vrijdag 30 december 2011

bijna de laatste avond

een knus avondje in ons kersthuis
Geurend als een oliebol zit ik achter mijn toetsenbord. Ik heb lekker bij vriendin D. in haar mollenhutje [klik] appelflappen gebakken. Nu ben ik weer thuis en mijn lief heeft het kacheltje al snorren om er een gezellige avond van de te maken. Het is stil in huis. Moeder en kind zijn weer naar Nederland om met de jonge vader, die daar was achtergebleven om samen met een groepje vrienden te klussen in hun nieuwe huis, het jaar 2012 gelukkig in te zetten. Ergens in Amersfoort wordt nu een 'snertfeestje' gevierd ter ere van de verjaardag van mijn schoonzusje. Wij hebben hier nog geen snert gemaakt dit jaar, dat komt volgend jaar wel want we hebben het al beloofd aan onze Franse vrienden. Met de huisjesquilt gaat het niet lukken. Ik heb dagen zitten puzzelen om nette malletjes te maken. Maar op de een of andere manier krijg ik de stukjes dak en lucht niet recht aan elkaar. Ik vrees dat het hetzelfde probleem is wat ik een poosje geleden ook had met de sterren. Ik denk dat ik nu wel weet wat er mis is, je moet, denk ik, de scherpe hoekjes eraf knippen!!?? Maar goed, klaar met het geworstel, ik stort me weer met nog meer energie op de variahexquilt die door deze capriolen even stilletjes in een hoekje lag te wachten. Wel gek eigenlijk ....... want daar zitten heel wat scherpe hoeken en verschillende vormen in en die passen steevast. Daarnaast wacht ik met spanning op de lapjes die ik bij Jookies [klik] heb besteld en als die binnen zijn zal ik ook weer een goed gesprek aangaan met de Farmer's wife. Zo, wij gaan de een na laatste avond van het jaar in en in Samoa wensen ze ze elkaar nu al bijna nieuwjaar. Ik hoop dat jullie morgenavond het jaar goed uitzwaaien en met lichte tred 2012 binnenwandelen. 

zaterdag 24 december 2011

op de valreep voor kerst

Ieder jaar is het weer een race tegen de klok. De ideetjes komen al in de zomer en dan denk ik: "dit jaar kan ik het keurig op tijd voor elkaar hebben". Nee hoor, sta ik toch weer de laatste twee dagen te stressen. Maar wel leuk te stressen hoor. Zoals voorgaande jaren maken we een speciale kerstkaart voor de buren en de iets verdere buren. Dit jaar hebben we hem helemaal gerecycled, met wat oude dakleitjes die we in de schuur vonden en lege yoghurtpotjes. Verder nodig: een krijtje, waxinelichtjes en wat ijzerdraad. We hebben er zelf ook maar een, als gezellig welkom buiten naast de deur gehangen. Dan het rondbrengen vanmorgen. Ik zal je zeggen, dat is geen sinecure. Onze Franse buurtgenoten rekenen er al een beetje op en hebben de fles al koud staan en er is geen ontkomen aan. Dus de wandeling die we naderhand maakte om wat groen te verzamelen was een welkome actie om weer een frisse kijk op de dag te krijgen. 

En wat fantastisch dat het zo'n prachtig zachte herfst is geweest want nu zijn er nog volop bessen te vinden. Gauw nog even, lekker buiten in het zonnetje, een kransje gedraaid voor op de voordeur. Over een half uurtje springen we in de auto en halen dochter en kleinzoon van de TGV.
Ik wens jullie allemaal een mooie kerst en een geweldig goede start in het nieuwe jaar.


woensdag 14 december 2011

een nieuwe winterjas

Ik ben al sinds gisteravond bezig met een nieuw jasje voor mijn blog. Het blijft een saaie winterjas maar ik kan mijn weg niet zo goed vinden in de gereedschapskist van meneer Blog. Wij hebben ADSL (althans .... daar betalen we voor) maar omdat we aan het eind van de heel oude bovengrondse telefoondraad wonen, bewegen de bits en bites zich er doorheen alsof ze door een dikke stroop moeten kruipen. Na iedere verandering die ik aanbreng kan ik weer een kopje thee drinken, een onsje drop wegpeuzelen of een variahexje aan elkaar naaien. Dat is natuurlijk allemaal leuk maar mijn vingers jeuken ook om een paar blokjes van de Farmer's wife te maken. Mijn lief en ik  waren namelijk de afgelopen week een paar dagen in Nederland waar ik, naast onze hartelapjes, ook de lapjes bij de quilthoeve heb bezocht. Tjonge, jonge, wat was het daar druk. Maar wat was het leuk om een paar bloggers in het echt te ontmoeten en om mooie lapjes te kopen. Dus als mijn blog eindelijk de juiste maat en kleur van winterjas heeft aangenomen, ga ik  me weer gewoon met gezellige dingen bezighouden. Wel heb ik nog een vraagje aan jullie, ik ben volger van buildinghousesfromscraps maar ze wil, wat ik ook probeer, maar niet in mijn leeslijst verschijnen. Dit zelfde is ook het geval met dat leuke blog van Willy. Hebben jullie daar ook last van?

zaterdag 3 december 2011

De laatste maand van het jaar

 December is begonnen. En wat deze maand anders maakt dan de decembermaand in Nederland is dat de winkels nu al vol liggen met de heerlijkheden om de kerst- en oudejaarsdis weer tot een onvergetelijk eetfestijn te maken. De Fransen hebben hun klassiekers, al dan niet in een modern jasje, allemaal weer op het boodschappenlijstje staan. Foie gras bovenaan, zelfs bij de Lidl en de Aldi prijken ze in de folders. Straks komen er nog de prachtige
kapoenen en patrijzen bij en natuurlijk de schappen vol met Champagnes in alle prijsklasses. En wat ook zo grappig is, is dat de Fransen elkaar dozen bonbons cadeau geven. Bij de grote supermarkten is daar een hele winkelstaat voor ingeruimd. Ook heb ik al een paar kooktijdschriften gekocht om mijn lief te verleiden om er iets leuks uit te bereiden. De kinderen komen met kerst en dat houdt in dat wij een vegetarisch kerstdiner zullen hebben. Absoluut geen straf maar wel wat moeilijk hier op het Franse platteland. (in alle eerlijkheid moet ik jullie wel bekennen dat wij met z'n tweetjes op kerstavond het er nog even van nemen).
Wat ook anders is in Frankrijk zijn de krantenfooien. De krant wordt hier veeltijds per post bezorgd, zo ook de weekfolders. Dus hier komen geen krantenbezorgertjes samen met hun vaders of grote broers (om het zuurverdiende fooiengeld te bewaken) aan de deur met hun eindejaarswensen. Wie wel aan de deur komen, en dan ook vaak binnenkomen om er meteen een kopje koffie of een klein hartversterkertje bij te nemen, zijn de postbode en de brandweer. Bij de brandweer worden de wensen vergezeld door een kalender vol dappere foto's van echte en oefenbranden die er het afgelopen jaar gewoed hebben en de postbode biedt je naast zijn wensen de almanac de facteur aan. Dit is best een handig ding, waar naast de kalender ook alle plattegronden van de in de omgeving gelegen stadjes en een naamdagenkalender in staan. We geven ze graag een goede fooi om hun feestcommissiekas te spekken want waar zouden we zijn zonder hun service door het jaar heen.
Zo, en nu gaan we naar binnen. Op de foto is nog net het raam te zien waarop je de regen naar beneden ziet druipen, dat doet het al de hele dag. De eerste dag sinds tijden dat het echt guur weer is. En je gelooft het of niet, ik vind het heerlijk. De eekhoorn in mij heeft het goed voor elkaar. Er zijn 200 driehoekjes geknipt voor de variahexquilt. Jammergenoeg niet op tijd om mee te dingen naar een plekje op de tentoonstelling in Duitsland. Maar de quilt zal, als hij binnenkort af is bij mij thuis aan de muur net zo kunnen pronken. En omdat dan ook meteen het eind in zicht is van het echte handwerk heb ik me opgegeven om mee te prikken met de huisjesquilt van Jeanneke. Veel niet-quilters in mijn omgeving kijken vaak verbaasd als ik aan een hexagonnetje prik. Mijn antwoord is steevast: "beter een beetje bezig zijn met een lapje dan weer een sigaret opsteken" en ik moet ook bekennen dat je er minder door gaat snoepen als je voor de televisie zit. Maar natuurlijk gaat het machinewerk ook van start in het nieuwe jaar. Ik ben begonnen aan de Farmer's wife quilt, de lapjes uit de erfenis komen natuurlijk goed van pas maar het is ook wel leuk om weer eens even in een mooie winkel te snuffelen. En dat gaat gebeuren ........ 10 december ben ik in Nederland en dan sta ik om 11 uur al bij de quilthoeve op de stoep om lapjes, erwtensoep en misschien wel medebloggers te ontmoeten.
Fijn weekend allemaal.