoe lang we het volhouden weet ik niet. We zijn pas een week bezig. Maar als we zo aan het lopen zijn in de vroege ochtend hebben we altijd de lolligste ideeën en verzinnen we de meest  fraaiste projecten om mee aan de slag te gaan, zoals nieuwe staldeuren, muurkasjes, weekendjes weg, vogelverschrikkers en noem maar op. Het zal allemaal wel een keertje verder uitgediept gaan worden. Zo, nu even snel een hapje maken en vanavond naar de bridgeclub.