zaterdag 29 oktober 2011

herfstkleuren


Iedere middag haal ik de eitjes uit het kippenhok. Daarvoor moet ik het erf over en een hekje door. Dan heb ik altijd even de tijd om de frisse lucht op te snuiven en om me heen te kijken. Eén van de afgelopen dagen was het een adembenemend gezicht om de ondergaande zon over de weilanden tegen de bomen te zien weerkaatsen. Het leek wel of we roze lichtgevende koeien aan de overkant hadden staan. Op hetzelfde moment zag ik ook dat het nu echt bijna gedaan was met de bloemen in de pluktuin. De volgende dag nog maar snel een laatste bos bij elkaar gesprokkeld. Er hangen ook nog wat komkommers maar ik vrees dat die de salade niet meer halen. De frambozen daarentegen ..... morgen nog even wat lekker cupcakes met witte chocolade en frambozen bakken.






Het hexagonnenkistje staat altijd onder handbereik maar soms heb ik daar even geen zin in. Af en toe wat anders doet het knutselhart sneller kloppen. Omdat er dit jaar niet zo'n superleuke christmassticherie is opgestart (of heb ik iets gemist?) ben ik maar even gaan rondwandelen in de wonderlijke wereld van het handwerkgebeuren.






Op de site http://www.lecienuse.com/ vond ik een vriendelijk projectje voor tussendoor: Mrs. March basket of flowers. Lieden in mijn naaste omgeving dachten dat ik een beetje maf was geworden om zoiets kinderachtigs te gaan maken. Maar ze zijn op hun schreden teruggekeerd toen ze m'n eindresultaat zagen. Volgende week gaan we een dagje naar Lyon om alvast mijn verjaardagscadeau uit te zoeken en dan ga ik meteen even naar de quiltwinkel om tussenvulling te kopen en dan kan ik dit snoepie afmaken en een mooi plaatsje geven.















Allemaal een fijne zondag gewenst en vergeet niet om de klok te verzetten.



zondag 23 oktober 2011

onder de pannen

Zo, de overkapping is bijna klaar. Iedere keer had ik weer iets te mekkeren en dan maakte mijn lief het weer in orde. Binnenkort (hoop ik ...) wordt de dakgoot er nog aangehangen en zal hij de binnenkant van het dak nog aftimmeren met robuuste houten planken en dan is het precies zoals ik het me heb voorgesteld. Maar dat zal nog wel even duren want bij het bevestigen van de allerlaatste windveer van amper nog één meter, pletterde mijn lief van het trapje en brak een rib. Dus even pauze en hem lekker verwennen.

De variahexen hebben concurrentie gekregen van de jaarlijkse markt van de AVF (waar o.a. de quiltclub toe behoort). We zijn druk bezig om allerlei kleine hebbedingetjes te knutselen om de kas te spekken. Vorig jaar hebben we de complimenten van de president van de club in ontvangst mogen nemen omdat wij als quilters het meeste geld in het laatje hadden gebracht en dat wij (met twee Nederlanderse en een Engelse dame in ons midden) het best aan de criteria van de AVF voldeden. Dus dit jaar hebben we iets hoog te houden. Maar ... de variahexen blijven in beweging. Ik kon het niet laten om alvast de eerste honderd hexen op een oud laken te spelden om, samen met jullie alvast een kijkje te nemen in de toekomst. Dat houdt de moed er een beetje in om verder te gaan want het valt me niet tegen.






Het is hier nog steeds mooi weer om te wandelen. Zeker 's morgens vroeg als het nog heel mistig is (en natuurlijk een beetje aan de frisse kant) levert dat weer mooie foto's op. Die flinke meneer op de foto heeft er een handje van om 's nachts, dichtbij ons slaapkamerraam een serenade te brengen aan de dames die in de aangrenzende wei staan. Die moeten op dit moment niets van hem hebben omdat ze, alweer zwanger,  staan te treuren om hun weggehaalde kinderen. Die staan een wei verderop zodat de treurende moeders kunnen aansterken om in het voorjaar weer een nieuwe telg in de wei te zetten.

zaterdag 15 oktober 2011

een lui prentje

Er zijn  alweer twee weken voorbij zonder berichtje. Op patchwork en ander knutselgebied heb ik niet veel te melden . Het variahexenaantal gaat maar langzaam omhoog, gelukkig ben ik nu net over de 100, een soort mijlpaal. Eindelijk hebben we gisteren dan toch de tweedehands dakpannen gevonden. Vandaag snel de dakplaten op de veranda getimmerd en morgen komen de pannen erop. Daarna mag het gaan regenen. Dat doet het nog steeds niet. We hebben één dag regen gehad en de temperatuur is gezakt naar 18 graden overdag (vandaag gelukkig weer 22). Dat is wel gek hoog voor de tijd van het jaar. Er vliegen nog steeds vlinders rond, de herfstkleuren willen de bomen nog maar steeds niet van groen naar rood en geel laten kleuren en de boeren uit de omgeving proberen steeds maar wéér een landje te hooien (hoe meer ze binnen halen hoe beter). Maar de roodstaartjes zijn de zwaluwen achterna, we horen hun 'gesnerp' niet meer (hun geluid klinkt mij altijd als een soort kortsluiting in de oren). Kortom, op de foires aux vins in de omgeving na, komkommertijd in de Bourgogne.  Dus ik dacht, na aanleiding van Goof en Willy, ik ga ook maar eens wat serviesgoed laten zien. Maar dan niet wat we in de kast hebben staan maar wat we aan de muur hebben hangen. Jaren geleden hebben dit beeldschone olieverfje van Iberia Lebel in een Parijsre galerie gekocht en we zijn er nog steeds verliefd op. Het is maar 30 bij 30 maar toont groots als een servieskast aan onze muur.
Fijn weekend allemaal.