woensdag 28 juli 2010

zorgeloze zomerdagen

De maand is voorbij en van mijn goede voornemens om veel te bloggen is niets terecht gekomen. Wat heb ik dan wel gedaan? Nou, van alles en nog wat maar niet veel getuinierd. Het was er zo droog en heet voor, het onkruid was de grond niet uit te krijgen. Gelukkig groeide het ook niet zo hard met dat droge weer. Middagen van 40 graden, net iets te veel van het goede. Ook twee keer deze maand naar de Orangewinkel geweest om een nieuwe livebox te halen omdat de bliksem zijn werk afdoende deed. Af en toe hebben we gasten over de vloer gehad. De eerste jaren in ons nieuwe huis werden we overlopen door logés, wat zeer zeker ook zijn charme had hoor. Maar dit jaar hebben we, om onszelf ook eens van een rustige zomer te laten genieten er paal en perk aan gesteld. Langskomen mag, lekker eten, wijntje drinken, bijkletsen, logeerbed in, ontbijten en dan weer uitgezwaaid worden. De sportevenementen van dit jaar hebben we ook enthousiast meebeleefd. De Tour de France kwam op het kruispunt 5 km van ons huis voorbij. Nou, ik me al om één uur geinstalleerd met koelbox en fototoestel. Het was reuze gezellig maar toen de wielrenners om kwart over vijf eindelijk ons plekje voorbij raasden heb ik van schrik alleen maar op het knopje kunnen drukken, vijf foto's en weg waren ze weer. Van mijn ambities om er eens een artistieke fotoreportage van te maken met flistende wielen en goed gesoigneerde kuiten kwam niets terecht. Het voetbal hebben we met 16 Hollanders bij ons voor de buis zitten aanschouwen, gelukkig hebben we van te voren genoegelijk met z'n allen aan een lange tafel op ons terras gegeten, want zoals waarschijnlijk bij iedereen ging de avond als een nachtkaars uit. Naast mijn oudste zus en haar geliefde en  nog een neef en nicht is ook Mienke langsgeweest. Dat was wel leuk hoor, iemand die je alleen uit blogland kent die dan in levende lijve voor je staat. Ze had allerlei prachtige handwerken meegenomen om samen te bekijken en wat ideetje van op te doen. Zo, die kan er wat van hoor, petje af. Maar, ik kreeg ook een compliment van haar over mijn eerste stappen in het quiltgebeuren want de top van mijn kleed is na veel puzzelen op de keukenvloer af. Ik ben er supertrots op. Ik ben me ervan bewust dat nu het echte werk pas gaat beginnen met het doorpitten met de hand. Daar ga ik nog wat moed voor verzamelen. Zo, jullie zijn weer een beetje op de hoogte. Morgen wordt de steiger opgebouwd omdat dan eindelijk de zijgevel gepleisterd gaat worden. Op mijn andere blog zet ik nog wat foto's van de kolibrievlinder. Dat is zo'n grappig beest, wel een erg bewegelijk beestje en dus weer moeilijk vast te leggen.

zondag 4 juli 2010

nog meer wandelen

Ik geloof dat ik het al eens verteld heb maar de Fransen zijn een echt wandelvolk. Dat doen ze graag in groepsverband (zoals ook eten, uitgaan, museumbezoek en noem maar op). Ieder weekend zit er bij de krant een supplement waarin alle uitgaanstips van rommelmarkten, klassieke concerten totaan dus wandelingen te vinden zijn. En omdat we iedere dag hetzelfde rondje lopen vinden we het een welkome afwisseling om zondags eens een andere route te ontdekken.
Je schrijft je in bij de start en je krijgt een routebeschrijving en stempelkaartje. Onderweg staan er kleine uitspanningen waar je dan met je stempelkaart een versnapering ontvangt zoals een drankje, plakje koek, appeltje en vandaag zelfs een stukje vlees, ter plekke gebakken door de Confrérie des Saveurs du Pays Charolais. Aan het eind van de wandeling kom je weer bij de inschrijfplek waar er dan vaak gezamelijk aan lange tafels gegeten kan worden. Altijd doen, gezellig! En de wandeling van vandaag was weer een succes in vele opzichten want  al een paar ochtenden achter elkaar probeer ik een vlindertje te fotograferen. Net als het Hooibeestje uit mijn vorige blogje (met dank aan Herman Linde voor de verbetering) vliegt deze vrolijk met ons mee. Maar het Dambordje laat zich niet makkelijk fotograferen, ze lijkt nooit stil te zitten, o, grote frustratie! Maar vanochtend is het me dan eindelijk gelukt. Zo ook nog een Keizersmantel en een bloempje wat ik niet kende. Thuis gauw in een boekje opgezocht en het is de Wilde Weit.