zaterdag 19 december 2015

Over de zaken van december

Tjonge, jonge, de tijd vliegt en ik kan toch echt niet zeggen dat ik geen tijd heb. Ik heb geen baan, geen thuiswonende kinderen en een lief die graag voor me kookt. Ook het huishouden neemt niet zo veel tijd in beslag. Wonen in een oude boerderij met balken plafonds geeft altijd veel stof. Met laarzen in en uit lopen en een poes die verhaart ..... tja, een dagje meer of minder poetsen valt dan ook niet zo op.  Maar toch, de tijd vliegt, ook voor mij is het nu al bijna kerst. 
Vorige week zijn we gezellig een lang weekend bij vrienden in Lyon geweest. Kerstinkopen doen, pffffff, wat een drukte. Die Fransen weten van inkopen hoor, van speelgoed en juwelen tot fois gras en truffels. We hebben lopen lekkerbekken in Les Halles de Boucuse waar alles op culinair gebied te koop is. In de binnenstad schuifelden we samen met vele anderen langzaam de straten op en neer. Tussen al kooplustige Fransen lopen er dan ook ineens zéér, zéér serieuze militairen met uzi's tussen. Best een gek gezicht en hopelijk hoeven ze nooit in actie te komen. En toch ... in een kookwinkel stond een onbeheerde weekendtas. De verkoopster vroeg aan mij en aan de mensen om mij heen of de tas van iemand was. Van niemand, vervolgens zette ze de tas achter de toonbank. Daar voelde ik mij heel erg onbehaaglijk bij en ben de winkel uitgelopen. Er was natuurlijk (en gelukkig maar) niets aan de hand maar alles moet toch weer een beetje slijten. 
Na dit genoegelijke weekend hebben we ook nog een bezoek gebracht aan het Bougondische wolwalhalla, de wolfabriek van Plassard met outletstore, feestje! De buit is bevredigend te noemen. Wijnrode merino lontwol, genoeg voor een trui, witte merino lontwol met zijde genoeg om te gaan dromen over mooie projectjes, en 14 bollen wol in een prachtig groene kleur en genoeg om er een vest van te breien.  

Dit jaar hebben we geen kerstboom maar dat wil niet zeggen dat het niet kerstig kan zijn.  Er hangt weer een flinke tak boven de eettafel waar kerstprullaria aan bungelt. Het kerstquiltje heeft een plekje aan de muur en de engelenbalk is weer be-engeld. Die engelenbalk is iets bijzonders. Het begon jaren geleden met een verjaardagscadeautje dat ik van mijn zusje kreeg, een kerstengeltje. Dat is nu uitgegroeid tot een traditie en ieder jaar krijg ik er van haar eentje bij. Verder hangen er onder andere twee 'Hummel' engeltjes aan die ik van mijn moeder heb gekregen, een kristallen engeltje dat ik van mijn lief heb gekregen toen ik eens heel verdrietig was en een papieren engeltje dat vroeger bij ons thuis aan de lamp boven de tafel hing. Het is al een hele verzameling die iedere kerst weer tevoorschijn komt. 

Mijn vader heeft zijn laatste twee jaar zeer comfortabel in een zorgvilla in Amersfoort gewoond waar ongekende talenten bij hem boven kwamen. Nooit geweten dat m'n vadertje zo creatief met wol kon zijn. Jullie begrijpen dat dit lapje ieder jaar prominent aanwezig zal zijn in mijn kersthuis. Zoals jullie zien valt de appel niet ver van de boom wat betreft creativiteit met wol want voor mijn 'buurtkerstkaart 2015' prik ik me helemaal suf om bij buurtgenoten een mooie vilten kerstbal af te leveren. 

Met deze kleurrijke ballen wens ik jullie ook allemaal een goede kerst en een veilig begin van het nieuwe jaar. 

zondag 6 december 2015

Enige planning zal van pas komen

G

Wat is dat spinnen tof om te doen zeg. Ik kan het nog niet goed en mijn witte wol doet me erg denken aan m'n jeugd. De tijd dat alternatief Nederland in zelf gesponnen truien rond liep waarvan mijn moeder plachtte te concluderen dat ze er uit zagen als zieke schapen. Dat was ook wel een beetje zo, wol met héél véél kronkels en pluizen en een dikte die in één trui kon variëren van naalden nummer 2 tot nummer 12. Nou, zo ziet mijn witte wol van buurman's schaap er ook uit.
Gisteren had het spingilde waar ik me nu lid van mag noemen weer een bijeenkomst. Omdat het december is, was het tevens ook het jaarlijkse kerstfeestje. We hadden allemaal wat lekkers gemaakt, van vismousse tot gevulde speculaas en een van de dames had van haar wijnbuurman heerlijke biologische Givry meegenomen. Ook hadden we afgesproken om allemaal, als kerstcadeautje verpakt, 100 gram mooi spinmateriaal mee te nemen. Na een ochtend zwoegen op mijn schaap volgde de lunch en daarna werd er met nummertjes gegoocheld en kreeg iedereen een pakje. Ik kreeg vrolijk gekleurde lontwol van schapen uit Washington! En toen ..... toen ging er voor mij een wereld open. Wat is dat heerlijk spinnen. Dat gaat straks een lollig dasje worden. 
Het kolletje op de rondbreinaald en Faire Isle techniek dat ik als oefenlapje brei, is al bijna af. Dan ligt er nog een bolletje mooie grijze wol te wachten waar ik handenwarmers van ga breien met een kabelsteek, tenminste, als ik dat kan (nog nooit iets anders dan een telefoonkabel in mijn handen gehad). En dan is het weer bijna januari en heeft (quilting)jeannet me het hoofd op hol gebracht met de BOM-quilt. En dan zijn er natuurlijk ook nog de naaiwerkjes, de foto avontuurtjes, bridgetoernooitjes, tuinperikelen, familie en vrienden en de gezellige dingen in het dorpse leven. O, ik vergeet ook nog dat ik de buurtkerstkaart nog moet verzinnen en maken. Kortom, weer genoeg op de agenda. Tot snel.