zondag 23 december 2012

de jaarlijkse kerstkaart


In 1963 ging op Broadway the musical 'She loves me' in première. Een zoetsappig geval met zoetsappige liedjes. In Frankrijk heb je op de klassieke zender op zondagochtend altijd een programma met dit soort muziek. En laat ik me nu net vanmorgen helemaal een hoedje zitten te prikken aan mijn jaarlijkse kerstkaart voor de buurt. Ik ben er natuurlijk veel te laat mee begonnen. Nou .... niet echt hoor want ik had eerst een heel ander plan met dennenappels die ik van de herfst in de bossen bij Bordeaux speciaal voor dit doel had geraapt. Maar dat idee liep op niets uit dus moest ik ineens iets anders verzinnen. Gelukkig had mijn zus vorige maand een heel grappig kerstengeltje uit de wereldwinkel meegenomen en daar heb ik nu de kunst van af gekeken en heb ze geprobeerd na te maken. Maar dat moet dan wel meteen minstens veertien maal. Dus vanochtend zat ik in mijn engelenfabriekje aan de lopende band. Ze zijn af en ze zijn schattig Op de achtergrond hoorde ik dus net dat liedje '12 days to Christmas' op de radio. Ik moet zeggen, zo voelde ik me ook een beetje. Poeh, poeh, wat een gedoe om alles op tijd klaar te krijgen voor de kerstdagen als je te laat begint. Maar na de engeltjes heb ik ook nog kans gezien een krans op de deur te maken en morgen nog even de mistletoe ophangen en dan kan ik op m'n kont gaan zitten. Met m'n petite robe noire en m'n talons aiguilles schuif ik dan aan de tafel. De eerste dag romantisch met z'n twee en de tweede dag uitbundig bij vrienden, met z'n tienen.


Ik wens jullie allemaal hele goede en sfeervolle kerstdagen en als ik jullie niet meer spreek ..... een goede start in het nieuwe jaar.


zondag 9 december 2012

even bijkletsen

Mooie foto he? Tijdens het quilten ging ik een kopje thee halen en kwam terug in de 'winterhal' (om onduidelijke redenen heet deze knusse kamer alias bibliotheek zo). Nou ja, helemaal onduidelijk is dat natuurlijk niet want er brandt in de winter een gezellig houtkacheltje en er staan comfortabele stoelen dus we zitten er dan ook graag. En vóór de openslaande deuren zit vaak ook nog ons enig overgebleven kipje. Ons wonderkipje mag ik wel zeggen want twee dagen na dat haar twee 'vriendinnen' (ik denk dus dat het helemaal haar vriendinnen niet waren) tragisch om het leven waren gekomen kreeg ze een prachtig gezonde rode kam en lellen en ....... is ze pardoes iedere dag een ei gaan leggen. Ik denk dus dat ze al die tijd gejend is door die twee rotmeiden. Zo zie je maar weer dat Cruyff alwéér gelijkt krijgt; ieder nadeel heeft z'n voordeel. Had ik jullie al verteld dat ik tegenwoordig ook op een naaiclubje zit? Nou mijn eerste rokje is af, een simpel kokerrokje maar het past perfect. Nu ben ik bezig met een lange broek. Nou ja, bezig...... de franse uitleg in de Burda begrijp ik soms niet helemaal en dan stop ik maar weer tot de volgende bijeenkomst. Het duurt dus wel erg lang en met kerst zal ik toch weer mijn oude kloffie aan moeten trekken. Maar ik vind het erg leuk, dat naaiclubje. Wat ook leuk is, is onze lapjes- en draadjesclub die we afgelopen maandag in het dorp zijn gestart. We waren best zenuwachtig, net als vroeger als je een feestje ging geven, dan was je ook altijd bang dat er niemand kwam om op het eind van de avond te constateren dat je te weinig had ingekocht omdat iedereen toch echt gekomen was. Nou, dat was hier ook het geval. We hadden op een vrouw of vijf gegokt en er zijn wel dertien dames geweest. Allen zeer enthousiast en dik van plan om de volgende keer mét medeneming van hun vriendinnen weer van de partij te zijn. En zo schieten de weken voorbij. Altijd bezig met iets gezelligs. Nu nog een beginnetje maken met de jaarlijkse 'kerstkaart' voor de buurtgenoten. Ik heb al een ideetje, nu nog hopen dat het mooi wordt. Tot de volgende keer.