donderdag 26 januari 2012

gedichtendag

Het is al bijna voorbij, zo'n mooie dag. Op de valreep kan ik me toch niet inhouden en zet pardoes een van haar gedichten op mijn blog. Niet omdat het zo mooi op de door mij gemaakte foto slaat  maar omdat ik onwijs trots op haar ben dat ze de dingen zo mooi kan verwoorden.


Uit:     De rode japon 
           Marlous Birgit van der Meer


Leren vergeten


alleen uitgestapt vecht ze zich
ineengedoken en blootsvoets
over het smalle pad,
de zoute wind trekt aan haar jas,
en slaat natte lokken in haar gezicht.


plots verschijnt het hek
'WEES WELKOM' staat erboven
ze zucht,
ze had zo gehoopt hier nooit te komen:
het Land der Verlatenen,
waar de gebroken harten wonen.

vrijdag 20 januari 2012

wijn die niet voor de poes is

Mâcon La-Roche-Vineuse
Commentaires du maitre de chais: 
"Subtil parfum de fleurs et de fruits blancs, un vin croquant et généreux"
Accords mets et vins: 
 La typicité de ce vin s'exprime avec talent sur de poivrons farcis, une terrine de volailles, un tartare de truite, un poulet grillé aux herbes ou du fromage de chèvre. Avec un potentiel de garde de 3 à 5 ans, ce vin est idéalement à servir entre 11 et 13°C.


Zomaar even wat tekstjes van het internet geplukt over deze heerlijke wijn. Écht lekker en maar € 6,50 bij de plaatselijke supermarkt. Dat is nou een van die redenen dat wij hier wonen. De heerlijkste Bourgognes voor pindaprijzen. En als je een middagje hebt geknipt aan de Farmer's wife blokken dan smaakt zo'n glaasje extra lekker. En waar ik bezig ben met fris voorgewassen lapjes ...... ja, dan kan de poes niet ver weg zijn!
Fijn weekend.



donderdag 19 januari 2012

de woningnood bedwongen

Dankzij alle lieve en nuttige adviezen die ik kreeg op het naderende faillissement van mijn bouwbedrijf is het tot een doorstart gekomen. Het lag dus ook wel een beetje aan mezelf hoor. Ik was toch niet secuur genoeg. Nu heb ik besloten om maar meteen voor de twee-onder-één-kaphuizen te gaan. Ik heb op aanraden van Veerle mijn huizen twee maal zo groot gemaakt en heb ik de truc van Caroline met het schuurpapier ook goed in de oren geknoopt. En de adviezen die ik kreeg over paper piecing .... er komt een dag dat ik die echt ga uitproberen. Gisteravond is, aan de hand van bouwtekeningen van mijn lief, het eerste huis uit de grond gestampt. Vanmiddag heb ik tijdens onze mini-bee (?) (zo heet dat geloof ik) het tweede pandje kunnen opleveren.
Samen met Dineke (voorheen vriendin D.) van het mollenhutje en onze Engelse dorpsgenote Diane zitten we op de  'kieltkloep'. Deze voornamelijk uit Françaises bestaande club komt op de 2e en op de 4e donderdagmiddag bij elkaar. Nu hebben wij besloten om de resterende donderdagmiddagen bij ons aan de keukentafel met z'n drietjes onder het genot van een iets lekkers en grote potten thee samen aan onze lapjes te prikken.

zondag 15 januari 2012

Alle bouwwerkzaamheden zijn (tijdelijk?) gestaakt

Een directielid van het Franse bouwbedrijf 'building houses from scraps' is met pukkels van overspannenheid afgevoerd. Dit heeft er toe geleid het besluit te nemen om de bouwput per direct dicht te gooien.
Hoe het zo ver heeft kunnen komen met dit eens zo goed florerende bedrijf kan niemand bevatten. Men vreest dat rekenmoeheid, gebrek aan meetkundig inzicht en ontbrekende naadtoeslagvaardigheid dit bedrijf de kop heeft gekost.
De arbeiders staan met de rug tegen de muur. Hoe graag zij ook hun baan willen behouden en deze bouwput willen om toveren tot een fleurige nieuwbouwwijk, heerst er vooral verslagenheid. Staken heeft geen zin, de fut is eruit.
Er bestaat een kleine kans op een mogelijke doorstart mits er steun wordt geboden vanuit Nederlandse bouwondernemingen. Zij kunnen mogelijk een bijdrage leveren in de vorm van een tekening met de juiste maatvoering om malletjes te maken uit paternoplaat. Welke Nederlandse bouwondernemer kan dit zieltogend Frans bouwbedrijf vlot trekken?

(Het probleem is dat ik al 4 weken aan het proberen ben fatsoenlijke malletjes te maken. 2 paternobladen en bergen millimeterpapier en stofjes verder is het nog steeds niet gelukt. De paper piecing methode heeft voor mij geen zin daar ik niet in bezit ben van het geschikte papier hiervoor. De methode met malletjes ligt mij, gezien mijn ervaring met de variahexquilt, goed en die zou ik dus graag willen gebruiken.)

dinsdag 10 januari 2012

verliefd op muren

Via de satelliet luister ik naar radio 4 terwijl ik prik aan mijn variahexquilt. Ik koester de stofjes in deze quilt, ze komen van Den Haan en Wagenmakers en hebben fantastische motieven en kleuren. Al mijmerend denk ik terug aan zondag en het Driekoningenfeestje.  Ze vieren dit feestje hier vaak en graag. Ik ken de traditie wel van vroeger thuis. Dan bakte mijn moeder op 6 januari een Driekoningentaart met daarin een boon en wie de boon trof, mocht de volgende dag kiezen wat de pof schafte. Hier wordt het feestje door jong én oud zeer serieus gevierd met bubbels en een Galette des Rois waarin een 'boon' verstopt zit. Als je de boon treft in je stuk taart dan wordt er wél van je verwacht dat je daadwerkelijk met zo'n malle kroon op het hoofd de rest van de feestje rond paradeert. We hadden dit jaar alweer de nodige stukken galette achter de kiezen en tot dan toe zonder succes. Maar daar kwam verandering in. Afgelopen zondag werden we door een kennis uit ons dorp uitgenodigd op haar Driekoningenpartijte en mijn lief trof in zijn stuk taart de 'boon' en werd, samen met drie koninginnen (er waren meerdere taarten vanwege het aantal gasten) tot de royauté éphémère geslagen. Het geheel werd feestelijk besprenkeld met champagne die waarschijnlijk uit een kistje kwam dat eigenlijk bedoeld was voor de bruiloft van prins William en Kat maar wat door onze gastvrouw heimelijk was achtergehouden. Maar goed, nu de muren. De gastvrouw woont niet onverdienstelijk in een van de grote oude huizen in ons dorp en de muren van de grote salon zijn bespannen met een stof die zo van Den Haan en Wagenmakers af zou kunnen komen. Wat beeldschoon en très chique was dat zeg. Ik heb haar even voorzichtig mee gedeeld dat het wel een beetje gevaarlijk was om een quiltster uit te nodigen zonder haar bij de voordeur de fouilleren op scharen. Ze stelde zichzelf en mij gerust door te vertellen dat er op zolder tussen de spullen van haar voorouders vast nog wel ergens een stukje lag wat ze binnenkort voor me op zal zoeken. 

Zo zag het er ongeveer uit, maar ik kon natuurlijk niet staan fotograferen. Maar als ik een lapje krijg zal ik het jullie laten zien.

vrijdag 6 januari 2012

de beroepseer te na

Gisteren aan het eind van de middag  wilde ik jullie mijn oplossing laten zien om mijn variahexen makkerlijker  aan elkaar te zetten. Maar gisteravond, met de laatste flinke windvlaag, gaf ergens een elctriciteitspaal er de brui aan, brak dramatisch in tweeën en zat het hele achterland van ons dorp zonder stroom. Ik vind dat altijd heel romantisch (als het niet te lang duurt). Koken met een lantaarntje, tafeltje bij de kachel dekken met kaarsen en dan toch maar een extra flesje wijn er bij open trekken om de sfeer nog ietsie meer te verhogen. We zijn goed voorbereid op dit soort calamiteiten. Op vaste plekken staan potjes met waxinelichtje en lucifers en extra batterijen voor de zaklampen hebben we steevast in onze voorraadkast. Gisteravond kwam mijn (veel te duur gekochte) oplaadbare daglichtlampje goed van pas om nog wat steekjes aan de quilt te prikken. Vannacht om 2 uur hoorden we in onze keuken de radio zingen dus hadden we weer stroom.

Maar goed, nu dus de oplossing voor de groter groeiende lap op mijn schoot. Ik zit graag op de bank met een half oog naar de televisie te kijken en tegelijkertijd aan mijn quilt in wording te prikken. Ik heb eerst allemaal stroken genaaid, nu ben ik bezig de stroken aan elkaar te naaien. Dat manoeuvreert lastig met die papiertjes erin en je krijgt er, vind ik, kramp van in de vingers om de boel goed op z'n plaats te houden. Dus nu niet ik de stroken eraan en dan is het naaien absoluut niet krampverwekkend. Misschien is het iets wat jullie al  heel lang wisten maar nooit met iemand hebben durven delen omdat het natuurlijk wel een beetje de beroepseer van een heuse patchworker te na is. Maar ik ben blij met mijn nieuwe uitvinding.