Over de zaken van december

Tjonge, jonge, de tijd vliegt en ik kan toch echt niet zeggen dat ik geen tijd heb. Ik heb geen baan, geen thuiswonende kinderen en een lief die graag voor me kookt. Ook het huishouden neemt niet zo veel tijd in beslag. Wonen in een oude boerderij met balken plafonds geeft altijd veel stof. Met laarzen in en uit lopen en een poes die verhaart ..... tja, een dagje meer of minder poetsen valt dan ook niet zo op.  Maar toch, de tijd vliegt, ook voor mij is het nu al bijna kerst. 
Vorige week zijn we gezellig een lang weekend bij vrienden in Lyon geweest. Kerstinkopen doen, pffffff, wat een drukte. Die Fransen weten van inkopen hoor, van speelgoed en juwelen tot fois gras en truffels. We hebben lopen lekkerbekken in Les Halles de Boucuse waar alles op culinair gebied te koop is. In de binnenstad schuifelden we samen met vele anderen langzaam de straten op en neer. Tussen al kooplustige Fransen lopen er dan ook ineens zéér, zéér serieuze militairen met uzi's tussen. Best een gek gezicht en hopelijk hoeven ze nooit in actie te komen. En toch ... in een kookwinkel stond een onbeheerde weekendtas. De verkoopster vroeg aan mij en aan de mensen om mij heen of de tas van iemand was. Van niemand, vervolgens zette ze de tas achter de toonbank. Daar voelde ik mij heel erg onbehaaglijk bij en ben de winkel uitgelopen. Er was natuurlijk (en gelukkig maar) niets aan de hand maar alles moet toch weer een beetje slijten. 
Na dit genoegelijke weekend hebben we ook nog een bezoek gebracht aan het Bougondische wolwalhalla, de wolfabriek van Plassard met outletstore, feestje! De buit is bevredigend te noemen. Wijnrode merino lontwol, genoeg voor een trui, witte merino lontwol met zijde genoeg om te gaan dromen over mooie projectjes, en 14 bollen wol in een prachtig groene kleur en genoeg om er een vest van te breien.  

Dit jaar hebben we geen kerstboom maar dat wil niet zeggen dat het niet kerstig kan zijn.  Er hangt weer een flinke tak boven de eettafel waar kerstprullaria aan bungelt. Het kerstquiltje heeft een plekje aan de muur en de engelenbalk is weer be-engeld. Die engelenbalk is iets bijzonders. Het begon jaren geleden met een verjaardagscadeautje dat ik van mijn zusje kreeg, een kerstengeltje. Dat is nu uitgegroeid tot een traditie en ieder jaar krijg ik er van haar eentje bij. Verder hangen er onder andere twee 'Hummel' engeltjes aan die ik van mijn moeder heb gekregen, een kristallen engeltje dat ik van mijn lief heb gekregen toen ik eens heel verdrietig was en een papieren engeltje dat vroeger bij ons thuis aan de lamp boven de tafel hing. Het is al een hele verzameling die iedere kerst weer tevoorschijn komt. 

Mijn vader heeft zijn laatste twee jaar zeer comfortabel in een zorgvilla in Amersfoort gewoond waar ongekende talenten bij hem boven kwamen. Nooit geweten dat m'n vadertje zo creatief met wol kon zijn. Jullie begrijpen dat dit lapje ieder jaar prominent aanwezig zal zijn in mijn kersthuis. Zoals jullie zien valt de appel niet ver van de boom wat betreft creativiteit met wol want voor mijn 'buurtkerstkaart 2015' prik ik me helemaal suf om bij buurtgenoten een mooie vilten kerstbal af te leveren. 

Met deze kleurrijke ballen wens ik jullie ook allemaal een goede kerst en een veilig begin van het nieuwe jaar. 

Reacties

dineke zei…
Tja, zo kom je nog eens wat te weten als je de blogs leest! wat een spannend verhaal in de kookwinkel. Prachtige wol die je gekocht hebt! Daar zal je met veel plezier mee werken. Geniet ervan!
Tilly zei…
Wens jullie een fijne kerst toe, en een gelukkig 2016. Groetjes Tilly
Ineke zei…
Fijne feestdagen en een gelukkig gezond en creatief 2016
Chris zei…
Ach, wat aandoenlijk, dat werkje van je vader! Kostbaar!
Het lijkt me vreemd om die spanning in Frankrijk mee te maken. Dan begrijp je ineens beter waar sommige mensen mee leven. Verdrietig.
Ik wens jou en allen die je lief zijn ook een hele fijne kerst en een veilig en gezegend 2016.
Wens je een heel goed en gezond 2016. Wat lief al die engeltjes.
Anje