vrijdag 30 december 2011

bijna de laatste avond

een knus avondje in ons kersthuis
Geurend als een oliebol zit ik achter mijn toetsenbord. Ik heb lekker bij vriendin D. in haar mollenhutje [klik] appelflappen gebakken. Nu ben ik weer thuis en mijn lief heeft het kacheltje al snorren om er een gezellige avond van de te maken. Het is stil in huis. Moeder en kind zijn weer naar Nederland om met de jonge vader, die daar was achtergebleven om samen met een groepje vrienden te klussen in hun nieuwe huis, het jaar 2012 gelukkig in te zetten. Ergens in Amersfoort wordt nu een 'snertfeestje' gevierd ter ere van de verjaardag van mijn schoonzusje. Wij hebben hier nog geen snert gemaakt dit jaar, dat komt volgend jaar wel want we hebben het al beloofd aan onze Franse vrienden. Met de huisjesquilt gaat het niet lukken. Ik heb dagen zitten puzzelen om nette malletjes te maken. Maar op de een of andere manier krijg ik de stukjes dak en lucht niet recht aan elkaar. Ik vrees dat het hetzelfde probleem is wat ik een poosje geleden ook had met de sterren. Ik denk dat ik nu wel weet wat er mis is, je moet, denk ik, de scherpe hoekjes eraf knippen!!?? Maar goed, klaar met het geworstel, ik stort me weer met nog meer energie op de variahexquilt die door deze capriolen even stilletjes in een hoekje lag te wachten. Wel gek eigenlijk ....... want daar zitten heel wat scherpe hoeken en verschillende vormen in en die passen steevast. Daarnaast wacht ik met spanning op de lapjes die ik bij Jookies [klik] heb besteld en als die binnen zijn zal ik ook weer een goed gesprek aangaan met de Farmer's wife. Zo, wij gaan de een na laatste avond van het jaar in en in Samoa wensen ze ze elkaar nu al bijna nieuwjaar. Ik hoop dat jullie morgenavond het jaar goed uitzwaaien en met lichte tred 2012 binnenwandelen. 

zaterdag 24 december 2011

op de valreep voor kerst

Ieder jaar is het weer een race tegen de klok. De ideetjes komen al in de zomer en dan denk ik: "dit jaar kan ik het keurig op tijd voor elkaar hebben". Nee hoor, sta ik toch weer de laatste twee dagen te stressen. Maar wel leuk te stressen hoor. Zoals voorgaande jaren maken we een speciale kerstkaart voor de buren en de iets verdere buren. Dit jaar hebben we hem helemaal gerecycled, met wat oude dakleitjes die we in de schuur vonden en lege yoghurtpotjes. Verder nodig: een krijtje, waxinelichtjes en wat ijzerdraad. We hebben er zelf ook maar een, als gezellig welkom buiten naast de deur gehangen. Dan het rondbrengen vanmorgen. Ik zal je zeggen, dat is geen sinecure. Onze Franse buurtgenoten rekenen er al een beetje op en hebben de fles al koud staan en er is geen ontkomen aan. Dus de wandeling die we naderhand maakte om wat groen te verzamelen was een welkome actie om weer een frisse kijk op de dag te krijgen. 

En wat fantastisch dat het zo'n prachtig zachte herfst is geweest want nu zijn er nog volop bessen te vinden. Gauw nog even, lekker buiten in het zonnetje, een kransje gedraaid voor op de voordeur. Over een half uurtje springen we in de auto en halen dochter en kleinzoon van de TGV.
Ik wens jullie allemaal een mooie kerst en een geweldig goede start in het nieuwe jaar.


woensdag 14 december 2011

een nieuwe winterjas

Ik ben al sinds gisteravond bezig met een nieuw jasje voor mijn blog. Het blijft een saaie winterjas maar ik kan mijn weg niet zo goed vinden in de gereedschapskist van meneer Blog. Wij hebben ADSL (althans .... daar betalen we voor) maar omdat we aan het eind van de heel oude bovengrondse telefoondraad wonen, bewegen de bits en bites zich er doorheen alsof ze door een dikke stroop moeten kruipen. Na iedere verandering die ik aanbreng kan ik weer een kopje thee drinken, een onsje drop wegpeuzelen of een variahexje aan elkaar naaien. Dat is natuurlijk allemaal leuk maar mijn vingers jeuken ook om een paar blokjes van de Farmer's wife te maken. Mijn lief en ik  waren namelijk de afgelopen week een paar dagen in Nederland waar ik, naast onze hartelapjes, ook de lapjes bij de quilthoeve heb bezocht. Tjonge, jonge, wat was het daar druk. Maar wat was het leuk om een paar bloggers in het echt te ontmoeten en om mooie lapjes te kopen. Dus als mijn blog eindelijk de juiste maat en kleur van winterjas heeft aangenomen, ga ik  me weer gewoon met gezellige dingen bezighouden. Wel heb ik nog een vraagje aan jullie, ik ben volger van buildinghousesfromscraps maar ze wil, wat ik ook probeer, maar niet in mijn leeslijst verschijnen. Dit zelfde is ook het geval met dat leuke blog van Willy. Hebben jullie daar ook last van?

zaterdag 3 december 2011

De laatste maand van het jaar

 December is begonnen. En wat deze maand anders maakt dan de decembermaand in Nederland is dat de winkels nu al vol liggen met de heerlijkheden om de kerst- en oudejaarsdis weer tot een onvergetelijk eetfestijn te maken. De Fransen hebben hun klassiekers, al dan niet in een modern jasje, allemaal weer op het boodschappenlijstje staan. Foie gras bovenaan, zelfs bij de Lidl en de Aldi prijken ze in de folders. Straks komen er nog de prachtige
kapoenen en patrijzen bij en natuurlijk de schappen vol met Champagnes in alle prijsklasses. En wat ook zo grappig is, is dat de Fransen elkaar dozen bonbons cadeau geven. Bij de grote supermarkten is daar een hele winkelstaat voor ingeruimd. Ook heb ik al een paar kooktijdschriften gekocht om mijn lief te verleiden om er iets leuks uit te bereiden. De kinderen komen met kerst en dat houdt in dat wij een vegetarisch kerstdiner zullen hebben. Absoluut geen straf maar wel wat moeilijk hier op het Franse platteland. (in alle eerlijkheid moet ik jullie wel bekennen dat wij met z'n tweetjes op kerstavond het er nog even van nemen).
Wat ook anders is in Frankrijk zijn de krantenfooien. De krant wordt hier veeltijds per post bezorgd, zo ook de weekfolders. Dus hier komen geen krantenbezorgertjes samen met hun vaders of grote broers (om het zuurverdiende fooiengeld te bewaken) aan de deur met hun eindejaarswensen. Wie wel aan de deur komen, en dan ook vaak binnenkomen om er meteen een kopje koffie of een klein hartversterkertje bij te nemen, zijn de postbode en de brandweer. Bij de brandweer worden de wensen vergezeld door een kalender vol dappere foto's van echte en oefenbranden die er het afgelopen jaar gewoed hebben en de postbode biedt je naast zijn wensen de almanac de facteur aan. Dit is best een handig ding, waar naast de kalender ook alle plattegronden van de in de omgeving gelegen stadjes en een naamdagenkalender in staan. We geven ze graag een goede fooi om hun feestcommissiekas te spekken want waar zouden we zijn zonder hun service door het jaar heen.
Zo, en nu gaan we naar binnen. Op de foto is nog net het raam te zien waarop je de regen naar beneden ziet druipen, dat doet het al de hele dag. De eerste dag sinds tijden dat het echt guur weer is. En je gelooft het of niet, ik vind het heerlijk. De eekhoorn in mij heeft het goed voor elkaar. Er zijn 200 driehoekjes geknipt voor de variahexquilt. Jammergenoeg niet op tijd om mee te dingen naar een plekje op de tentoonstelling in Duitsland. Maar de quilt zal, als hij binnenkort af is bij mij thuis aan de muur net zo kunnen pronken. En omdat dan ook meteen het eind in zicht is van het echte handwerk heb ik me opgegeven om mee te prikken met de huisjesquilt van Jeanneke. Veel niet-quilters in mijn omgeving kijken vaak verbaasd als ik aan een hexagonnetje prik. Mijn antwoord is steevast: "beter een beetje bezig zijn met een lapje dan weer een sigaret opsteken" en ik moet ook bekennen dat je er minder door gaat snoepen als je voor de televisie zit. Maar natuurlijk gaat het machinewerk ook van start in het nieuwe jaar. Ik ben begonnen aan de Farmer's wife quilt, de lapjes uit de erfenis komen natuurlijk goed van pas maar het is ook wel leuk om weer eens even in een mooie winkel te snuffelen. En dat gaat gebeuren ........ 10 december ben ik in Nederland en dan sta ik om 11 uur al bij de quilthoeve op de stoep om lapjes, erwtensoep en misschien wel medebloggers te ontmoeten.
Fijn weekend allemaal.

woensdag 23 november 2011

5 dagen jarig

Twee weken geleden was alles van het varken bij de Leclerc in de aanbieding. Omdat een van mijn zussen met haar lief én mijn broer zouden komen om mijn verjaardag te vieren, dacht ik dat het een goede gelegenheid zou zijn om een halve varkenskop te kopen. Mijn moeder maakte daar altijd balkenbrij van. Ik belde mijn broer, die op dat moment bij mijn vader op bezoek was, om te vragen om rommelkruid mee te nemen. Rommelkruid is onontbeerlijk in het familierecept van onze balkenbrij. Toen mijn vader hoorde dat de helft van zijn kinderschare af zou reizen naar La douce France, haakte hij meteen in. Dus op 18 november zijn ze met z'n vieren voor de reveille vertrokken en waren ze al om half vier 's middags hier om er vijf geweldige dagen van te maken. De binnenkant van de overkapping op het terras moest nog betimmerd, dat is nu gebeurd, de bollen moesten de grond in, dat is nu gebeurd, de brievenbus moest verplaatst, dat is nu gebeurd, struiken moesten nog worden geplant, dat is nu gebeurd en de grootste klus: 150 vierkante meter hooizolder die leeg moest vanwege de kleine lettertjes in de verzekeringspolis, dat is nu ook gebeurd. En tussen al deze klussen door hebben we heerlijk alles gegeten wat de jarige job op haar verlanglijstje had staan van zuurkool tot pannenkoeken, van balkenbrij tot marstaarten. En ik zal maar niet zeggen hoeveel liter wijn er doorheen is gegaan, maar het was vloeibaar gezellig. Het weer heeft natuurlijk ook fantastisch meegewerkt, we konden buiten lunchen en 's avonds staken we de oude planken in de fik om er om heen te zitten. Vannochtend zijn ze weer vertokken, het is weer stil in huis.



kopje koffie met de krant

balkenbrij bakken is mannenwerk

kijk pap, onze kippen zijn een beetje van de leg
maar als ze dan toch een ei leggen, dan
is het een ei om U tegen te zeggen

twee zussen die hooi happen


met ontzag kijken ze naar de buurman die met zjn trekker
én met kunst en vliegwerk een hooirol van onze zolder trekt




en deze dame uit 1971, waarvan de remmen
helaas vast zitten,  hebben we met de trekker
van de buurman weer op haar plekje
in de schuur getrokken

en bij het kampvuur schuiven onze buurvrouwen
maar wat graag aan


vrijdag 11 november 2011

sterren

In de Dikke van Dale is er aan het woord ster een hele kolom gewijd. Als eerste betekenis natuulijk het puntvormig lichtend hemellichaam en als tweede betekenis een  persoon die op een bepaald gebied schittert. Nou, ik kan jullie vertellen dat die tweede betekenis voor mij in dit blogje geenszins van toepassing is. Ik ben namelijk géén ster in het maken van een ster. Al twee dagen zit ik te zwoegen om het netjes in elkaar te passen, het wil niet lukken. Gisteren op de 'kieltkloep' ook een hevige discussie gehad over dit mirakels nare ding. De pietluttige Franse dames riepen meteen dat ik vast niet secuur genoeg had genaaid. Nou, om de dooie dood niet hoor, met mijn nieuwe naaimachine kàn je alleen maar secuur naaien. Neeeee, het lag toch echt aan mij riepen ze in koor. Dus dan maar even de boel aan de dames voorgedaan ....... jeetje, het kan dus niet! Jaaaah, en het is ook nog wel uit een Frans quiltboekje, een heel leuk quiltboekje om een adventskalander te maken. Nou, die kalender komt er dus niet. De dames waren stupefait maar niet voor één gat te vangen. Had ik wel goed rekening gehouden met de draadrichting? Ja, dat had ik zelfs ook gedaan. Ik heb er uiteindelijk een af, maar hij wringt aan alle kanten. Weten jullie wat ik fout doe?


vrijdag 4 november 2011

Machinetaal

De poes mag een tijdje dutten op het 'handwerk' want daar kom ik even niet aan toe. Want na heel lang wikken en wegen, piekeren en spaargeld tellen zijn we afgelopen woensdag lekker een dagje naar Lyon geweest om alvast mijn verjaardagscadeau te kopen. We hadden een mailtje naar de naaimachinewinkel gestuurd om te vragen of ze de Bernina 440QE op vooraad hadden. Maar ... zoals met vele Franse bedrijven ..... geen antwoord. Ik geloof dat dat in Nederland toch wel anders is. Goed, wij er toch heen. Jammer, geen 440 maar ze hadden wel de nieuwe 550QE staan en daar kon ik dan wel even achter zitten. Nu heb ik helemaal geen verstand van naaimachines want het oude beestje waar ik tot nu toe op genaaid heb is een Leeuwenstein uit het jaar prik die vooruit, achteruit en zigzag kan naaien. Jullie begrijpen dat ik er super-enthousiast van werd, alleen het geluid al, beslist geen dieseltreintje. De mevrouw legde alles zo goed mogelijk uit (dan schiet de Franse taal toch wel eens tekort hoor). Na wat gemarchandeer van ons (dat gaat dan ineens weer wel heel goed in het Frans!?) mochten we de demonstratiemachine kopen voor een zeer nette prijs omdat we van zo ver kwamen en omdat zij zo slordig waren geweest om hun email niet uit te lezen. Nu ben ik dus de trotse bezitter van  een nieuwe naaimachine. Ik zit er de hele dag naar te kijken, heb de handleiding al van voor naar achter doorgelezen, ben een uur bezig geweest om met dat 'handige ding' de draad automatisch in de naald te krijgen en heb al met alle voetjes steekjes gemaakt. Erg slim zijn de filmpjes op You-tube, die bij ons welliswaar op kruipsnelheid de huiskamer binnen rollen maar dat mag de pret niet drukken (een van de drawbags van het wonen op het platteland). Maar meiden .... er blijven nog zoveel vragen die ik niet zo eentweedrie op het internet kan vinden. Ik hoop dat jullie me kunnen helpen. Zoals bijvoorbeeld, wat is het beste garen om machinaal mee door te pitten? Welk garen geeft het mooiste resultaat? Ik ga weer snel achter het machine zitten en studeren. Tot gauw, fijn weekend allemaal.
Hier regent het al de hele dag maar ook dat mag de pret niet dukken.

zaterdag 29 oktober 2011

herfstkleuren


Iedere middag haal ik de eitjes uit het kippenhok. Daarvoor moet ik het erf over en een hekje door. Dan heb ik altijd even de tijd om de frisse lucht op te snuiven en om me heen te kijken. Eén van de afgelopen dagen was het een adembenemend gezicht om de ondergaande zon over de weilanden tegen de bomen te zien weerkaatsen. Het leek wel of we roze lichtgevende koeien aan de overkant hadden staan. Op hetzelfde moment zag ik ook dat het nu echt bijna gedaan was met de bloemen in de pluktuin. De volgende dag nog maar snel een laatste bos bij elkaar gesprokkeld. Er hangen ook nog wat komkommers maar ik vrees dat die de salade niet meer halen. De frambozen daarentegen ..... morgen nog even wat lekker cupcakes met witte chocolade en frambozen bakken.






Het hexagonnenkistje staat altijd onder handbereik maar soms heb ik daar even geen zin in. Af en toe wat anders doet het knutselhart sneller kloppen. Omdat er dit jaar niet zo'n superleuke christmassticherie is opgestart (of heb ik iets gemist?) ben ik maar even gaan rondwandelen in de wonderlijke wereld van het handwerkgebeuren.






Op de site http://www.lecienuse.com/ vond ik een vriendelijk projectje voor tussendoor: Mrs. March basket of flowers. Lieden in mijn naaste omgeving dachten dat ik een beetje maf was geworden om zoiets kinderachtigs te gaan maken. Maar ze zijn op hun schreden teruggekeerd toen ze m'n eindresultaat zagen. Volgende week gaan we een dagje naar Lyon om alvast mijn verjaardagscadeau uit te zoeken en dan ga ik meteen even naar de quiltwinkel om tussenvulling te kopen en dan kan ik dit snoepie afmaken en een mooi plaatsje geven.















Allemaal een fijne zondag gewenst en vergeet niet om de klok te verzetten.



zondag 23 oktober 2011

onder de pannen

Zo, de overkapping is bijna klaar. Iedere keer had ik weer iets te mekkeren en dan maakte mijn lief het weer in orde. Binnenkort (hoop ik ...) wordt de dakgoot er nog aangehangen en zal hij de binnenkant van het dak nog aftimmeren met robuuste houten planken en dan is het precies zoals ik het me heb voorgesteld. Maar dat zal nog wel even duren want bij het bevestigen van de allerlaatste windveer van amper nog één meter, pletterde mijn lief van het trapje en brak een rib. Dus even pauze en hem lekker verwennen.

De variahexen hebben concurrentie gekregen van de jaarlijkse markt van de AVF (waar o.a. de quiltclub toe behoort). We zijn druk bezig om allerlei kleine hebbedingetjes te knutselen om de kas te spekken. Vorig jaar hebben we de complimenten van de president van de club in ontvangst mogen nemen omdat wij als quilters het meeste geld in het laatje hadden gebracht en dat wij (met twee Nederlanderse en een Engelse dame in ons midden) het best aan de criteria van de AVF voldeden. Dus dit jaar hebben we iets hoog te houden. Maar ... de variahexen blijven in beweging. Ik kon het niet laten om alvast de eerste honderd hexen op een oud laken te spelden om, samen met jullie alvast een kijkje te nemen in de toekomst. Dat houdt de moed er een beetje in om verder te gaan want het valt me niet tegen.






Het is hier nog steeds mooi weer om te wandelen. Zeker 's morgens vroeg als het nog heel mistig is (en natuurlijk een beetje aan de frisse kant) levert dat weer mooie foto's op. Die flinke meneer op de foto heeft er een handje van om 's nachts, dichtbij ons slaapkamerraam een serenade te brengen aan de dames die in de aangrenzende wei staan. Die moeten op dit moment niets van hem hebben omdat ze, alweer zwanger,  staan te treuren om hun weggehaalde kinderen. Die staan een wei verderop zodat de treurende moeders kunnen aansterken om in het voorjaar weer een nieuwe telg in de wei te zetten.

zaterdag 15 oktober 2011

een lui prentje

Er zijn  alweer twee weken voorbij zonder berichtje. Op patchwork en ander knutselgebied heb ik niet veel te melden . Het variahexenaantal gaat maar langzaam omhoog, gelukkig ben ik nu net over de 100, een soort mijlpaal. Eindelijk hebben we gisteren dan toch de tweedehands dakpannen gevonden. Vandaag snel de dakplaten op de veranda getimmerd en morgen komen de pannen erop. Daarna mag het gaan regenen. Dat doet het nog steeds niet. We hebben één dag regen gehad en de temperatuur is gezakt naar 18 graden overdag (vandaag gelukkig weer 22). Dat is wel gek hoog voor de tijd van het jaar. Er vliegen nog steeds vlinders rond, de herfstkleuren willen de bomen nog maar steeds niet van groen naar rood en geel laten kleuren en de boeren uit de omgeving proberen steeds maar wéér een landje te hooien (hoe meer ze binnen halen hoe beter). Maar de roodstaartjes zijn de zwaluwen achterna, we horen hun 'gesnerp' niet meer (hun geluid klinkt mij altijd als een soort kortsluiting in de oren). Kortom, op de foires aux vins in de omgeving na, komkommertijd in de Bourgogne.  Dus ik dacht, na aanleiding van Goof en Willy, ik ga ook maar eens wat serviesgoed laten zien. Maar dan niet wat we in de kast hebben staan maar wat we aan de muur hebben hangen. Jaren geleden hebben dit beeldschone olieverfje van Iberia Lebel in een Parijsre galerie gekocht en we zijn er nog steeds verliefd op. Het is maar 30 bij 30 maar toont groots als een servieskast aan onze muur.
Fijn weekend allemaal.

zondag 25 september 2011

de hele maand in één blogje

Zo zeg, was ik even lang weg. Allemaal leuke dingen gedaan. En na een heerlijke, met alles er op en eraan zondagmiddaglunch met z'n tweetjes op ons eigen terras dacht ik dat het er nu maar weer eens van moest komen. Ik ga terug in de tijd. Vanochtend gezellig even naar de rommelmarkt geweest 25 km verderop. Drie mooie oude linnnen droogdoeken gescoord voor maar 1 euro 50 per stuk. Ze zijn helemaal nieuw en aan een ervan zit zelfs nog een kaartje van de winkel L. Rouff, Paris. Heb het nagezocht en waarschijnlijk uit 1930. Ik ga ze gewoon wassen en gebruiken hoor want ze kleuren mooi bij onze keuken. Van vriendin Caroline kreeg ik enige tijd geleden een oud plankje waar ze vroeger de was mee schoon sloegen. Wat moet je ermee? Nou het kwam vandaag goed van pas om het overheerlijke geitenkaasje van onze vaste leverancier Frederique en een stukje Comté op te serveren.  Patchworken heb ik niet heel veel gedaan. Ik heb sleutelhangers gemaakt als bedankje voor al de lapjes die ik van de familie van Caroline heb gekregen en ik heb inmiddels 85 variahexen af voor de quilt uit Quilt en Zo. Vorige week zijn we ook nog een weekje op vakantie geweest. Samen met Caroline en Francois een klein bootje gehuurd en een stuk van de Charente bevaren. Prachtig weer gehad, veel gezien, van ijsvogeltjes tot verstilde dorpjes. En natuurlijk spierballen gekregen van het sluizen open- en dichtdraaien. En natuurlijk óók cognac geproefd en gekocht. Wel voor speciale gelegenheden hoor, heremetijd wat kan je daar je geld aan kwijt. Ook heb ik een paar fijne warme wollen pantoffels gekocht, Charentaises genoemd. Ze zijn sinds president Mitterand ze eens in het openbaar heeft gedragen helemaal des chaussures branchées en toute La France. Nou, inmiddels zijn de zwaluwen en de tweedehuizenhollanders ook weer vertrokken en zijn wij begonnen aan het nieuwe brigde-, yoga- en patchworkseizoen. Het klussen gaat nog steeds gestaagd door en er ligt nu hout klaar om tegen het huis een overkapping te maken zodat we in de zomer uit de zon kunnen zitten en als het regent toch nog buiten kunnen eten. Dus voor die mensen die altijd maar weer vragen hoe wij hier de winters doorkomen: nou gewoon net als in Nederland hoor én tijd tekort.

zondag 4 september 2011

De mysterieuze verhuizing

Er was eens een huisbaas in Blogland die eigenaar was van een heel groot woonblok. Na een paar jaar kreeg de huisbaas een lumineus idee: hij zou de boel gaan veranderen en zou alle bewoners een nieuwe woning aanbieden. Nachtenlang lag hij te piekeren, wekenlang vroeg hij ervaren bouwers om advies en toen hij uiteindelijk zijn superplan gereed had, schreef hij zijn bewoners een e-mail. Het was een megaplan, bijna magie. Maar …. hij had alles zo goed voorbereid dat er niets meer mis kon gaan. Zijn wonderbaarlijke verhuisproject zou in één nachtje gepiept zijn. Veel van de bewoners waren toch wat sceptisch en sloegen hun spulletjes toch maar even ergens anders op. Andere bewoners zagen het zonniger in en stuurden hun vrienden in andere wijken van Blogland een berichtje dat ze even afwezig waren om daarna in een superomgeving iedereen weer te kunnen ontvangen. Maar in de nacht van 20 op 21 augustus verdwenen alle verhuiswagen spoorloos. En tot nu toe zijn ze nog nergens gearriveerd. Och, wat zullen sommige bewoners zenuwachtig of bang zijn. Hoe dit spannende verhaal afloopt? Dat zullen we binnenkort wel horen.
En voor de tussenliggende tijd wens ik alle dak- en thuisloze Bloglanders veel sterkte.



donderdag 1 september 2011

Mag het ietsje meer wezen mevrouw?

Vanochtend op de markt kon ik het wéér niet weerstaan. In een grote berg lappen zag ik zomaar iets naar mijn gading liggen: 6 meter 'hippe' stof voor maar 5 euro. Thuisgekomen toch maar even een diepe zucht geslaakt omdat het me dan toch een beetje aanvliegt. Dat heb ik altijd met grote lappen stof. Toen ik mijn gordijnen maakte was ik ook beetje slap in de knieën. Ik weet dan nooit zo goed hoe te beginnen. Maar als eenmaal de schaar er is in gezet, dan komt de moed weer terug. De jongste dochter is een paar dagen hier en zij zag het helemaal zitten om er door mij wat gezellige kussenovertrekjes van te laten maken, zij een paar en ik een paar. Nou ze zijn gelukt, ze passen prima en door de grote overslag is er geen rits of knoop nodig.

Maar om nog even op de titel van dit blogje terug te komen. Vorig jaar is de moeder van een vriendin van mij overleden en haar huis moest nu toch maar eens leeggehaald worden. Nu wist Caroline wel dat haar moeder iets aan handwerken deed maar daar hield het mee op. Wat er nu allemaal tevoorschijn kwam, ging ieders verbeelding te boven. En wat wil het feit ........ Caroline en niemand anders in haar familie heeft iets met lapjes en draadjes.
Dus werd ik verrast met een kofferbak én een overvolle achterbank boordevol met dozen vol lapjes, lintjes, kantjes, quiltboeken (helaas dus wel allemaal in de schone Franse taal) en patronen. De meeste dozen zitten vol met lapjes op thema zoals kerstlapjes en allemaal groene lapjes met motiefjes of rode lapjes met motiefjes, bijna allemaal van Amerikaanse makelij. Jullie begrijpen dus dat het lapje dat ik vanmorgen op de markt kocht helemaal overbodig was. Ik kan wel 300 jaar worden en iedere dag knutselen en dan nog geen lapje tekort komen. Pfff, toch iets te veel van het goede? Samen met vriendin D. zoeken we de boel nu uit en dat waar we niet meteen bij roepen dat het fantastisch is, gaat naar de quiltclub. Zo hebben nog heel veel mensen plezier van zo'n prachtige erfenis.

maandag 22 augustus 2011

M'n zwager

De zomer duurt voort en ik heb weinig tijd om te bloggen. Af en toe wandel ik door blogland en laat een reactie achter maar ik ben te druk met al onze gezellige visite. Nu is zus A. een weekje hier. Lekker weer een weekje ouderwets kletsen, knutselen, wandelen en noem maar op. Ze is door haar lief in Parijs op de trein gezet, want hij bleef in Parijs achter alwaar hij gisteravond is begonnen aan de PBP Randonneur. Dit is de fietsrace Paris-Brest-Paris. Ben nu al trots op hem. Nu maar duimen dat hij de finish binnen de 72 uur haalt. Duimen jullie mee?


woensdag 10 augustus 2011

Bijeneters

Tussen vijf en zes uur wordt het altijd wat drukker bij ons op het terras. Eerst schuiven wij met een glaasje aan tafel. Dan komen de vijf dames van de plansoenendienst hun veren poesten onder de tafel, in de hoop dat er een olijfje of nootje naar beneden valt. Even later installeert ook de poes zich onder een van de stoelen aan om ons alvast op haar avondeten te attenderen. En sinds een jaar of drie hebben we er hartje zomer een echte tropische verrassing bij. Eerst hoor je het gefluit, alsof een tamboer-maitre van de harmonie op z'n fluitje blaast. Daarna zwermen ze over de weilanden en ons erf en als we geluk hebben, strijken ze neer op een van de electriciteitsdraden tussen ons huis en de schuren. Waar ze overdag uithangen ... geen idee. Misschien hebben ze allemaal wel een baan in de imkerij, vervullen ze een glansrol in zo'n kleurrijke Bollywood-film of jagen ze gewoon de hele dag de vogeltjes in de omgeving de stuipen op het lijf. Want als ze in de buurt zijn, zijn zelfs de zwaluwen ietsie pietsie aan de stille kant. Gisteren heb ik op de loer gelegen en heb ik ze kunnen fotograferen, die prachtig gekleurde bijeneters.


zondag 7 augustus 2011

Hé, daar is ze weer!

Eindelijk een regenachtige zaterdagmiddag, wat geniet ik ervan. Buiten het kleine dipje in het weer zo'n twee weken geleden, welke ruimschoots werd goed gemaakt door de logeerpartij van de oudste dochter met onze kleinzoon, is het afzien geblazen, warm, droog en droger. Door deze bui fleurt de tuin op en het onkruid, dat toch wel hier en daar de kop op steekt, kan ik morgen gemakkelijk wieden. De grond is weken superhard geweest. Bij iedere tomaten-, courgette- en pompoenenplant hebben we ondersteboven een fles ingegraven waarvan we de bodem hebben afgesneden. Zo kunnen we ze toch water geven zonder verspilling. Afgelopen week de uien en knofloken geoogst. Heerlijk weer verse uien door de gerechten. Ook heeft mijn lief niet stilgezeten. Hij heeft, na het succes van het isoleren van de slaapkamers, de smaak te pakken. We hebben nu de, wat in onze familie bekend staat als de winterhal, aan een grondige opleukbeurt onderworpen. Voor diegenen die ons huis niet kennen: het oudste stuk van de 'fermette' (anno 1850) bestaat uit een langgerekt gebouw van 18 bij 7 meter dat in drie kamers is verdeeld. De keuken, die verreweg het grootst is, daar tegenaan de woonkamer en aangrenzend de 'winterhal'. Deze kamer is ongeveer 4x4 met een heerlijk houtkacheltje en een prachtig (zoals door dit hele huis) donker balkenplafond. Toen we hier kwamen wonen was het een triest hokje met een klein deurtje. We hebben er openslaande deuren in gemaakt en de boel behangen. Maar nu was het tijd om het echt zo te maken zoals we het altjd al voor ogen hebben gehad. Iedereen die van onze plannen hoorde, waarschuwde ons voor het optisch effect van donkere kleuren. Maar wij waren vol vertrouwen en hebben doorgezet. De muren zijn geisoleerd en geverfd met een diepdonkerrode kleur. Voor kenners onder ons: Farrow & Ball Incarnadine red. En blij dat we er mee zijn .... we zitten er supertevreden en we hebben de naam omgedoopt in Bibliotheek (wat een hoogmoedswaanzin).
Tussen alle bedrijven door prik ik ook nog steeds met mijn naaldje de variahexen aan elkaar. Ik heb er nu 70, dus ik ben bijna op de helft, pfffft. Nog steeds geen mooie stof gevonden om er tussen te zetten. Vrijdag ga ik met vriendin D., die dan meteen viert dat het haar laatste keer is dat ze voor bestraling naar Roanne rijdt, alle handwerkwinkeltjes af. Ze heeft er namelijk vanuit de taxi waarin ze de laatste weken dagelijks op en neer tufte een aantal gespot. Dan moeten we, me dunkt, toch met een hele buit thuiskomen. Zo, dat was lang geleden maar dan hebben jullie toch maar mooi weer een berichtje met louter goed nieuws. Fijne zondag en tot gauw.

dinsdag 5 juli 2011

vakantie in eigen land

Schattig huisje hè? Dat hing op de voordeur van ons onderkomen. Nederlandse vrienden van ons hadden een appartement gehuurd in Nevache. Prachtig gelegen in de Franse alpen tegen de Italiaanse grens. Daar zijn we een paar dagen naar toe gegaan om samen bergwandelingen te maken. Wat deze dagen zo extra bijzonder maakte, is dat vriend A. mijn privé tuingoeroe is en dat hij uitermate veel verstand heeft van de Alpenflora. Vriendin J. vergezelt hem altijd, bepakt met fotoapparatuur en lekkere boterhammetjes.
Het was een tijd geleden dat wij in de bergen waren geweest, we waren vergeten hoe wonderschoon het er is in de voorzomer. Alsof je door een botanische tuin loopt. Alles staat in bloei. Overal fluiten de marmotten en fladderen er vlinders. Dus ook ik liep met de camera in de aanslag, soms als een Prikkebeen achter de vlinders aan en soms achter vriendin J. om hetzelfde plantje (zei het niet zo kritisch als zij) te fotograferen. Vriendin J. neemt geen genoegen met een gezellig kiekje, de zon en schaduw moeten zodanig op de bloem vallen dat de kleuren meer dan levensecht zijn.
Zodoende moesten de mannenbroeders soms over de plantjes heen hangen om deze lichtval te bereiken. Ik daarentegen ben nog blij met een niet bewogen beeld. Kortom het was heel gezellig, overdag wandelen, 's avonds lekker eten en voor het naar bed gaan nog even een beetje prutsen aan een handwerkje. Vriendin J. mag van A. niet in de auto roken (en ze is nog een ouderwets verstokt rookster, oei). Op de lange reizen naar ons of, zoals nu, naar de Alpen breit ze sokken op van die korte Duitse breinaaldjes, om niet gek te worden van de ontwenningsverschijnselen. Ik heb er al een paar van haar gekregen en mijn lief loopt ook op door haar gebreide kousenvoetjes. Een betere leermeester voor het breien van mijn slofjes op vier pennen kon ik me dus niet wensen. Het gaat me lukken hoor, als ze af zijn zal ik ze jullie showen. Op mijn blog proBEERsels heb ik een paar extra foto's gezet die ik tijdens de wandelingen heb gemaakt. Ik hoop dat jullie ze ook mooi vinden.

dinsdag 21 juni 2011

de kleuren van de zomer

Zomaar de kleuren van de zomer vangen in wat foto's. Ik voel me een bevoorrecht mens omdat ik daar zomaar te allen tijde mee bezig kan zijn. Ik heb de spullen de tijd en de mooiste uitzichten rondom ons huis. En toch mopper ik soms over het gras dat aan de andere kant van de heuvel groener is. Maar niet op dagen als vandaag hoor. Dagen dat het gevreesde puntjesvirus wegblijft en de hexagonnen perfect in elkaar passen. Dagen waarop ik fluitend mijn dag vastleg op de gevoelige plaat. Dagen die ik graag met jullie deel.

Zoals het uitzicht uit een van de keukenramen als de regen net is opgehouden en de zon al laag aan de hemel staat.


Of deze sappige schaal met bessen uit eigen tuin. Iedere dag plukken we wel een kilo en verwerken ze  tot jam, draaien ze met de blender tot heerlijke glazen sap of bakken we vlaaien die we razendsnel weer verorberen.


En dan deze sprinkhaan die 's morgens, als het nog een beetje aan de frisse kant is, stil op een zonnig plekje zijn benen opwarmt om de dag weer door te springen.


En het blijft natuurlijk een sport om zoveel mogelijk vlinders vast te leggen. Citroenvlinders zijn helaas héél vlinderig en laten zich moeilijk met open vleugels vastleggen. Maar zo met dichtgeklapte vleugels is hij ook mooi en lijkt het wel een pril groen blaadje.




dinsdag 14 juni 2011

blogpauze??

Nee, een blogpauze had ik niet. Ik zat gewoon in een blogdip. Maar vandaag zag ik bij haar zo'n leuk speldenkussen dat ik er vanzelf zin in kreeg om het jullie ook te laten zien. Ik ga er zeker genoeg stofranden voor verzamelen om er een te maken. (heet dat niet een beetje merkengeil?)
De laatste tijd ben ik met van alles en nog wat bezig. Nog steeds foto's van vakanties en mooie dagen aan het selecteren. Dat levert leuke deelverzamelingen op zoals vlinders, kinderen, stoffen, ambachten. Ik ga er vast nog wel iets mee doen in de toekomst. Het fotograferen is er het laatste jaar wel bij ingeschoten met al dat gequilt. Maar binnenkort gaan we een paar dagen vrienden opzoeken in de Franse Alpen. Dan ga ik weer helemaal los met de lens.


Het variahexen schiet nog steeds niet hard op maar de hexagonnen die ik af heb stemmen me tevreden. Een tijdje geleden heb ik een groot stuk tempex, waarmee ze plafonds isoleren, bespannen met een neutraal gordijncouponnetje en zo een handig prikbord gemaakt. Nu heb ik mijn variahexen op mijn prikbord geprikt om een beetje een beeld te krijgen. Ik gebruik de lapjes uit de doos 'Amsterdam' van Den Haan en Wagenmakers. Op het internet kan ik bij deze waanzinnig mooie winkel geen eenvoudige gebrokenwitte stof vinden om de verbindingsdriehoekjes te maken. Weet iemand of ze die wel hebben? Opdat ik mijn nichtje (de bofkont woont bij deze winkel om de hoek) erop uit kan sturen om het voor me te kopen en op te sturen.
Nu even snel de tuin in om op de valreep boerenkool te zaaien. Ik ben aan de late kant, beter laat dan nooit denk ik dan maar. De frambozen, cassis- en kruisbessen leveren dit jaar kilo's op dus binnenkort weer even de koperen pan op het vuur om de zomer in potten te vangen.


Zoals een alcoholist beestjes gaat zien begin ik als quiltverslaafde overal hexagonnen om me heen ontwaren. Ik ontdekte ze onder meer in kerkvloeren en vlindereitjes.

dinsdag 24 mei 2011

Mei

Het is voor ons een feestmaand geweest.





In de maand mei leggen alle vogeltjes een ei
en voor je het weet is de maand weer voorbij!






Onze oudste dochter kwam met man en kind al op 2e paasdag aan. Lekker samen kokkerellen, lange gesprekken, wandelen en in de tuin aan de slag.




Op 1 mei ons eigen feestje en ik mag wel zeggen dat dat een supergeslaagd feestje was.

Alles werkte mee: de gasten, het weer, het eten, de wijn en het jeu des boulesspel. Daarna zijn er nog enkele feestgangers een paar dagen blijven hangen. Vorige week zijn we samen een week naar Nederland afgereisd om ons wederom onder te dompelen in feestgedruis zoals verjaardagen, weerzien van vriendinnen en de bruiloft van mijn nichtje waar ik de grote eer had getuige te mogen zijn. En ook hier werkte alles mee. Tot in de late uurtjes op de dansvloer gestaan en meters bier weggehapt. We voelden ons weer even jong totdat we er de volgende dag genadeloos op werden afgerekend  met een schorre keel en spierpijn. Zo, nu weer even en regime zoals ze dat hier zeggen want de zomerjurkjes moeten wel het hele seizoen meekunnen. Jullie begrijpen wel dat er van quilten niets gekomen is. Wat op zich jammer is omdat ik het heel erg leuk vind. Maar vanaf nu ga ik, tussen alle zomergasten die ongetwijfeld langs gaan komen, iedere dag ergens een steekje in zetten. Wel hebben m'n lief en ik een oude viskoffer die we op de rommelmarkt vonden, omgetoverd tot een quiltkoffer. Lollig toch?

zondag 24 april 2011

fijne paasdagen



Foei, wat hebben we hard gewerkt om die twee kamers af te krijgen. Maar het is gelukt. Ze zijn om door een ringetje te halen en precies zoals ik me voor ogen had. De slaapkamer heel sober en rustig en de knutselkamer met veel meer kleur. Bijna drie weken hebben we eraan geklust, buiten was het prachtig weer, bijna te warm. Aan de ene kant wel fijn want de verwarming moest afgekoppeld worden en als het dan koud is, wordt het zwoegen altijd zo verdrietig. Volgende week moet er dus nog het een en ander in de tuin gebeuren want dat is er even bij ingeschoten. De perenbloesem en de bollen zijn al uitgebloeid, ook de vergeten bollen die ik in december nog ijlling in een pot had gezet. Maar de kweepeer, de blauwe regen en de boompioen bloeien en geuren tegen elkaar op. De druiven beginnen al aardig vrucht te zetten en de bessen en frambozen beloven ook een goede oogst te geven. De eerste dahlia is boven de grond en de aardappelplantjes staan als soldaatjes in het gelid. Het gras staat een kip hoog, dus er gaat ook nog gemaaid worden.


het kastje in de slaapkamer voor en na een schoonheidsbehandeling


Het paasquiltje (eigenlijk een lentelapje) hadden jullie nog van me tegoed. Ik ben er wel content mee en ik denk dat ik van de andere seizoenen een zelfde lapje in elkaar pruts. De variahex schiet absoluut niet op, dat wordt echt een tienjarenplan. Ik heb pas drie hexagonnen af. Maar ik vind het wel hartstikke leuk om te doen, lekker kleine werkjes die straks toch een mooie grote deken geven. Over dekens gesproken .... de Ohiostardeken is ook nog steeds niet doorgequilt, wat een werk zeg, zo groot, iedere keer moet je de hele handel weer andersom leggen om er goed voor te zitten. Maar ook dat zal ik tot een goed eind gaan brengen. We hebben de hele zomer voor ons liggen en die zomer gaan we lekker lui op het erf doorbrengen. Morgen komt onze kleine prins weer logeren, met z'n ouders natuurlijk, we verheugen ons er erg op. Zaterdag a.s. zal de grote invasie beginnen van de hele berenfamilie. Ik heb ze overal in de buurt onder kunnen brengen. Gaat helemaal goed komen. Dus de aankomende week zal in het teken staan van knuffelen met de kleine baas, tuinieren en het voorbereiden van de lunch op zondag voor 30 gezellige smikkelbekken.

Met dit lekkere warme weer komen de hagedissen weer volop tevoorschijn.