maandag 14 maart 2016

Zwarte nagels

Dat doet me er aan denken dat ik een nieuw nagelborsteltje moet kopen, zo'n gezellig houten gevalletje. Het wordt hier nog zoeken want we hebben hier geen Dille en Kamille winkel. Ik begreep van de weerman dat jullie gisteren al zo'n mooie dag hebben gehad.  Hier is vandaag de lente aan komen springen! Hop de tuinbroek aan en wieden maar. Ik hou wel van die zachte winters, als het winter is maar als het voorjaar weer aanbreekt dan had ik toch liever een koude winter gehad. Man, man wat een onkruid. Ik heb nu een border schoon, nog zeven te gaan. En dan hebben we het nog niet over de moestuin gehad. Werk aan de winkel dus. Geen probleem, heerlijk buiten bezig zijn. De eerste merels zingen alweer uit volle borst, de specht lacht zich een hoedje en de mussenmannen vechten alweer om het mooiste nestgat in de muren van de schuren en het huis. Er zijn nog wel wat klusjes waarbij enige spoed vereist is, zoals het snoeien van de druiven, het verplanten van de aardbeiboom(struik) en de nep-jasmijn. De rozenborders die ik vorig jaar heb aangelegd, gelukkig met naambordjes, blieven node een beetje mest. 
En als de zon dan achter het schuurdak is gezakt, is het tijd om naar binnen te gaan waar dan dat oude nagelborsteltje tevoorschijn komt. Na een grondige schrobbeurt van de handen snel een biertje voor de grootste dorst en een dit stukje typen. Dat ik het meteen maar typ is omdat ik zo blij ben met zo'n lenteachtige stemming en ik hoop dat hij op jullie overslaat. 
Nu even een keuze maken voor een binnenwerkje (eigenlijk moet ik poetsen), het breiwerk of de mandjesquilt of toch maar de voorbereiding voor de naschoolse opvang even spinnen offffffff pinterest even over mijn tabletje sleuren. Hmm, moeilijk, vest al drie maal uitgehaald, brei geloof ik het vijfde voorpand, maar nu klopt alles. Voor de mandjesquilt ben ik bij maand 4 en dat ontwerp vindt niemand leuk, ik ook niet. Dus nu heb ik mij ook maar een air aangemeten van ontwerper en ga ik een eigen blok maken. Omdat ik een vorig jaar een schapenvacht van de buurman heb gekregen, van een charolaisschaap hoef ik niet lang na te denken over de vulling van mijn quilt. Deze wol is te kort om te spinnen en nu ga ik hem kaarden en gebruiken als vulling. Dus op mijn eigen blok komt geen bloemenmandje maar schaapjes. 
En dan heb ik nog niet eens vertelt over de buizerds die al heerlijk zweven op de thermique, de eerste vlinders die zich warmen en de hagedissen die de vliegjes bij de winterbloeiende kamperfoelie verorberen. 


vrijdag 4 maart 2016

Zelfs met een schrikkeldag

Ja, zelfs met een dag extra was de maand nog te kort om alles te doen wat ik wilde doen. Een van die dingen die er bij in schoot was het blogberichtje vanaf de keukentafel. Maar bij deze geef ik jullie toch even een kleine resumé van de maand die achter ons ligt.

De eerste zaterdag van de maand ben ik weer naar de spinclub geweest. Waar we naast het spinnen op onze eigen wielen allemaal verschillende spintollen hebben uitgeprobeerd. Een van de leden is zeer creatief en zij had van allerlei stokjes klosjes en stenen spintollen gemaakt. Ik ben nu volwaardig lid van het gilde en heb mijn eigen beker gekregen, gemaakt door weer een ander lid van de club die van beroep pottenbakster is. Het is een gemelleerd cluppie dames, van oud marinier tot een dominee in ruste en iedereen bruist van ideetje met wol. Nu wil het dat een van de leden ernstig ziek is en wij hebben bedacht dat het fijn is om haar een warme omslagdoek te geven. Dus we hebben de afgelopen maand allemaal een reep van ongeveer 15 cm breed en precies 150 cm lang gebreid in een natuurtint. Zaterdag gaan we alle repen aan elkaar naaien tot een heerlijk soepele zachte omslagdoek.

En toen was het ineens al 11 februari en stapte ik in de trein naar Rotterdam om bij een nichtje te gaan logeren. En dat is een hele nieuwe kijk op de wereld. Als ik in Nederland ben, logeer ik meestal bij mijn zussen of broer en nu dus bij een van hun dochters. Met het gevolg dat ik nu ineens op de fiets kriskras door mijn geboortestad sjeesde op weg naar design spulletjes lekkere eettentjes en naar de huizen van andere nichtjes.  Mijn hart zwol van trots om te zien wat voor geweldige stad het is geworden. Zo dynamisch, jong en kleurrijk. Zoveel mooie architectuur en zoveel uber hippe designwinkeltjes en exposities. Wij hebben uren rondgezworven in het Van Nellecomplex waar op dat moment Art Rotterdam werd gehouden. 

Zaterdag (dat was eigenlijk de ware reden van mijn bezoek aan het vaderland) ben ik met mijn vriendin Maggy naar Rijpwetering gereisd om bij de show and tell van Judith te zijn. Dat was echt de moeite waard hoor. Wat heeft zij prachtige quilt gemaakt en wat kan ze er smeuïg over vertellen. Voor mij was ook super leerzaam om te zien hoe er dus daadwerkelijk geappliqueerd moet worden en hoe andere vullingen voelen. Daarna bij Maggy bergen friet en kroketten gegeten en de hele avond vol gekletst.


De volgende morgen naar mijn broer in Amersfoort gespoord waar ik 's middags een bezoekje heb gebracht aan de nieuwe bibliotheek, ook weer zo'n geweldig gebouw.


In de loop van de week weer thuis gekomen om onze vrienden Arno en Josė te verwelkomen die een paar dagen kwamen logeren. Dat is inmiddels een goede traditie geworden. Bijna ieder jaar komen ze samen met ons de bomen, rozen en andere struiken snoeien. Ieder jaar brengen ze wel wat bijzonders mee. Dit jaar heeft José bij ons onder de kastanje boom een flink stuk grond beplant met haar eigen gezaaide cyclaampjes. Na het snoeiwerk eten we iedere avond lekker uitgebreid (in de hoop het er de volgende dag weer af te buffelen in de tuin). Nu is de rust weer weergekeerd in huize meerbeer. Vier dagen geleden hebben we gevierd dat we al tien jaar hier wonen. Wie had dat nou gedacht. Zo goed ingeburgerd, zo naar onze zin, zo blij met ons huis en onze tuin. Ik hoop er nog lang van te gaan genieten. 
Tot snel.