woensdag 30 mei 2012

back in business

Lieve lezers, allemaal hartelijk dank voor jullie support. Na een flinke koortslip, vier, door de steenmarter, doodgebeten kippen en bakken regen is alles weer back to normal. De zon schijnt weer volop en de tuin is weer gewied. Ben helemaal trots op de borders waar de rozen voorzichtig openspringen, de akelei in alle kleuren uitbundig staat te bloeien en zelfs de doodgewaande oleanders weer groeipuntjes laten zien. Janny [klik] heeft me werkelijk een prachtige kaart als opkikker gestuurd. Dat is toch zoiets leuks van  Blogland,  lezers vanuit alle windrichtingen komen dan ineens heel dichtbij.
De kaart van Janny kleurt prachtig bij m'n tuingeranium


Vandaag heb ik met m'n lief heerlijk zitten genieten van de eerste aardbeien uit de tuin met een glaasje Crémant de Bourgogne en een plakje cake; een echte Franse combinatie.

















Om nog even op die kippen terug te komen: balen hoor een steenmarter heeft 3 weken geleden een stuk kippengaas in de nok van het kippenhok met een soort reuzenkracht uit het gat gewrikt. Hij heeft toen van één kip de kop afgebeten en ook nog de drie nepeieren, die we voor de gezelligheid altijd in de legkistjes hebben liggen, meegenomen. We hebben ze later, vol met tandafdrukjes, teruggevonden op het erf (hebben we hem toch nog een beetje tuk gehad). Omdat onze vijf kipjes de beste tijd van hun eierproductie wel hadden gehad, hadden we al twee jonge dames besteld bij de plaatselijke leverancier. Dus toen we vorige week dinsdagochtend het hok open deden er daar weer drie vermoorde kippen lagen ....... brrrr. We hebben de hele dag hard gewerkt om alle kippengaas tussen het dak te vervangen door stenen en cement, nog een extra drempel onder de deur en een extra lat tussen de dakpannen en daarna pas het jonge grut opgehaald. Hopelijk blijven we nu gevrijwaard van die nare kippenmoordenaar en hebben mevrouw de Bruin (de enige die door de loop der tijden 3 moordsessies heeft  overleefd) en haar twee nieuwe nichten genaamd Paling en Ko, een echt moordvrij nachtonderkomen. Volgende week komen er nog twee kipjes bij en dan zijn we weer op volle keukenbevoorradingsstekte (mooi woord hè?).

Mevrouw de Bruin is na al die nachtelijk escapades
die ze in de loop van haar leven heeft meegemaakt zelfs niet meer bang voor de poes.
(Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat onze poes de kippen ook niet meer echt interessant vindt.)


 Op naar nieuwe avonturen, tot de volgende keer.


maandag 21 mei 2012

gestopt?

Gestopt met wat? Nou, eigenlijk met alles. Hoezo, met alles? Nou, geen zin dus. Ja, dàt kun je wel zeggen, géén zin. Geen zin in bloggen, in handwerken, in een koude regenachtige tuin werken en ook niet om te wandelen. Wat doe je dan wel? Nou, eigenlijk niets, ik hang met een boek op de bank, doe boodschappen, probeer mooie foto's te maken (wat niet lukt) en rommel door al mijn projectjes om ze vervolgens weer terzijde te schuiven.
en daar hangt een vette bui te wachten
Zo, dat is het dus, diagnose gesteld: algehele malaise. En die blog award dan? Ja, dat is ook zoiets, ik voel me vereerd maar ook bezwaard. Er komt een dag dat ik echt vijf ontboezemingen doe en vijf andere bloggers verras met dit award, maar nu nog even niet. Eerst weer even uit dat malaise-dal kruipen.
Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel hoor. Begin mei zijn mijn  vader, broer en schoonzus gezellig een paar dagen komen logeren. Altijd goed voor een rijsttafel, door mijn broer bereid; ze hebben jarenlang in Indonesië gewoond dus hebben het in de vingers. En mijn vader .... ik doe niets liever dan gezellig met hem keuvelen en hem lekker te verwennen, dat is weer gelukt. Hij komt vast snel weer terug.

lekker uit eten met paps
En afgelopen hemelvaartweekend is mijn petekind met haar geliefde geweest, ook super, lekker kletsen, eten, spelletjes doen en zij hebben op hun racefietsen beemd en veld doorkruist. Volgende week komen onze vrienden Hans en Lous een paar dagen een gat in de wijnvoorraad slaan en ons onder de tafel kaarten. En daarna moet het echt even uit zijn met de pret en moet ik de draad van het gewone leven met onkruid wieden en huishouden weer oppakken. En wat ik al suggereerde: de soep wordt niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Tussen de bedrijven door zijn er natuurlijk de 'vide geniers, brocantes en puces' waar we onze slag hebben geslagen, een autostoeltje voor onze kleinzoon die in juli komt logeren en een onderstel voor een tuinbankje.

het onderstel staat al op de goede plek, nu de latten nog

Vriendin D. en ik hebben zelfs op een  puces de couturières gestaan met mijn berg lapjes en haar overcomplete kantklosklosjes. Dat was wel een ervaring hoor. Mijn eerste winkeltje, ik vond het leuk maar ik voelde me ook een beetje opgelaten, zomaar geld vragen voor dingen die je zelf niet meer nodig hebt. Normaal geef je dat soort dingen dan gewoon weg. Maar nu heb ik dan toch mooi 36 euro verdient, vriendin D. ook zoiets en daar gaan we dan weer nieuwe lapjes voor kopen.
vriendin D. achter onze verkooptafels


En dan heb je lekker gewerkt aan de apple core, gaat de kat er op liggen slapen , gekreukeld alom. Je denkt dan: "even strijken", heeft de kat ook daar weer op liggen slapen maar niet voor zij eerst een uitgebreid rondje koeienstal achter de rug had. 



















Zo, nu ik weer even aan het typen ben, vind ik het toch wel weer leuk om het jullie te vertellen. Tot de volgende keer maar weer.