zondag 27 februari 2011

Handwerken

Weer een week voorbij met veel druilerig weer. Geeft niets hoor, werk genoeg. Maar er komt niet veel uit mijn handen. Misschien heb ik een beetje last van het 'te-lange-winter-gevoel'. Afgelopen vrijdag met vriendin D. in Dijon naar de handwerkbeurs geweest. Dit viel wat tegen, natuurlijk niet zo verwonderlijk na de immens grote beurs afgelopen november in Parijs. Maar wij weten er toch altijd wel een van feestje te maken en de portemonnaie blijft nooit lang dicht. Vier mooie fat quarters en een  lichtgrijs borduurlinnen lapje gekocht om het paasfeest straks extra luister bij te zetten. Daar gaan jullie binnenkort vast nog wat van zien (hoop ik). Maar omdat het niet echt buitenspeelweer is heb ik me nogmaals op de fotoverzameling van onze Vietnamreis gestort. Ik heb wat mooie collages voor jullie in petto. Vandaag de eerste van de deze collages die ik heb gemaakt. Handwerken is in Vietnam beslist niet alleen een vrijetijdsbesteding. Vele vrouwen en ook mannen verdienen er hun boterham mee. We hebben heel wat weefgetouwen horen klepperen op erven waar huisvrouwen met kleine kinderen achter hun rokken behendig de schuitjes hen en weer lieten schieten of waar ze met ingenieuze weefgetouwen met zakjes zand als gewichten lange banden en linten weefden. En in bijna iedere stad is er wel een aterlier te vinden waar in doodse stilte door heel vele handen aan de meest gedetailleerde afbeeldingen wordt geborduurd. Joh, wat heb ik staan watertanden bij al die vitrinekasten vol strengen borduurzijde.

zondag 20 februari 2011

Over een enigma en niet opgeven

Gisteren aan het eind van de middag zijn mijn lief en ik naar Saint Léger sous Beuvray gereden om aanwezig te zijn bij de officiële inauguratie van het 'Centre Culturel Marcel Corneloup'. Marcel Corneloup heeft onnoemelijk veel betekend voor de koorzang in Frankrijk en ver daarbuiten. Tijdens zijn leven is hij enige tijd burgemeester geweest van Saint-Léger s. B. en tijdens zijn ambtsperiode is Maison du Beuvray gebouwd 'Maison de la Voix et de la Polyphonie'. Vorig jaar is hij op 82 jarige leeftijd overleden.  Iedereen die iets betekent in deze streek heeft er nu voor gezorgd dat Maison du Beurvray voor atlijd met de naam van Marcel Corneloup verbonden zal blijven. Na een uur van toespraken door 'tous importants' werd de plaquette, onder het genot van een glaasje en een hapje, onthuld. Daarna was er een uitvoering van het Choeur Alter Echo. Dit (amateur-)koor is opgericht in Lyon in 2003 door Alain Louisot en heeft door de jaren heen vele nationale en internationale prijzen gewonnen. Ik heb genoten van dit optreden van geestelijke en wereldlijke liederen uit de 20e-  en 21e-eeuw die me soms het gevoel gaven dat ze de ruiten zouden doen barsten door de heldere hoge tonen. Heel bijzonder waren natuurlijk de stukken van de hand van Corneloup zelf zoals het Angelus en L'amour de moi. Maar ook de uitvoering van Pseudo Yoik van de hedendaagse Finse componist Mantryjarvi was heel verrassend. Helemaal op het puntje van mijn stoel zat ik bij de uitvoering van het Lux aeterna van Edward Elgar. En dat is nou mijn raadsel. Ik heb de CD van de Enigma variaties van hem en inderdaad is variatie nummer 9 de muziek die ik herkende. Maar hoe dit stuk is omgetoverd tot dit stuk voor koor heb ik verder niet terug kunnen vinden op het internet. Maar dàt ik het prachtig vind staat als wel tien palen boven water. Ik laat jullie de instrumentele variatie horen want veel zoeken en luisteren op het internet heeft mij geen bevredigende opname opgeleverd van het Lux aeterna.

In Wikipedia heb ik nog het een en ander opgezocht wat wel interessant is om te vermelden over de Enigmavariaties van Elgar:

Elgar begon de compositie op 21 oktober 1898, na een uitputtende dag van lesgeven, 's avonds thuis achter de piano gezeten. Een melodie die hij speelde trok de aandacht van zijn vrouw. Zij zei dat ze hem mooi vond en vroeg of hij hem nog eens voor haar wilde spelen. Ter vermaak van haar begon Elgar daarop verschillende variaties te improviseren. Elk van deze variaties was een muzikaal portret van een van hun vrienden, of werd gespeeld in de muzikale stijl die hij of zij gebruikt zou kunnen hebben. Later breidde Elgar deze improvisaties uit en orkestreerde ze, met de Enigma Variaties als resultaat. ............

........Variatie 9, "Nimrod" August Jaeger, muziekuitgever bij Novello en "soulmate" van de componist. Zoals Elgar enkele jaren na de prèmiere aan Dora Penny ("Dorabella" uit var. 10) vertelde, is deze variatie niet echt een portret maar heeft hij betrekking op een gebeurtenis. Toen Elgar eens heel terneergeslagen was en wilde stoppen met het schrijven van muziek, had Jaeger hem aangespoord te doen zoals Beethoven had gedaan ondanks zijn grote moeilijkheden: doorgaan met componeren en zo prachtige muziek scheppen. Daarbij zong Jaeger het thema van het tweede deel van Beethovens Pathétique-sonate voor. Hij onthulde Dora Penny dat de beginmaten van de Nimrod-variatie moesten herinneren aan dat thema. “Can’t you hear it at the beginning? Only a hint, not a quotation”.

Dus als het je even tegenzit of je hebt even geen inspiratie om iets te maken,  denk aan en luister naar variatie nummer 9 die geboren is uit een dipje van de maker.




dinsdag 15 februari 2011

een stapeltje heimwee

Nee, niet echt heimwee. Maar toch kunnen we het niet laten om van onze tripjes naar Nederland stapels spulletjes mee terug te nemen. Boeken, gezellige tijdschriftjes, geurige sigaren, het hele arssortiment van de Etos en broodbeleg (Per slot van rekening blijven we altijd Nederlanders en blijven we altijd pindakaas op ons stokbroodje smeren.) zijn voor ons favoriete zaken. Het is altijd leuk om een paar dagen naar het vaderland terug te keren want natuurlijk missen we de kinderen, ons kleinkind en onze familie. En we worden steevast feestelijk onthaald op de heerlijkste maaltijden van Italiaanse ravioli in Zevenhuizen, Japanse sushi in Amersfoort, Indonesische rijsttafel in Utrecht, Mexicaanse bonenschotel bij onze kleinzoon, broodjes met Hollandse garnalen in Nieuwegein tot feestelijke verjaardagstaarten van de beste Nijmeegse banketbakker. (Hoe zou het toch komen dat ik zo slecht op gewicht blijf?) In die paar dagen Nederland hebben we iedere keer weer te weinig tijd om iedereen en alles te bezoeken. Dit keer niet naar Maggy, nog steeds niet naar Astrid, ook zwager Henk is er weer bij ingschoten en last but not least Vijfhuizen. O, wat was ik daar toch graag heengegaan om vele bewoners van Blogland te ontmoeten. Maar na ieder (te kort) bezoek aan Nederland zullen we met een wagen vol geladen naar huis rijden. Want ons thuis is echt hier. Langzaam aan vervang ik de abonnementen op Nederlandse tijdschrijften voor Franse, heb ik ervaren dat je aan de Nederlandse kapper net zo moeizaam je wensen duidelijk kunt maken als aan de Coiffeuse, heiligen we de uitgebreide lunch op zondag, is handen schudden een tweede natuur geworden en word ik iedere ochtend wakker met de wetenschap dat het leven hier ons goed gezind is.

maandag 7 februari 2011

even bijkletsen

Vanmorgen lag er een prachtig dun laagje sneeuw over het land, waren de wegen griezelig glad en liep er een ree in het weiland. Maar voordat ik mijn camera gepakt had en het keukenraam zachtjes open had gedaan was het beestje alweer in de bosjes verdwenen. Ik had mijn camera namelijk ingepakt om bij de bevalling te zijn van de schapen van Nederlandse vrienden die hier dichtbij wonen en 5 schaapjes hebben. Gisteravond was het zover en stond het schaap Josephine in het kraamstalletje. Maar het ging gruwelijk mis. Een bevriend Frans echtpaar met heel veel verstand van schapen werd er al snel bijgeroepen. Helaas was er niets meer aan te doen en er werden 3 dode lammetjes gehaald. We waren er vandaag nog een beetje stil van.
Gelukkig zijn er ook nog leuke dingen te melden. Vanmiddag was het in het zonnetje voor het huis al snel 20 graden, zoemden de eerste hommeltjes bij de winterkamperfoelie (Lonicera purpusii 'Winter Beauty') en hebben we heerlijk een middagje "gespijbeld". Lekker met thee en tijdschriften in de tuin.
Gisteren was het ook al goed weer en hebben we de druiven gesnoeid. Een paar blogjes terug hadden we ook al wat gesnoeid en Kristel (die in de Auvergne een prachtig stekkie heeft) vroeg ons toen al bezorgd of dat niet wat vroeg was. De struiken die we toen snoeiden staan in de heg die onze tuin scheidt van het weiland en ze worden ieder jaar tot bijna één meter terugknipt. Het zijn oude knoesten die aan het eind van het jaar weer ondoordringbaar zijn voor vriend en vijand. Dus die kunnen eigenlijk te allen tijde gesnoeid worden. Aan het eind van de maand zijn de najaarsbloeiers en de rozen aan de beurt. Verder blijf ik nog even overal van af want voor het tere groen onder het afgestorven loof van vorig jaar, zijn de nachten toch nog veel te koud.
Afgelopen dagen heb ik me ook voor de eerste keer op het crazy quilten gestort. Ik ga er de tas van maken om mijn snijmat in te vervoeren. Wel leuk werk maar toch vind ik "klassiek?" werk leuker omdat je daarbij eerst zorgzuldig patronen uitzoekt, dan alles precies op maat snijdt en er vervolgens mooie blokken van maakt. Maar goed, ik ben er toch wel tevreden over, nu nog geduldig doorquilten (of is dat een contaminatie?).

dinsdag 1 februari 2011

Blauw porselein

Tussen de foto's van onze Vietnamreis zitten verdacht veel foto's van blauw porselein. Dat heeft met een aantal dingen te maken. Ten eerste hou ik van mooi porselein, ten tweede spreekt me de kleurcombinatie erg aan en ten derde, je valt er bijna letterlijk overheen in Vietnam, zo groot is het aanbod. Vietnam heeft door de vele eeuwen van inmenging door het Chinese rijk een traditie ontwikkeld voor het vervaardigen van dit prachtig gedecoreerde porselein. En via de vele handelsroutes van de VOC is veel van dit porselein in Europa bekend en geliefd. Enkele jaren geleden zijn er zelfs nog twee interessante veilingen gehouden bij Sotheby's Amsterdam. Een partij porselein afkomstig van het VOC schip 'Geldermalsen' en een van een Chinese jonk die op weg naar Batavia ter hoogte van deVietnamse plaats Ca Mau  is vergaan. De opbrengst van deze laatste veiling zal door de regering van Vietnam onder meer gebruikt worden om verdere reddingsoperaties van scheepswrakken te bekostigen ook zal geld worden gereserveerd voor onderzoek en tentoonstellingen  in Vietnamese musea. Wij zijn onder andere in het Hue Royal Antiquities Museum geweest met een prachtige collectie. Maar ook in andere musea, tempelscomplexen en voorname huizen hebben we prachtige stukken bewonderd.
Op mijn andere blog heb ik nog een mooie 'blauw porselein' foto gezet van een altaaroffer in de Vien Minh pagode in Ben Tre (Mekong Delta).