De morgenstond en buxuxleed

Vroeg opstaan als je weet dat het een zonnestralende dag gaat worden. Eerst nog even in de pyjama achter het spinnenwiel voor de dag echt begint. Dan hop, in de laarsjes om de kippen uit hun nachtverblijf te bevrijden. En helaas ook maar meteen een gebroken ei opruimen. We hebben een beetje een sneu kipje, ze legt werkelijk gigantische eieren (we noemen haar ook wel mevrouw Grotekont) en soms redt ze het niet om op tijd van de slaapstok af te komen om in het kistje haar ei te leggen. 

Onderweg naar het kippenhok de Hop gehoord, de Koekoek gespot en geluisterd naar de eerste Nachtegaal die al oefent aan zijn zomerhit. Dan kan je alleen maar constateren dat het leven je toe lacht. 

Maar helaas .....  niet alleen maar zonneschijn op het Franse platteland. We hebben de Buxusmot. Eerst dacht ik in mijn onschuld dat het vorstschade was. Nee meneer, heus leed, kan ik u mededelen. Tussen de moestuin en het graslandje staat een buxuskubus van twee bij twee meter. Zorgvuldig bijelkaar gesprokkeld door de eerste bewoners van dit huis. Ieder jaar hebben ze de palmpasen takjes in de grond gestoken. Je ziet dan ook verschillende soorten buxus door elkaar. Ik vrees dat deze reus niet meer te redden valt maar we gaan het wel proberen. Voor op het erf hebben we vier grote buxuxbollen staan. Onze bruiloftsbollen. Toen wij in 1986 trouwden hebben we van onze vrienden buxusstruikjes gekregen. Van enkelen daarvan hebben we vier bollen gevormd en iedere verhuizing zijn ze mee verhuisd. En nu schijnt er dus een huwelijkscrisis te ontstaan (gelukkig alleen in de bollen hoor). Om deze crisis te bestrijden hebben we niet gekozen voor gif. Niet omdat wij nou zulke biofreeks zijn maar om deze ramp met gif te lijf te gaan, gaat ons een beetje te ver. We hebben namelijk (inmiddels) 12 bollen en rond de moestuinbedden ongeveer 48 meter heg. Dus we gaan maar wat experimemteren. Vorige week alles bespoten met een één op één mengsel van water en huishoudazijn. Vandaag op het erf voor het huis 9 bollen gesnoeid (vast niet de beste tijd van het jaar) en weer bespoten met het azijnmengsel. Als het een beetje wil aanslaan, gaan we op deze weg verder. Heeft iemand nog een ander idee om deze mot te bestrijden?


Een nog wat leuke afsluiters:

Vorige week met drie vriendinnen naar de textielexpo in Villefranche geweest. Dat is een aardig eindje rijden maar dan heb je ook wat. Geen foto’s gemaakt maar het was weer geweldig, wat kunnen mensen toch mooie patchwork projecten maken. Ik was er nu voor de vierde maal en iedere keer staat er ook een groep uit Korea. Zij maken patchwork met de Pojagi techniek. En iedere keer sta ik daar verliefd naar te turen. Dit jaar was er een Nederlandse dame die al 10 jaar in Zwitserland woont, Silvia Bos met haar werk, prachtige exemplaren om je aan te vergapen. Zij verkocht pakketjes voor beginners waarmee je een vierkant kleedje van ongeveer 40 centimeter kunt maken en ik heb deze verleiding niet kunnen weerstaan. Ik ga jullie op de hoogte houden van mijn vorderingen. 

Afgelopen zaterdag met m’n lief naar de tuinbeurs in de tuinen van Chateau de la Ferté geweest.  Ook dit is een jaarlijks terugkerende gebeurtenis (als het weer tenminste mee zit). Ieder jaar weer groter en interessanter. Ik heb me in kunnen houden, de buit bestaat uit 3 salvia’s. En nu heb ik er al 11 verschillende in potten staan! Als je toch dan met de potten in de weer gaat, ja, dan moeten de geraniums er ook aan geloven. Na een lange winter in de kelder te hebben gestaan, hebben ze wel wat verse potgrond verdiend. 


Reacties

Ineke zei…
Ach wat sneu dat het kippetje het net niet haalt, tsja, van grote hoogtes dan breekt het eitje. En sneu van alle buxus met mot, hier bij Paleis 't Loo hadden ze het ook, alles eruit en nieuwe sterkere soort geplant, geen buxus, maar...(sorry, naam vergeten)
Succes met het pakketje wat je hebt aangeschaft.
Altijd leuk om weer een blogje van je te lezen.
Liefs, Ineke