vrijdag 21 januari 2011

gordijnen

Was het in het begin van de week nog buitenzitweer, nu is het gruwelijk koud. Echt binnenzitweer en dus tijd genoeg om de gordijnen eindelijk af te maken. Wat denken jullie, kan een mens verliefd worden op gordijnen? Ik denk het wel hoor, ik ben het. Het is wel een beetje een haat-liefdeverhouding want ze hebben me heel wat achteruit horen praten. Eerst meters lange piping maken van een mooie steenrode kleur. De piping vervolgens kamerhoog tussen het gordijn en de donkerblauwe baan aan de zijkant. Vervolgens een steenrode bies op een blauwe baan stikken en die vervolgens weer onderaan het gordijn naaien. En dan heb ik het natuurlijk niet gehad over het meten en uittellen van de  plooien. Maar ze zijn, op de zoom na af. Volgende week als ze een weekje hebben kunnen acclimatiseren voor de ramen en lekker uitgehangen zijn, stik ik de zoom erin. En als dan ook nog de nieuwe bank arriveert, kunnen we eindelijk zeggen dat de woonkamer naar onze zin is.

maandag 17 januari 2011

de neuzen weer boven de grond

Zo, dat was een lang kerstreces. Overigens helemaal niet verkeerd hoor.
De laatste dagen is het 's middag op het terras voor het huis al een heerlijke temperatuur om een biertje te drinken na het snoeiwerk. Iedere dag zijn we op speurtocht naar van alles wat zijn neus boven de grond steekt. De iris, de crocus, de helleborus ze piepen allemaal al weer de grond uit. En samen met al die neuzen die boven de grond komen krijg ik ook weer zin om van alles te doen.
Het jonge gezin heeft de feestdagen hier met ons doorgebracht. Tussen al het gezellige kokkerellen, kletsen, wandelen en spelletjes doen in, ben ik niet echt toegekomen aan handwerkjes. Vader en dochter hebben in de timmerschuur hard gewerkt aan een speelgoedkist en een hobbelpaard. De jonge vader heeft ijverig zitten studeren aan de keukentafel voor zijn tentamens in het nieuwe jaar. En ik, ja, ik heb natuurlijk de hele tijd rondgetut met mijn kleinzoon. Af en toe heb ik een toertje gebreid aan een warme wintersjaal, een granny gehaakt, een steekje geborduurd en voor de beide dochters een theemuts gefreubeld. Het doorquilten van mijn grote deken vordert eigenlijk helemaal niet. Maar met vernieuwde zonneenergie ben ik nu eindelijk begonnen aan de gordijnen voor de woonkamer. Dat project lag al meer dan een half jaar op uitvoering te wachten. Ik moet zeggen, ze worden mooi. Wat heeft me dat hoofdbrekers gekost zeg, van die lange lappen en veel plooien dat geeft veel rekenwerk (brrrr). O ja, dan ligt er ook nog een gevalletje slof op me te wachten. De laatste keer dat vriendin D. en ik in Duitsland waren heb ik speciale wol en dikke pennen gekocht. Het is de bedoeling dat ik daar sokken van brei, ze was en en vervilt en dan zijn het schattige sloffen. Maar  met vier pennen breien heb ik niet meer gedaan sinds de lagere school en dat leverde een gedrocht in de vorm van een hard lapje op. En dan nu op van die korte Duitse pennetjes, poeh, dat zal wat worden. Ik moet het me echt eigen gaan maken, maar ik hou jullie op de hoogte. Zo zal  ik jullie ook op de hoogte houden over het verloop van de opkomst van de bolletjes die ik vandaag in potten heb gezet (ja M. ik was ze helemaal vergeten maar ik ga ze vanaf nu vertroetelen). En op verzoek zal ik binnenkort toch ook nog een klein verslagje maken over onze reis door Vietnam.

soms probeert de poes mijn bolletjes wol uit te broeden