zondag 25 september 2011

de hele maand in één blogje

Zo zeg, was ik even lang weg. Allemaal leuke dingen gedaan. En na een heerlijke, met alles er op en eraan zondagmiddaglunch met z'n tweetjes op ons eigen terras dacht ik dat het er nu maar weer eens van moest komen. Ik ga terug in de tijd. Vanochtend gezellig even naar de rommelmarkt geweest 25 km verderop. Drie mooie oude linnnen droogdoeken gescoord voor maar 1 euro 50 per stuk. Ze zijn helemaal nieuw en aan een ervan zit zelfs nog een kaartje van de winkel L. Rouff, Paris. Heb het nagezocht en waarschijnlijk uit 1930. Ik ga ze gewoon wassen en gebruiken hoor want ze kleuren mooi bij onze keuken. Van vriendin Caroline kreeg ik enige tijd geleden een oud plankje waar ze vroeger de was mee schoon sloegen. Wat moet je ermee? Nou het kwam vandaag goed van pas om het overheerlijke geitenkaasje van onze vaste leverancier Frederique en een stukje Comté op te serveren.  Patchworken heb ik niet heel veel gedaan. Ik heb sleutelhangers gemaakt als bedankje voor al de lapjes die ik van de familie van Caroline heb gekregen en ik heb inmiddels 85 variahexen af voor de quilt uit Quilt en Zo. Vorige week zijn we ook nog een weekje op vakantie geweest. Samen met Caroline en Francois een klein bootje gehuurd en een stuk van de Charente bevaren. Prachtig weer gehad, veel gezien, van ijsvogeltjes tot verstilde dorpjes. En natuurlijk spierballen gekregen van het sluizen open- en dichtdraaien. En natuurlijk óók cognac geproefd en gekocht. Wel voor speciale gelegenheden hoor, heremetijd wat kan je daar je geld aan kwijt. Ook heb ik een paar fijne warme wollen pantoffels gekocht, Charentaises genoemd. Ze zijn sinds president Mitterand ze eens in het openbaar heeft gedragen helemaal des chaussures branchées en toute La France. Nou, inmiddels zijn de zwaluwen en de tweedehuizenhollanders ook weer vertrokken en zijn wij begonnen aan het nieuwe brigde-, yoga- en patchworkseizoen. Het klussen gaat nog steeds gestaagd door en er ligt nu hout klaar om tegen het huis een overkapping te maken zodat we in de zomer uit de zon kunnen zitten en als het regent toch nog buiten kunnen eten. Dus voor die mensen die altijd maar weer vragen hoe wij hier de winters doorkomen: nou gewoon net als in Nederland hoor én tijd tekort.

zondag 4 september 2011

De mysterieuze verhuizing

Er was eens een huisbaas in Blogland die eigenaar was van een heel groot woonblok. Na een paar jaar kreeg de huisbaas een lumineus idee: hij zou de boel gaan veranderen en zou alle bewoners een nieuwe woning aanbieden. Nachtenlang lag hij te piekeren, wekenlang vroeg hij ervaren bouwers om advies en toen hij uiteindelijk zijn superplan gereed had, schreef hij zijn bewoners een e-mail. Het was een megaplan, bijna magie. Maar …. hij had alles zo goed voorbereid dat er niets meer mis kon gaan. Zijn wonderbaarlijke verhuisproject zou in één nachtje gepiept zijn. Veel van de bewoners waren toch wat sceptisch en sloegen hun spulletjes toch maar even ergens anders op. Andere bewoners zagen het zonniger in en stuurden hun vrienden in andere wijken van Blogland een berichtje dat ze even afwezig waren om daarna in een superomgeving iedereen weer te kunnen ontvangen. Maar in de nacht van 20 op 21 augustus verdwenen alle verhuiswagen spoorloos. En tot nu toe zijn ze nog nergens gearriveerd. Och, wat zullen sommige bewoners zenuwachtig of bang zijn. Hoe dit spannende verhaal afloopt? Dat zullen we binnenkort wel horen.
En voor de tussenliggende tijd wens ik alle dak- en thuisloze Bloglanders veel sterkte.



donderdag 1 september 2011

Mag het ietsje meer wezen mevrouw?

Vanochtend op de markt kon ik het wéér niet weerstaan. In een grote berg lappen zag ik zomaar iets naar mijn gading liggen: 6 meter 'hippe' stof voor maar 5 euro. Thuisgekomen toch maar even een diepe zucht geslaakt omdat het me dan toch een beetje aanvliegt. Dat heb ik altijd met grote lappen stof. Toen ik mijn gordijnen maakte was ik ook beetje slap in de knieën. Ik weet dan nooit zo goed hoe te beginnen. Maar als eenmaal de schaar er is in gezet, dan komt de moed weer terug. De jongste dochter is een paar dagen hier en zij zag het helemaal zitten om er door mij wat gezellige kussenovertrekjes van te laten maken, zij een paar en ik een paar. Nou ze zijn gelukt, ze passen prima en door de grote overslag is er geen rits of knoop nodig.

Maar om nog even op de titel van dit blogje terug te komen. Vorig jaar is de moeder van een vriendin van mij overleden en haar huis moest nu toch maar eens leeggehaald worden. Nu wist Caroline wel dat haar moeder iets aan handwerken deed maar daar hield het mee op. Wat er nu allemaal tevoorschijn kwam, ging ieders verbeelding te boven. En wat wil het feit ........ Caroline en niemand anders in haar familie heeft iets met lapjes en draadjes.
Dus werd ik verrast met een kofferbak én een overvolle achterbank boordevol met dozen vol lapjes, lintjes, kantjes, quiltboeken (helaas dus wel allemaal in de schone Franse taal) en patronen. De meeste dozen zitten vol met lapjes op thema zoals kerstlapjes en allemaal groene lapjes met motiefjes of rode lapjes met motiefjes, bijna allemaal van Amerikaanse makelij. Jullie begrijpen dus dat het lapje dat ik vanmorgen op de markt kocht helemaal overbodig was. Ik kan wel 300 jaar worden en iedere dag knutselen en dan nog geen lapje tekort komen. Pfff, toch iets te veel van het goede? Samen met vriendin D. zoeken we de boel nu uit en dat waar we niet meteen bij roepen dat het fantastisch is, gaat naar de quiltclub. Zo hebben nog heel veel mensen plezier van zo'n prachtige erfenis.