maandag 17 september 2012

een patchwork aan onderwerpen

De zwaluwen zijn vertrokken, de schoolbus sukkelt weer iedere middag langs ons huis en de grote barbeque heeft zijn plekje in de schuur weer ingenomen. Kortom, we beginnen aan de heerlijk lange (hoop ik) nazomer. De moestuin heeft het meeste al geleverd, de tomaten en courgettes blijven ons nog wel voorzien en voor straks hebben we ook weer een flinke oogst van de topinamboer in het vooruitzicht. De zomer is met pieken en dalen qua temperatuur aan ons voorbij getrokken, dagen van 40 graden nachten van 25. Maar ook dagen vol regen en temperaturen van 14 graden. Alles goed voor de tuin en de nodige huishoudelijke taken zullen we maar zeggen.

Ook zijn weer de nodige klussen aan huis en tuin geklaard. Zo is er een hegje als afscheiding en windkering op het grote erf gekomen, straks lekker met de lange eettafel en het opblaas badje erachter en niemand die ons meer ziet. De jongste dochter heeft samen met haar vader het dak van de grote schuur aangepakt . Nu hoeven we niet meer bij iedere storm te vrezen dat de pannen in het rond vliegen.  Dit is écht een heel hoog dak!

Het was een gezellig zomer, veel vrienden en familie zijn langs geweest en hebben samen met ons de wereld doorgenomen onder genot van een maaltijd (ik zal maar niet vertellen hoeveel liter wijn er door heen gegaan is). We hebben zelfs bezoek gehad van mijn vroegere buurmeisje (van 45 jaar geleden!!) met haar man en twee dochters. Leuk hoor, net haar moeder van toen maar dan blonder. En wat je dan toch nog allemaal weet van elkaar, van proefmonsters sparen tot de buxushaagjes in de tuin van ons ouderlijk huis. (waar het internet niet allemaal goed voor is).

En over internet gesproken ..... vorige week zomaar op bezoek geweest bij Monica. In het voorjaar waren zij en haar man al eens hier aan komen waaien. (Jullie zijn toch ook wel eens nieuwsgierig wie er allemaal aan het andere eind van zo'n digitale weg wonen?) Monica had ook Evelyne met man uitgenodigd en zo kwam het dat we gezellig met z'n allen genoten van een heerlijke lunch in hun knusse zomerhuis op het Franse platteland. Natuurlijk hebben we onze handwerken bewonderd en besproken. Wat kunnen die meiden allemaal mooie huisjes quilten, die van mij staan nog steeds in de steigers.

Deze zomer weinig tot niets gedaan op handwerkgebied. Toen ons eerste kleinkind in aantocht was hebben we een snoezig kinderbedje opgeknapt en nu we bijna verblijd worden met een tweede nazaat ben ik druk aan het breien geslagen om een lekker warm dekentje in dat bedje te kunnen vleien. Breien gaat niet hard. Ooit, heel lang geleden heb ik eens een trui willen breien, dat deed ik dan in de trein op weg van en naar mijn werk. Dat ging langzaam, zo langzaam dat een wildvreemde dame tegen mij uitriep: "mevrouw, wat breit u langzaam!" Einde oefening! Nu zat ik dus weer met de pennen onder de arm toen mijn Franse buurvrouw langs kwam en ik eerst even mijn pen af moest breien. Ze keek vol bewondering naar me en mijn lief kon niet nalaten haar te vertellen dat dit gelukkig het enige is dat ik zo langzaam doe.




Hebben jullie gisteren ook genoten van het monumentenweekend? Hier heet dat Journées Européennes du Patrimoines en zoals iedere rechtgeaarde fransman gingen ook wij op pad om een blik te werpen in van die mooie kasteeltjes die de rest van het jaar in stilte bewoond worden door de franse adel hier in de buurt.