woensdag 23 november 2011

5 dagen jarig

Twee weken geleden was alles van het varken bij de Leclerc in de aanbieding. Omdat een van mijn zussen met haar lief én mijn broer zouden komen om mijn verjaardag te vieren, dacht ik dat het een goede gelegenheid zou zijn om een halve varkenskop te kopen. Mijn moeder maakte daar altijd balkenbrij van. Ik belde mijn broer, die op dat moment bij mijn vader op bezoek was, om te vragen om rommelkruid mee te nemen. Rommelkruid is onontbeerlijk in het familierecept van onze balkenbrij. Toen mijn vader hoorde dat de helft van zijn kinderschare af zou reizen naar La douce France, haakte hij meteen in. Dus op 18 november zijn ze met z'n vieren voor de reveille vertrokken en waren ze al om half vier 's middags hier om er vijf geweldige dagen van te maken. De binnenkant van de overkapping op het terras moest nog betimmerd, dat is nu gebeurd, de bollen moesten de grond in, dat is nu gebeurd, de brievenbus moest verplaatst, dat is nu gebeurd, struiken moesten nog worden geplant, dat is nu gebeurd en de grootste klus: 150 vierkante meter hooizolder die leeg moest vanwege de kleine lettertjes in de verzekeringspolis, dat is nu ook gebeurd. En tussen al deze klussen door hebben we heerlijk alles gegeten wat de jarige job op haar verlanglijstje had staan van zuurkool tot pannenkoeken, van balkenbrij tot marstaarten. En ik zal maar niet zeggen hoeveel liter wijn er doorheen is gegaan, maar het was vloeibaar gezellig. Het weer heeft natuurlijk ook fantastisch meegewerkt, we konden buiten lunchen en 's avonds staken we de oude planken in de fik om er om heen te zitten. Vannochtend zijn ze weer vertokken, het is weer stil in huis.



kopje koffie met de krant

balkenbrij bakken is mannenwerk

kijk pap, onze kippen zijn een beetje van de leg
maar als ze dan toch een ei leggen, dan
is het een ei om U tegen te zeggen

twee zussen die hooi happen


met ontzag kijken ze naar de buurman die met zjn trekker
én met kunst en vliegwerk een hooirol van onze zolder trekt




en deze dame uit 1971, waarvan de remmen
helaas vast zitten,  hebben we met de trekker
van de buurman weer op haar plekje
in de schuur getrokken

en bij het kampvuur schuiven onze buurvrouwen
maar wat graag aan


vrijdag 11 november 2011

sterren

In de Dikke van Dale is er aan het woord ster een hele kolom gewijd. Als eerste betekenis natuulijk het puntvormig lichtend hemellichaam en als tweede betekenis een  persoon die op een bepaald gebied schittert. Nou, ik kan jullie vertellen dat die tweede betekenis voor mij in dit blogje geenszins van toepassing is. Ik ben namelijk géén ster in het maken van een ster. Al twee dagen zit ik te zwoegen om het netjes in elkaar te passen, het wil niet lukken. Gisteren op de 'kieltkloep' ook een hevige discussie gehad over dit mirakels nare ding. De pietluttige Franse dames riepen meteen dat ik vast niet secuur genoeg had genaaid. Nou, om de dooie dood niet hoor, met mijn nieuwe naaimachine kàn je alleen maar secuur naaien. Neeeee, het lag toch echt aan mij riepen ze in koor. Dus dan maar even de boel aan de dames voorgedaan ....... jeetje, het kan dus niet! Jaaaah, en het is ook nog wel uit een Frans quiltboekje, een heel leuk quiltboekje om een adventskalander te maken. Nou, die kalender komt er dus niet. De dames waren stupefait maar niet voor één gat te vangen. Had ik wel goed rekening gehouden met de draadrichting? Ja, dat had ik zelfs ook gedaan. Ik heb er uiteindelijk een af, maar hij wringt aan alle kanten. Weten jullie wat ik fout doe?


vrijdag 4 november 2011

Machinetaal

De poes mag een tijdje dutten op het 'handwerk' want daar kom ik even niet aan toe. Want na heel lang wikken en wegen, piekeren en spaargeld tellen zijn we afgelopen woensdag lekker een dagje naar Lyon geweest om alvast mijn verjaardagscadeau te kopen. We hadden een mailtje naar de naaimachinewinkel gestuurd om te vragen of ze de Bernina 440QE op vooraad hadden. Maar ... zoals met vele Franse bedrijven ..... geen antwoord. Ik geloof dat dat in Nederland toch wel anders is. Goed, wij er toch heen. Jammer, geen 440 maar ze hadden wel de nieuwe 550QE staan en daar kon ik dan wel even achter zitten. Nu heb ik helemaal geen verstand van naaimachines want het oude beestje waar ik tot nu toe op genaaid heb is een Leeuwenstein uit het jaar prik die vooruit, achteruit en zigzag kan naaien. Jullie begrijpen dat ik er super-enthousiast van werd, alleen het geluid al, beslist geen dieseltreintje. De mevrouw legde alles zo goed mogelijk uit (dan schiet de Franse taal toch wel eens tekort hoor). Na wat gemarchandeer van ons (dat gaat dan ineens weer wel heel goed in het Frans!?) mochten we de demonstratiemachine kopen voor een zeer nette prijs omdat we van zo ver kwamen en omdat zij zo slordig waren geweest om hun email niet uit te lezen. Nu ben ik dus de trotse bezitter van  een nieuwe naaimachine. Ik zit er de hele dag naar te kijken, heb de handleiding al van voor naar achter doorgelezen, ben een uur bezig geweest om met dat 'handige ding' de draad automatisch in de naald te krijgen en heb al met alle voetjes steekjes gemaakt. Erg slim zijn de filmpjes op You-tube, die bij ons welliswaar op kruipsnelheid de huiskamer binnen rollen maar dat mag de pret niet drukken (een van de drawbags van het wonen op het platteland). Maar meiden .... er blijven nog zoveel vragen die ik niet zo eentweedrie op het internet kan vinden. Ik hoop dat jullie me kunnen helpen. Zoals bijvoorbeeld, wat is het beste garen om machinaal mee door te pitten? Welk garen geeft het mooiste resultaat? Ik ga weer snel achter het machine zitten en studeren. Tot gauw, fijn weekend allemaal.
Hier regent het al de hele dag maar ook dat mag de pret niet dukken.