Over de tijd nemen gesproken ....

Gisteren, samen met het begin van de zomertijd brak ook meteen de tuintijd weer aan. We hadden heerlijk weer en in een tee-shirt (nee, nog geen korte broek) de rozenperken onkruidvrij gemaakt. De compost, die er lekker een seizoen de tijd voor had genomen, hebben we over de perken verdeeld. Wij kunnen daar zo van genieten. Dat vinden sommige mensen maar raar. Gistermiddag kwam een vriendin even een paar afgestoken irispollen ophalen en wij sleepten haar meteen mee naar ons ‘zwarte goud’ maar zij keek ons onbegrijpend aan, hoe kun je nu lyrisch worden over gecomposteerd groente- en tuinafval? Nou, wij wel. De enige investering die je er in moet stoppen, is tijd en de rest komt vanzelf. 


En toen ik na de gedane arbeid met mijn glaasje witte wijn tevreden uit het keukenraam keek, zag ik dat twee reeën op hun gemak de tijd namen om eens wat mals gras te verorberen op het weiland tegenover ons.  


Nu dindelijk het verhaal waar ik dit blogje voor had bedoeld. Wol spinnen. 


Bij mij op de spinclub zit een dame die duidelijk niet van de winter houdt. Het is een Ierse, luisterend naar de naam Jeane. Van oktober tot juni woont ze lekker met haar man in Australië en de andere helft van het jaar wonen ze gezellig bij ons in de Bourgogne. Uiteraard kan ze heel mooi spinnen en ook nog heel mooi weven en boeken schrijven. Dus in beide huizen heeft ze spullen om haar hobby uit te oefenen. En er reizen met haar ook veel spulletjes op en neer. Zoals wol! Natuurlijk niet in balen maar wel een flinke koffer vol. Dus in juni 2016 kreeg ik 200 gram wol van een Australisch Corriedale schaap en afgelopen zomer weer 200 gram. Maar ja, zonder kaardenmolen doe je er niet zo veel mee. Dus toen ze mij haar ‘oude tandenloze heks’ aanbod om bij mij te laten overwinteren, tja dan komt het er uiteindelijk wel van. Eindelijk ben ik er mee begonnen. Alles door de heks gedraaid, al twee klossen gesponnen, getwijnd, gewassen in een lekkere shampoo en ik ben tevreden over het resultaat. Nu maar hopen dat er weer een koffer meekomt. O, ja, ik heb ook nog een Ashford blending board gekocht. Het is van Nieuw Zeelandse makelij en dan komt zo’n pakket zomaar ineens aan op het Franse platteland. Ik blijf dat bijzonder vinden. Nu snel mooie kleuren wol verzamelen en aan de slag met het nieuwe speeltje. 



Reacties

Ineke zei…
Succes met de wol spinnen. Lekker bezig zijn!
Judith zei…
Geen idee wat een oude heks is, maar je bent er blij mee. En dat snap ik wel! Heerlijk om je zo te kunnen verliezen in wol, en wat je er allemaal mee doen kunt. Het leest weer helemaal heerlijk bij je. Lekker om al in een shirt buiten te kunnen zijn. Hopelijk is dat bij ons ook heel snel het geval. Fijne dag,
Wilma Oud zei…
Wat is dit leuk om op zo'n natuurlijke wijze wol te spinnen en alles wat er voor en daarna moet. En ja, mijn DH had toen we in België woonden, ook een compostbak en daar kon die ook zo lyrisch over zijn. Dus ik begrijp jullie. Groetjes Wilma
Herman zei…
Verrek Dorothé, daar ben je weer.
Ik kreeg zo nu en dan een reactie, waardoor ik wist dat je nog in leven was, maar nu ik je weer terug heb gevonden op blogspot weet ik dat je echt "vivante"bent.
Het maakt mij blij (en dat in dit sombere weer)
Groet,
Herman
co coya zei…
nou lieve dorothe, henk kan wel wat van zijn geduld aan je sturen.

RoyalRuby